Θα σου μιλήσω για τον «Δαιμονιστή» του Κορτώ αντί για μια κοινότυπη ερωτική επιστολή | Σταμάτης Παρασκευάς

  Κάθε ερωτική επιστολή που σέβεται τον εαυτό της ακολουθεί τουλάχιστον το τυπικό μιας επιστρολής, έτσι; Όπως "αγαπητέ, τάδε, σου γράφω..." και τα λοιπά. Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο σύντομος μπορώ, αν και ήδη πλατείασα εξηγώντας σου γιατί δεν είπα τα κλασικά, τη στιγμή που ήδη έχω γράψει περισσότερα... αλλά (με) ξέρεις! Δεν επικαλούμαι … Συνεχίστε να διαβάζετε το Θα σου μιλήσω για τον «Δαιμονιστή» του Κορτώ αντί για μια κοινότυπη ερωτική επιστολή | Σταμάτης Παρασκευάς.

Advertisements

Άρνηση | Δανάη Καρδαρά

  Κι εδώ που φτάσαμε, λίγο δεν είναι - άλλωστε, σε τέτοια εποχή τι άλλο να κάνουμε; μου είπες μια φορά και θυμάμαι, πέταξες με φόρα το ποτήρι που κρατούσες στον απέναντι τοίχο. Γυαλιά στο πάτωμα, ένας πανηγυρικός λεκές στους σοβάδες. Καφέ σκέτο πίναμε. Εγώ, φίλε μου, τσιμουδιά. Ψυχραιμία. Ούτε που βλεφάρισα. Την ένιωσα όμως … Συνεχίστε να διαβάζετε το Άρνηση | Δανάη Καρδαρά.

Μην ελπίζεις άνθρωπε.. | Στάθης Αναστασίου

  Περπατώντας στα στενά και αυτή τη νύχτα συλλογίζομαι ιστορίες από έναν κόσμο καλύτερο, πιο όμορφο.  Τολμώ να πω ότι αυτός ο κόσμος δεν έχει ανθρώπους, οπότε δεν υπάρχει κίνδυνος να καταστραφεί. Η φύση κυριαρχεί και έχει έντονα χρώματα και όμορφα στοιχεία. Σκέψου ότι αν θες να ζήσεις εδώ πρέπει να σταματήσεις να σκέφτεσαι και … Συνεχίστε να διαβάζετε το Μην ελπίζεις άνθρωπε.. | Στάθης Αναστασίου.

«Αυτό είναι ο έρωτας» |Rose

  Κομμένα κρεβάτια, φτιαγμένα για δύο Περασμένη η ώρα, ώρα για έρωτα Και η νύχτα διχασμένη ξανά. Ύστερα Αναμμένα φώτα μέρα μεσημέρι· Είναι τρελός ο έρωτας Δεν βγάζει κανένα νόημα Κι ούτε που τον ενδιαφέρει δηλαδή. Δύο σώματα αγκαλιά κι ένα μεγάλο πάθος· Αυτό είναι όλο Κι ας περπατάς με τα μάτια δετά Κι ας … Συνεχίστε να διαβάζετε το «Αυτό είναι ο έρωτας» |Rose.

Καληνύχτα ήλιε | Στάθης Αναστασίου

  Με προσπέρασε αυτός ο κρύος άνεμος. Αυτός που σε διπλώνει στα δύο στο σκοτεινό πάτωμα του δωματίου σου. Ακούμπησε τόσο βαθιά που δεν νιώθω πια τα δάχτυλα των χεριών μου και δεν μπορώ να σε αγγίξω ξανά. Ξυπνάω μετά από κάποιες ώρες και αφού συνέρχομαι, ξεκινάω να γράψω για συναισθήματα. Αυτά που σου δίνουν … Συνεχίστε να διαβάζετε το Καληνύχτα ήλιε | Στάθης Αναστασίου.

