Τι είναι έρωτας | Μαρία Νάστου

Από τότε,που θυμάμαι τον εαυτό μου, ένα από τα πιο δύσκολα ερωτήματα,για να απαντήσω,ήταν αυτό: Τι είναι έρωτας; Άραγε θα μπορούσε ποτέ κάποιος να περιγράψει το πιο δυνατό συναίσθημα με λέξεις; Μάλλον,όχι,γιατί ο έρωτας χρειάζεται όλες σου τις αισθήσεις εκεί,για να τον νιώσεις... Θα κάνουμε όμως μια προσπάθεια και οι λέξεις,θα μας βοηθήσουν να πλάσουμε … Συνεχίστε να διαβάζετε το Τι είναι έρωτας | Μαρία Νάστου.

Έγκλημα Στυγερό | Ιωάννα Πελτέκη

Ποτέ μου δεν αγάπησα πίοτερο το σκοτάδι.Εκεί είναι που έρχονται τα μάτια σου σιμά να σκαλίσουν το χαμόγελο μου.Πλάσμα σκοτεινό με βελούδινες παλάμες που κρατούν τα μάγουλα μου πριν σκύψεις πάνω μου το φιλί σου.Αυτό που δεν ξέρω αν μου δίνει πνοή ή ρουφά την δική μου,αφού ξέπνοη αιωρούμαι στην ανυπαρξία.Που μόνο εκεί συναντώ το … Συνεχίστε να διαβάζετε το Έγκλημα Στυγερό | Ιωάννα Πελτέκη.

Επιστροφή | Τάνια Βουδούρη

Σε λευκό φόντο θ’ απλώσω το φως, να το δεις. Σε ανέγγιχτο αποκούμπι θα στρέψω τις ώρες, να με βρεις. Στο δείλι που οι θύμησες επιστρέφουν, επέστρεψε κι εσύ. Εκεί, που πάλεψαν οι χτύποι κι οι ανασασμοί.

Στιγμές | Ιττέ Σοφία

Πολλές φορές νομίζουμε ότι πλέον κάποια πράγματα έχουν τελειώσει για εμάς, ότι δε θα τα ξανανιώσουμε, ότι δεν αξίζουμε για να τα ζήσουμε… Είμαστε ΄΄λίγοι΄΄ για αυτά… Έχουμε πάψει να πιστεύουμε σε αυτό το σκίρτημα, στο χαμόγελο χωρίς λόγο, στο σιγοτραγούδισμα… Και όλα έχουν πάρει μια άδεια, ήρεμη μορφή κυλώντας γαλήνια και συμβιβασμένα στο ποτάμι … Συνεχίστε να διαβάζετε το Στιγμές | Ιττέ Σοφία.

Μαζί της νιώθω άνθρωπος, όχι ετικεταρισμένος | Νίκη Συρίγου

Είχα κουραστεί. Ήθελα την ησυχία μου. Μόνο αυτό. Να μη μ’ ενοχλεί κανένας. Να μην ενοχλώ κανέναν. Και το προσπαθούσα. Όσο μπορούσα, το προσπαθούσα. Νομίζω πως ήταν το καλύτερο για όλους. Την είχα δει. Την είχα καταλάβει. Κι ας παρίστανα τον ανήξερο. Εκείνη με κοιτούσε διαφορετικά. Το βλέμμα της ήταν αλλιώτικο. Δεν έμοιαζε με το … Συνεχίστε να διαβάζετε το Μαζί της νιώθω άνθρωπος, όχι ετικεταρισμένος | Νίκη Συρίγου.

Χρόνος – Λόγος να θυμάμαι | Μιλένα Βλασσοπούλου

  Μιας και η χρονιά αυτή φτάνει στο τέλος της, έχω ανάμεικτα συναισθήματα και αναμνήσεις. Έζησα όμορφες στιγμές, μα μάτωναν κάθε φορά που αυτός ο οποίος τις έδινε, τις πότιζε με μαύρο αίμα. Εάν αγαπάς, εάν με αγάπησες ποτέ σου όπως έλεγες ελπίζω να μετανιώνεις για τη σύριγγα που κάρφωνες στις όμορφες στιγμές. Ήταν μια … Συνεχίστε να διαβάζετε το Χρόνος – Λόγος να θυμάμαι | Μιλένα Βλασσοπούλου.

Αναμνήσεις μιας χρονιάς | Νίκη Συρίγου

Οι αναμνήσεις αποτελούν ένα ιδιαίτερο και τόσο πλούσιο μέρος της προσωπικότητας ακόμη και της ίδιας της ύπαρξης του κάθε ανθρώπου.   Οι αναμνήσεις ποικίλουν. Το περιεχόμενό τους δεν βρίσκεται σε μια ευθεία γραμμή. Αν ήταν έτσι, θα ήταν νεκρές. Θα ήταν ένα τίποτα. Οι αναμνήσεις έχουν παλμό. Η ουσία, η ποιότητα και η ποσότητά τους … Συνεχίστε να διαβάζετε το Αναμνήσεις μιας χρονιάς | Νίκη Συρίγου.

Αναπνέοντας τα όνειρα που έγιναν αναμνήσεις | Διοτίμα Κωλέτη

Σαν σβούρα, κάνει τη στροφή του ο καιρός. Το γέλιο σου σήμερα ξεχείλισε απ' το ποτήρι. Σαν καλειδοσκόπιο που γυρίζει συνεχώς. Το παραμύθι έχει αρχίσει ήδη. Οι αναμνήσεις μας αναπνέουν σαν το κύμα. Σύννεφα οι στοχασμοί μας, που περνούνε, ουράνια κι αφράτα. Δεν χωράνε, βέβαια όλα σ' ένα ποίημα. Μ' ευχές τα λευκώματα όμως, είναι … Συνεχίστε να διαβάζετε το Αναπνέοντας τα όνειρα που έγιναν αναμνήσεις | Διοτίμα Κωλέτη.

Στην άκρη του δρόμου | Τάνια Βουδούρη

Τα βράδια ντύνομαι το φως των ημερών που σιωπηλά ανασαίνουν πλάι μου και δραπετεύω. Πλησιάζω τα βουβά σκοτάδια των άλλων δίχως καμιά εγκαρτέρηση, δίχως κανένα φόβο. Σε όποιο ανεμοδαρμένο σοκάκι κι αν γυρνάς απόψε, θα με βρεις. Οι μέρες περνούν πολύ γρήγορα κι εσύ μια λησμονημένη φωταψία, μια ξεθωριασμένη εικόνα, έπαψες να εξαφανίζεσαι απ’ τις … Συνεχίστε να διαβάζετε το Στην άκρη του δρόμου | Τάνια Βουδούρη.

Έρωτες επί Χάρτου | Νατάσα Ρεντήφ

Περασμένους έρωτες επί χάρτου αναδεύω Κάπου κάπου Ενθύμια ελεγχόμενου πόνου σκαλίζω Σαν προσκυνήματα σε πρώην επίτιμους αναχωρητές   Λίαν κομψή αναπαράσταση παθών στήνω Μηχανικά Εμβόλιμα κενά μνήμης επιτρέπω Λόγω απώλειας δράσης και δράματος   Ανεξέλεγκτη επιείκεια στην προδοσία σκορπίζω Άθελά μου Αναβολή επ’ αόριστον και άφεση στιγμών   Πρόσωπα του κουτιού ανακυκλώνω Ακόμα Ως εκούσιους … Συνεχίστε να διαβάζετε το Έρωτες επί Χάρτου | Νατάσα Ρεντήφ.