2.15. Ποτέ Ξανά (Series Finale) | Ιωάννα Μαλούνη

 

Ήταν δέκα το πρωί. Όχι μια καλή ώρα για την εργαζόμενη Νάγια. Πιο πολύ ήταν μια βαρετή ώρα. Δεν έκανε τίποτα άλλο από το να στέκεται πίσω από μια μπάρα και να περιμένει για κανέναν πελάτη.
Βήματα. Πελάτης.
«Καλημέρα, Νάγια» άκουσε μια γυναικεία φωνή να λέει.
«Καλημέρα» έκανε ξερά.
Έκανε να την κοιτάξει. Ήταν η Ρένια. Είχε πιστέψει πως δε θα την ξανάβλεπε μετά το πάρτι του Κυριάκου. Δεν ήξερε γιατί το πίστευε αυτό. Αλλά δεν την ενδιέφερε να το ψάξει. Γνώριζε μέσα της ότι είχε λάθος προαίσθημα.
«Τι θα ήθελες;» ρώτησε τη Ρένια.
«Ένα φρέντο εσπρέσσο μέτριο» είπε εκείνη.
Να κάτι πρωτότυπο, σκέφτηκε η Νάγια. Ξεκίνησε να τον ετοιμάζει.
«Πόσο καιρό δουλεύεις εδώ;» τη ρώτησε η Ρένια.
«Από το Σεπτέμβρη» αποκρίθηκε εκείνη.
«Εγώ πάω στη δικιά μου δουλειά. Τελευταία ημέρα πρακτικής. Και μετά θα δω αν πέρασα το τελευταίο μάθημα για πτυχίο και θα φύγω. Έχω κάτι συγγενείς στο εξωτερικό κι έχουν μια επιχείρηση. Θα βρω τρόπο να φύγω από εδώ επειδή, εν τέλει, δε χρειάζεται να ‘μαι πια εδώ»
​​​*
Πίναμε καφέ με το Χάρη. Ο καιρός είχε αρχίσει να φτιάχνει και θέλαμε να τ’ απολαύσουμε. Ήθελα ο καιρός να βοηθήσει κάπως το Χάρη. Μέρα με τη μέρα ανησυχούσα όλο και περισσότερο γι’ αυτόν. Είχε τεράστια αδυναμία στον πατέρα του κι η απώλεια αυτή δε θα του ήταν κάτι εύκολο.
«Ό,τι καιρό κι αν κάνει, θα καπνίζεις πάντα πολύ κι αυτό θα ναι αξιομνημόνευτο» μου είπε κάποια στιγμή.
Ο ειρωνικός Χάρης δε θα πεθάνει ποτέ, σκέφτηκα. Γέλασα.
«Ειλικρινά σ’ ευχαριστώ που ‘σαι δίπλα μου σ’ όλο αυτό» έκανε.
Ο ειρωνικός Χάρης δε θα πεθάνει ποτέ, αλλά θα δίνει πού και πού τη θέση του σ’ έναν ευγνώμων Χάρη.
Το κινητό μου χτύπησε. Η Νάγια.
«Ωραία περνάει στη δουλειά της» έκανα στο Χάρη.
Το σήκωσα.
«Έλα» έκανα.
«Μίλησα με τη Ρένια σήμερα» αποκρίθηκε.
Ήμουν χαρούμενη που η συγκεκεριμένη φράση δε μ’ έκανε να κρυφτώ στην τρύπα μου πάλι.
​​​​​*
​Η τελευταία πράξη έπρεπε να γραφτεί σωστά. Μ’ εμένα ν’ αποχαιρετάω τη Ρένια με τον καλύτερο τρόπο. Όπως θ’ άξιζε σε μια φάση της ζωής μου μ’ εμένα να είμαι η χειρότερη εκδοχή του εαυτού μου, σε μια φάση που δε θα ξαναγύριζα. Σε μια φάση της ζωής μου, που είχα κάθε λόγο να μη θέλω να ξαναπεράσω, αλλά είχα να λέω ότι είχα μάθει πάρα πολλά μέσα από αυτήν. Σε μια φάση της ζωής μου για την οποία είχα φάει πολύ κράξιμο μα τη θεωρούσα αναπο΄σπαστο κομμάτι μου πλέον.
​Βρισκόμασταν πάλι στα Starbucks. Σχήμα κύκλου, θα έλεγε κανείς. Όλα ξεκινούσαν και κατέληγαν εκεί.
​«Πώς τα βλέπεις τα πράγματα;» ρώτησα τη Ρένια κάποια στιγμή.
​«Πιστεύω πως θα έχω μια ευκαιρία να ξεκινήσω μια νέα ζωή» μου είπε.
​«Ναι, αλλά δε μπορείς να κάνεις πως τα προβλήματά σου δεν υφίστανται. Το έχω δοκιμάσει με μεγάλη αποτυχία. Η αποτυχία στον καπιταλισμό είναι κάτι άμεμπτο, αλλά, και πάλι, η ζωή δεν έχει AdBlock για να την αποφύγεις. Είναι μια συνέχεια»
Γέλασε.
«Είσαι υπερβολικά νηφάλια αυτήν τη στιγμή» έκανε.
«Ναι, δε θα πήγαινα Starbucks πιωμένη» της είπα. «Θα ήταν πολύ χυδαίο εκ μέρους μου. Μια κοπέλα εργατικής τάξης πάει σε μια μπουρζουά αλυσίδα χωρίς να σέβεται τ’ όνομα»
