Καλοκαίρι |Μαριάνθη Πλειώνη

Ξυπόλητο γράφει στην άμμο τ’ όνομά του, χωρίς θυμό που κάποιο κύμα θα το σβήσει και πάλι απ’ την αρχή θα ξαναγράψει. Εφήμερα τα γέλια που σκορπάει, σαν τις βαρκούλες τις μικρές με τις πολύχρωμες σημαίες, που ο πρώτος ο βοριάς θαλασσοπνίγει εκεί που νόμισαν απανεμιά πως βρήκαν. Μου αρέσει όμως, γιατί ξέρει ν’ αλητεύει … Συνεχίστε να διαβάζετε το Καλοκαίρι |Μαριάνθη Πλειώνη.

Advertisements