Ένα δοχείο με συναισθήματα | Eλλάδα Κράλλη

  Πολλές φορές θέλω τόσα να εκφράσω που δεν φτάνουν σε λίγες κόλλες χαρτί. Είναι που προσπαθώ να μαζέψω εκατομμύρια στιγμές σε ένα δοχείο. Θα ήταν παράλογο ότι αισθάνομαι να γραφτεί ετούτη εδώ την ώρα, διότι θα είχα αφιερώσει τη ζωή μου γράφοντας τα συναισθήματά μου και τις σκέψεις δίχως να τη ζω.   Η … Συνεχίστε να διαβάζετε το Ένα δοχείο με συναισθήματα | Eλλάδα Κράλλη.

Τελικά συνειδητοποιούμε την αλήθεια ή χρειαζόμαστε κατραπακιά από την ζωή; | Ελλάδα Κράλλη

  Τελικά συνειδητοποιούμε την αλήθεια ή χρειαζόμαστε κατραπακιά από την ζωή; Όλοι μας έχουμε αποφύγει καταστάσεις που είτε δεν ξέραμε πώς να τις αντιμετωπίσουμε είτε κρυφτήκαμε πίσω από καθημερινές ενέργειες. Η ζωή πολλές φορές μας δίνει σημάδια για το πώς θα κάνουμε μικρά βήματα την φορά ώστε να την βελτιώσουμε. Πως όμως αυτό θα αποφευχθεί … Συνεχίστε να διαβάζετε το Τελικά συνειδητοποιούμε την αλήθεια ή χρειαζόμαστε κατραπακιά από την ζωή; | Ελλάδα Κράλλη.

Πτήση με αποσκευές ελπίδας | Ελπίδα Βερίτα

  Μάτια υγρά. Υπερήφανα μάτια. Ναι, είναι αλήθεια τώρα πια: έγινα ο ήρωας που τόσα χρόνια έψαχνα για μένα. Οι άνθρωποι της ζωής μου με κοιτάζουν με βλέμματα γεμάτα συγκίνηση. Έχω φτάσει στον πρώτο μου στόχο. Ούτε που θα το φανταζόμουν ένα χρόνο πριν, μέσα από τόσες φουρτούνες και τρικυμίες. Κάποτε είχα διαβάσει κάτι και … Συνεχίστε να διαβάζετε το Πτήση με αποσκευές ελπίδας | Ελπίδα Βερίτα.

Νωχελικά μικρή μου | Σταματίνα Μπαρμπαγιάννη

Δεν θα είναι πάντα έτσι, μικρή μου. Θα μπορούμε να συναντιόμαστε ήσυχα πια, σε μονά κρεβάτια χωρίς να αισθανόμαστε μοναξιά. Δεν θα έχουμε προσδοκίες στα διπλά κρεβάτια. Δεν θα κουρνιάζουμε στις ανάγκες των άλλων. Θα μάθουμε να επικοινωνούμε πρωτίστως. Δεν θα περιμένουμε να ανατείλει ο ήλιος για να κοιμηθούμε μέχρι να δύσει η ψυχή μας. … Συνεχίστε να διαβάζετε το Νωχελικά μικρή μου | Σταματίνα Μπαρμπαγιάννη.

Η συγχώρεση ποιόν λυτρώνει τελικά; | Μιλένα Βλασσοπούλου

  Για πολύ καιρό έλεγα πως δεν υπάρχει περίπτωση να συγχωρέσω κάποιους ανθρώπους με τους οποίους μοιράστηκα ένα κομμάτι της ζωής μου. Φέρθηκαν απαίσια, μου ράγισαν ότι όμορφο είχα στη καρδιά μου, μα αποφάσισα να τους δώσω μια ευκαιρία να μου δείξουν πως αξίζουν τη συγχώρεση από έναν άνθρωπο που πόνεσαν ανεπανόρθωτα και επανειλημμένα. Τα … Συνεχίστε να διαβάζετε το Η συγχώρεση ποιόν λυτρώνει τελικά; | Μιλένα Βλασσοπούλου.