-Δεν σ’ έχω- | Χριστίνα Σιαλμά

Κλείνω τα μάτια και σε κρατάω σφιχτά στην αγκαλιά μου. Είμαστε ήρεμοι. Ένα τελειωμένο παζλ που στέκει θριαμβευτικά σε γυάλινο τραπέζι. Ανοίγω τα μάτια και σε βλέπω να φωνάζεις. Ακόμα φωνάζεις. Έχεις ταραχτεί. Λες ψέμματα. Κρύβεις δανεικές ενοχές. Συγγνώμη που κάνω πάλι σαν τρελή. Συγγνώμη που έχω πάλι δίκιο. Σε κοιτάζω, όμορφος, αγέρωχος. Δεν μ'αποδέχεσαι. … Συνεχίστε να διαβάζετε το -Δεν σ’ έχω- | Χριστίνα Σιαλμά.

Ευτυχής Συγγένεια | Νατάσα Ρετνήφ

ΕΥΤΥΧΗΣ  ΣΥΓΓΕΝΕΙΑ Απρόσκοπτη μέθη. Σαν μακρινή συγγένεια, στα μέσα ενός άκαρπου χειμώνα, έρχεσαι. Γίνεσαι η καλή τύχη κάποιων μοναχικών, έμμετρων στιγμών επίγνωσης. Η κατάκτηση μιας αφηρημένης σύλληψης, που δε θα γίνει ποτέ γνώση. Η αόριστη αντίληψη μιας εσωτερικής βεβαιότητας.   Αβίαστο κι απλοϊκό με βρίσκεις. Άλλοτε σ’ ένα γυάλινο δάχτυλο οινοπνευματώδους βροχής. Ίσως μ’ ένα … Συνεχίστε να διαβάζετε το Ευτυχής Συγγένεια | Νατάσα Ρετνήφ.

Μια πρόποση | Μανώλης Τελώνης

Την προσοχή σας παρακαλώ. Θα ήθελα να κάνω μια πρόποση. Ενας καλός λογος για μια καλη γουλιά. Μια πρόποση για όσους άντεξαν ως εδω, και για όσους θα συνεχίσουν. Ψηλά τα ποτήρια για τους πληγωμένους που πιστεύουν ακόμα στις αρχές τους. Για το κρυμμένο παιδι στη γωνία εκεί, που μου χαμογελάει χωρις να λεει κουβέντα. Για … Συνεχίστε να διαβάζετε το Μια πρόποση | Μανώλης Τελώνης.

Τυχαιότητα | Άκης Καραμάνος

Άσε με να σ' αρπάξω απ' τη μέση και να χορέψουμε ώσπου ξημερώσει και βγουν οι ανήμεροι.