156 ημέρες | Rose

  Ήταν μια τυπική Κυριακή. Φόρεσα τα ρούχα μου χωρίς να το πολυσκεφτώ και να δώσω την προ απαιτούμενη σημασία. Συνήθως προτιμούσα τα μεγαλύτερα πουλόβερ γιατί μου θύμιζαν τα δικά του. Έπιασα τα μαλλιά μου έναν ακατάστατο κότσο και βγήκα βιαστικά από το σπίτι κι ας μην ήξερα για που. Στα 223 βήματα από την … Συνεχίστε να διαβάζετε το 156 ημέρες | Rose.

Advertisements

«Αυτό είναι ο έρωτας» |Rose

  Κομμένα κρεβάτια, φτιαγμένα για δύο Περασμένη η ώρα, ώρα για έρωτα Και η νύχτα διχασμένη ξανά. Ύστερα Αναμμένα φώτα μέρα μεσημέρι· Είναι τρελός ο έρωτας Δεν βγάζει κανένα νόημα Κι ούτε που τον ενδιαφέρει δηλαδή. Δύο σώματα αγκαλιά κι ένα μεγάλο πάθος· Αυτό είναι όλο Κι ας περπατάς με τα μάτια δετά Κι ας … Συνεχίστε να διαβάζετε το «Αυτό είναι ο έρωτας» |Rose.

Μεθυσμένο Παραλλήρημα | Rose

Το ποτό μου προκαλεί ζάλη, ε και; Πες μου κάτι που δεν ξέρω. Το ίδιο έγινε και χθες και προχθές και πολλές μέρες πριν το προχθές· και αύριο. Κάθε φορά υπόσχομαι στον εαυτό μου πως δεν θ’ αφήσω τη φωτιά, που καίει τον οισοφάγο μου, να με παρασύρει. Μάλλον έχω πει πολλά ψέματα.   Τουλάχιστον … Συνεχίστε να διαβάζετε το Μεθυσμένο Παραλλήρημα | Rose.

Tης σκέψης το σεργιάνι | Rose

  Η άνοιξη δείχνει να φθίνει κι ας βρίσκεται στο ζενίθ της. Αφήνω το παράθυρο ανοιχτό να ακούω τον ήχο της βροχής Που παφλάζει στο υγρό χώμα. Μου χε λείψει αυτή η αίσθηση, αυτή η μυρωδιά, αυτή η μελωδία. Η σκέψη μου πάλι βρίσκεται μετέωρη, Δεν φοβάται τη βροχή και αρχίζει το σεργιάνι. Που είσαι; … Συνεχίστε να διαβάζετε το Tης σκέψης το σεργιάνι | Rose.

Περασμένη ευτυχία | Rose

  Ψεύτικα καρδιοχτύπια πάνω σε κατάρτια πλοίων που βουλιάζουν. Συνήθιζα να ζω ερωτευμένη· Κι εκείνος ήταν κάποτε ευτυχισμένος, Σαν ολάνθιστος ανοιξιάτικος κήπος. Ύστερα μαζεύτηκαν σύννεφα, Μα κανείς δεν μπορούσε να μαντέψει τη συνέχεια. Ότι το πλοίο θα βούλιαζε, Ότι οι δήθεν ερωτευμένοι θα κείτονταν μονάχοι στη στεριά, Σαν ξεβρασμένα ξύλα Που τα λυπήθηκε το κύμα … Συνεχίστε να διαβάζετε το Περασμένη ευτυχία | Rose.

Ταξιδευτής | Rose

Που σεργιανίζει πάλι η σκέψη σου και δεν μιλάς; Σε ποια θάλασσα γαλήνια και ονειρεμένη; Πάρε με και εμένα στο ταξίδι του μυαλού σου, Να αποδράσουμε παρέα κι ας μην γυρίσουμε πότε· Ας γίνουμε ναυαγοί των ονείρων μας, Μαζί. Δύσκολη λέξη το μαζί, θαρρείς; Κι αν υπάρχει αγάπη; Μ’ ακούς που σου μιλώ ή Τα … Συνεχίστε να διαβάζετε το Ταξιδευτής | Rose.

Τίποτα δεν πεθαίνει | Rose

Ηλιόλουστα πρωινά προμηνύουν την άνοιξη Και αναμοχλεύουν εκείνους τους έρωτες που οι άνθρωποι Βιαστικά ονόμασαν νεκρούς. Τίποτα δεν πεθαίνει, αν δεν τ΄ αφήσουμε εμείς Να πεθάνει· Κανένα συναίσθημα, καμία ανάμνηση, καμία ελπίδα. Κι η καρδιά της δεν είναι έτοιμη ακόμα να παραιτηθεί Από το μεγαλύτερο της πάθος, Και αυτό από μόνο του φουσκώνει τα στήθη … Συνεχίστε να διαβάζετε το Τίποτα δεν πεθαίνει | Rose.