«Διαρκής κι αμετάβλητη παρουσία» | Νίκη Συρίγου

Στις γραμμές των βιβλίων,  είσαι εκεί. Στους στίχους των ποιημάτων,  είσαι εκεί. Στις μελωδίες των τραγουδιών,  είσαι εκεί. Στις ιστορίες των ταινιών,  είσαι εκεί. Στα χρώματα των ζωγραφιών,  είσαι εκεί. Σ’ ό, τι δημιουργικό,  είσαι παρών. Σ’ ό, τι ζωντανό εκεί σε βρίσκω.

Advertisements

Νοστάλγησα | Ελευθερία Ελβανίδη

Φθινοπώριασε. Στο Λονδίνο το φθινόπωρο έρχεται στην ώρα του, σαν καλός επιεικής μαθητής, ‘Άγγλος’ στο ραντεβού του.  Ξεσπάει απότομα με μια μπόρα και κουβαλάει όλα τα συναισθήματα και τις σκέψεις που το συνοδεύουν; μια γλυκιά μελαγχολία, θλίψη για το καλοκαίρι που έφυγε (και ποτέ δεν το χορταίνεις), ενδοσκόπηση, θέση νέων στόχων, μοναξιά, νοσταλγία. Θυμάμαι ήταν … Συνεχίστε να διαβάζετε το Νοστάλγησα | Ελευθερία Ελβανίδη.

Άτιτλο | Άγνωστος

Aρχίζω πάλι σιγά σιγά, αδιόρατα για τους άλλους μα για μένα αρκετά έντονα, να αποστρέφομαι τις συναναστροφές. Ακόμα κι αυτός ο έρωτας που μ΄έκανε να συνεχίσω να ζω, γίνεται για μένα πάλι ένας φόβος, ένας κίνδυνος. Αναρωτιέμαι γιατί ν' αγαπιέμαι, γιατί ο άλλος να δέχεται να φυλακίζεται, να βλέπεται κρυφά, να απολαμβάνεται ολότελα, αλλά μετά … Συνεχίστε να διαβάζετε το Άτιτλο | Άγνωστος.

Μη νοσταλγείς ότι δεν πόθησες | Σταμάτης Παρασκευάς

-  (κρατώντας ένα χαρτί στα χέρια διπλωμένο στα τέσσερα) “Μη γίνεις να νοσταλγήσεις, ό,τι δεν πόθησες. Δοκίμασε, μην απορρίψεις. Θυμάσαι τις Διδυμίδες που εγώ τις έψαχνα όσο εσύ κρύωνες; Μάζεψα λίγα απ' τ' αστέρια που έπεσαν, τα 'κανα φωτόμπαλα και στα πετώ στα μούτρα. Κι όπως λάμπεις, φωτίζομαι και ιδρώνω. Να 'σαι συνεπής: όσο, τόσο. … Συνεχίστε να διαβάζετε το Μη νοσταλγείς ότι δεν πόθησες | Σταμάτης Παρασκευάς.

Νοσταλγώ σημαίνει Θυμάμαι | Κωνσταντίνα Πελώνη

Θυμάμαι τα χρόνια εκείνα που ήμουν παιδί. Θυμάμαι να μου κρατάς το χέρι και να με προστατεύεις από το κάθε τι. Θυμάμαι να σε αγκαλιάζω και να νιώθω τη ζεστασιά αυτή. Θυμάμαι να είσαι κοντά μου και να μου χαμογελάς σε κάθε δύσκολη στιγμή. Τα χρόνια πέρασαν και τώρα που μεγάλωσα τι άλλαξε; Τι; Κι … Συνεχίστε να διαβάζετε το Νοσταλγώ σημαίνει Θυμάμαι | Κωνσταντίνα Πελώνη.

Απουσία | Ιωάννα Πελτέκη

Παντού λευκό! Πίσω απ το τζάμι  το χιόνι  πέφτει πυκνό και η απουσία σου ορθώνεται κοντά μου. Σκύβω το κεφάλι καθώς θυμάμαι τα βουρκωμένα σου μάτια. Εγώ που σ’ άφησα να φύγεις σε γυρεύω τώρα στην ερημιά του δρόμου. Η βουκαμβίλια χιονισμένη στέκεται στο μπαλκόνι . Σαν χθες σε θυμάμαι να την μπολιάζεις στο χώμα. … Συνεχίστε να διαβάζετε το Απουσία | Ιωάννα Πελτέκη.

Δαίμονες μες τον καθρέπτη | Νίκη Συρίγου

Στέκομαι μπροστά στον καθρέπτη. Η ώρα πλησιάζει τρεις το πρωί. Σε λίγο θα βγουν οι δαίμονες. Πάλι. Στωικά περιμένω μπρος του. Τα μάτια μου κοιτούν επίμονα εμένα την ίδια. «Τι κάνεις;» αναρωτιούνται σαστισμένα. Ο δείκτης του ρολογιού δείχνει τρεις ακριβώς. Μόλις ξύπνησαν και πάλι οι δαίμονες. Ένα σύντομο ράγισμα του καθρέπτη και στη συνέχεια ένα-ένα … Συνεχίστε να διαβάζετε το Δαίμονες μες τον καθρέπτη | Νίκη Συρίγου.