«Δεν λυπάμαι μόνο προχωρώ» | Μιλένα Βλασσοπούλου

Πολλές οι διάσπαρτες σκέψεις στο μυαλό μου μετά τα μεσάνυχτα. Θα έλεγα πως η κάθε λέξη είναι μια ιστορία. Μπορεί να σταθεί με πυγμή και να σε κάνει να νιώσεις. Αυτός που αγαπούσες και αγαπάς σου ψιθυρίζει πως σε αγαπάει κι αυτός. Νιώθεις τώρα;   Άραγε έχεις απομονώσει τον εαυτό σου ποτέ όταν είσαι ανάμεσα … Συνεχίστε να διαβάζετε το «Δεν λυπάμαι μόνο προχωρώ» | Μιλένα Βλασσοπούλου.

Advertisements

Η συγχώρεση ποιόν λυτρώνει τελικά; | Μιλένα Βλασσοπούλου

  Για πολύ καιρό έλεγα πως δεν υπάρχει περίπτωση να συγχωρέσω κάποιους ανθρώπους με τους οποίους μοιράστηκα ένα κομμάτι της ζωής μου. Φέρθηκαν απαίσια, μου ράγισαν ότι όμορφο είχα στη καρδιά μου, μα αποφάσισα να τους δώσω μια ευκαιρία να μου δείξουν πως αξίζουν τη συγχώρεση από έναν άνθρωπο που πόνεσαν ανεπανόρθωτα και επανειλημμένα. Τα … Συνεχίστε να διαβάζετε το Η συγχώρεση ποιόν λυτρώνει τελικά; | Μιλένα Βλασσοπούλου.

Αν γυρνούσα τον χρόνο πίσω την ίδια αγκαλιά θα ζητούσα | Μιλένα Βλασσοπούλου

  Εάν είχες τη δυνατότητα να γυρίσεις τον χρόνο πίσω, θα άλλαζες κάτι; Εάν μπορούσες να αλλάξεις κάτι, τι θα άλλαζες; Θα είχες τη δύναμη να επιλέξεις μια πτυχή της ζωής σου και να τη διαγράψεις για πάντα;   Εάν ρωτάς εμένα, ναι, θα άλλαζα πολλά. Θα έδινα περισσότερη ανεμελιά στα παιδικά μου χρόνια, περισσότερη … Συνεχίστε να διαβάζετε το Αν γυρνούσα τον χρόνο πίσω την ίδια αγκαλιά θα ζητούσα | Μιλένα Βλασσοπούλου.

Μια θέση στη ζωή (Μέρος 1ο) | Μιλένα Βλασσοπούλου

  Μάιος του 1959. Ένα μαντήλι ανέμιζε στην αμαξοστοιχία της Μελβούρνης. Δύο μάτια δακρυσμένα, μα θα αντάμωναν ξανά. Το φόρεμα της Έλεν άγγιξε το πόδι του Κάρλ καθώς ανέβαινε στο τρένο. Έπρεπε να φύγει. Ήταν υποχρέωση της να φροντίζει τα άρρωστα μυαλά. Θεωρούσε καθήκον της να μοιράζεται το χάρισμα της φροντίδας της με άτομα που … Συνεχίστε να διαβάζετε το Μια θέση στη ζωή (Μέρος 1ο) | Μιλένα Βλασσοπούλου.

Σκέψεις αλυσίδες | Μιλένα Βλασσοπούλου

Μερικές φορές θέλεις να πεις τόσα, έχεις υποσχεθεί στον εαυτό σου και όχι μόνο ότι επιτέλους θα πεις αυτά που σου τρώνε τα σωθικά. Περνάει ο καιρός και τα λεπτά μοιάζουν να με πνίγουν. Νιώθω δυσφορία μέσα στις ίδιες μου τις λέξεις. Πρέπει να φύγουν ελεύθερες πια. Θες τόσα να πεις μα δεν βρίσκεις τον … Συνεχίστε να διαβάζετε το Σκέψεις αλυσίδες | Μιλένα Βλασσοπούλου.

Είδαμε: Rotting Christ στο Piraeus 117 Academy | Μιλένα Βλασσοποόυλου

Ήρθε το Σάββατο και περίμενα πως και πως το live των Θεών της ελληνικής metal σκηνής, Rotting Christ. Ήταν και η γιορτή της Ελλάδας, οπότε εφοδιασμένες με το γλυκό που έφτιαξα από το προηγούμενο βράδυ, περιμέναμε με ανυπομονησία να ανοίξουν οι πόρτες.   Παραδόξως άνοιξαν λίγο νωρίτερα από τις 7 η ώρα που έλεγε στις … Συνεχίστε να διαβάζετε το Είδαμε: Rotting Christ στο Piraeus 117 Academy | Μιλένα Βλασσοποόυλου.

Η αγκαλιά από αγάπη | Μιλένα Βλασσοπούλου

Από μωρό θυμάμαι ότι "κυνηγούσα'' την αγκαλιά. Η μητέρα μου έλεγε πως έστρεφε το κεφάλι μου προς το μέρος της καρδιάς για να ακούω τους χτύπους της και να κοιμάμαι. Όσο μεγάλωνα η αγάπη μου για τις σφιχτές αγκαλιές μεγάλωνε και πάντοτε έψαχνα αυτή την μοναδική αγκαλιά που θα μου θυμίσει πόσο όμορφο είναι να … Συνεχίστε να διαβάζετε το Η αγκαλιά από αγάπη | Μιλένα Βλασσοπούλου.