Συνέχισε να γελάει.
«Νομίζω έχω κάποια μπουρζουά κατάλοιπα» αστειεύτηκε.
«Εντάξει, κάποια πράγματα δε φεύγουν από τη μία στιγμή στην άλλη» της είπα.
Με κοίταξε βαθιά στα μάτια.
«Είναι βαρύ να καταλαβαίνεις μια ημέρα πως είσαι ακατάλληλη» μου εξομολογήθηκε. «Ακατάλληλη για κοπέλα, για φίλη. Όλοι το καταλαβαίνουν και σε κάνουν πέρα και ξέρεις πως το αξίζεις. Γιατί δεν ξέρεις αν τελικά θες ν’ αλλάξεις και κανείς δε σε περιμένει να το κάνεις»
Δυσανασχέτησα.
«Πάντα μπορείς να γίνεις καλύτερο άτομο» της είπα. «Απλά εγώ δεν ήρθα εδώ για να σου πω να το κάνεις. Δεν έχει προσδοκίες από σένα να κάνεις το οτιδήποτε»
Χαμογέλασε.
«Σημαντικό αυτό» διαπίστωσε.
Έκανε μια παύση.
«Εσύ τι κάνεις στη ζωή σου;» με ρώτησε.
«Μαθαίνω ν’ αγαπάω τους ανθρώπους με τις ιδιαιτερότητες τους» της απάντησα. «Κατά τ’ άλλα, ασχολούμαι με τη σχολή όσο μπορώ και βγαίνω με κάποιον»
Ο κόσμος έχει μια πραγματικά λάθος αντίληψη του τι σημαίνει «closure». Όλοι περιμένουν να είναι η στιγμή εκείνη που ξέρεις πως δε θα ξαναδείς τον άλλον και δε θα σε απασχολήσει ποτέ ξανά με αποτέλεσμα να νιώθεις ελεύθερος.Μα δεν είναι έτσι. Αυτά είναι βλακείες.
Στην πραγματικότητα η ζωή είναι ένα σπιράλ. Δεν ξέρεις ποιον θα συναντήσεις και πότε. Αλλά αυτό θα γίνεται σε μια παράξενη συχνότητα. Θα εμφανίζονται πάντα άτομα από το παρελθόν, χωρίς να το προβλέψεις. Θ’ ακούς νέα τους. Θα πρέπει να τους συναντήσεις και πάλι κι ίσως να συνεργαστείτε. Κι όλες αυτές οι συναντήσεις θα είναι πινέζες για εσένα, σελιδοδείκτες, post – it. Θα βλέπεις πού βρίσκεται εσύ αναφορικά με το κοινό σας παρελθόν. Και θα είσαι πολλές φορές σε κοινό σημείο. Γιατί αυτό είναι το closure επί της ουσίας – να συναντάς ένα άτομο από το παρελθόν σου και να βλέπεις πως έχεις εξελιχθεί από τότε.
​​ *
​Έχει κίνηση. Το ραδιόφωνο στο αυτοκίνητο παίζει ειδήσεις. Με το ζόρι το προσέχω. Είμαι επικεντρωμένη στο αστικό χάος.
​Γυρίζω τη Νάγια σπίτι. Χθες το βράδυ ήταν πολύ ωραία στο πάρτι μα είχε έρθει η ώρα να ξεκουραστούμε. Κάνω να παρκάρω. Η Νάγια κοιτάει την αρχική της στο Facebook. Βρίσκω θέση να παρκάρω. Απλές σκηνές ξημερωμάτων Κυριακής.
​«Έμιλι…» κάνει η φίλη μου.
​Ακούγεται ταραγμένη. Ταράσσομαι κι εγώ.
​«Μόλις μου έστειλε ο Μάρκος κάτι» μου λέει.
​Ο Μάρκος είναι φίλος της Νάγιας και μένει στην Αγγλία.
​«Η Ρένια αυτοκτόνησε» μου ανακοινώνει. «Αν θυμάσαι, γνωρίζονται με τον ξάδελφό της»
​Έχουν περάσει μερικά χρόνια από την τελευταία φορά που την είδα. Νομίζω πέντε. Ή έξι. Η ιστορία αυτή είχε λήξει για μένα.
​Ήθελα πολύ να σταματήσω σε μια γωνία με τ’ αυτοκίνητο να κλάψω. Μα είχα να γυρίσω τη Νάγια σπίτι. Πού καιρός ν’ αναλογιστώ την ευθραυστότητα της ανθρώπινης ζωής πάλι; Δεν υπάρχει χρόνος.
​Αυτή ήταν η Ρένια, σκέφτομαι. Μια ένδειξη πως όλα είναι κύκλος.
https://www.youtube.com/watch?v=Aj879fSVbTQ
“ And realize along the way that I’m nothing more
Than a grain of salt in the salt of the earth
And everything is grace”

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s