2.13. Θέληση για ζωή | Iωάννα Μαλούνη

 

Ένιωθα πως χρειαζόμουν κάποια διαλείμματα χαράς. Μου χρειαζόταν μια δόση αισιοδοξίας και θέλησης για ζωή. Οι τελευταίες ημέρες με είχαν θορυβήσει αρκετά. Μ’ είχαν κάνει να συνειδητοποιήσω πόσο μικρή είναι η ζωή για να τη στολίζω με όλα τα είδη μιζέριας που μπρούσα να βρω. Ο Στέλιος είχε πεθάνει, ο πατέρας του Χάρη επίσης. Αλλά εγώ ήμουν ζωντανή, ευτυχώς, και δυσκόλευα με όλους τους τρόπους τη ζωή μου.

Ήμουν κάπου στην Όμονοια. Είχε βραδιάσει. Γύριζα από έξοδο και σιχαινόμουν πόσο έρημη έμοιαζε η περιοχή αυτή. Είδα έναν τύπο να περνάει από μπροστά μου. Ήταν ξανθός, ψηλός, με τα μαλλιά πιασμένα σε κοτσίδα.  Ο Μάνος, σκέφτηκα. Έριξα μια πιο προσεκτική ματιά στον τύπο. Όχι, δεν ήταν αυτός τελικά.

Πήρα το κινητό μου κι άρχισα να πληκτρολογώ μήνυμα. Του έγραψα «Θέλω να σε ξαναδώ. Μπορείς αύριο;». Δε θα το μετάνιωνα. Ήμουν σίγουρη γι’ αυτό επειδή είχα ήδη κάνει χειρότερα πράγματα στη ζωή μου κι είχα βγει ζωντανή.

«Οκ» έγραφε. «Έχω σχολή ως τις 9, μετά όλος δικός σου»

Εντάξει, σκέφτηκα. Θα δω ένα διαφορετικό άνθρωπο και θα γεμίσω θετικές σκέψεις. Μπορώ να το κάνω. Για μια φορά στη ζωή μου, μπορώ να μην είμαι η εκνευριστική πενθούσα που είχε ξεμείνει από τα emo τετράδια της Α’ Γυμνασίου.

«Είσαι καλύτερα;» ήταν μια από τις πρώτες ερωτήσεις του Μάνου.

«Εχμ, ας πούμε» έκανα.

Οι δικαιολογίες είναι φίλες μου.

«Έπεσαν όλα μαζί» προσπάθησα να το σώσω.

Πήγαμε να φάμε. Ευτυχώς δε μοιάζαμε μ’ εκείνες τις αμερικάνικες σειρές, με τα ραντεβού στα εστιατόρια μπουρζουάδων. Σκεφτόμουν πως είχα πάρει αρκετή δόση μπουρζουαζίας, τουλάχιστον για τα επόμενα πέντε χρόνια.

«Προτίμησα κάτι απλό» έκανε εκείνος. «Δε μπορώ να κοιτάζω καταλόγους που χρειάζεται να προσλάβεις μεταφραστή για να τους καταλάβεις. Είναι τρελό πόσα υλικά με άθλιες ονομασίες υπάρχουν. Ή τ’ ότι υπάρχουν απλά υλικά με πολύπλοκες ονομασίες. Είναι μαρούλι, όχι iceberg! Από πότε το μαρούλι μετατράπηκε σε παγόβουνο; Τι λογική είναι αυτή;»

Δε μπορούσα να σταματήσω να γελάω.

«Εντάξει, στη χειρότερη υπάρχει και το Google» του είπα.

«Στο Ίντερνετ μπορείς να βρεις πληροφορίες τύπου «αν φας iceberg, θα πεθάνεις». Να μου λείπει!» έκανε.

Ο σερβιτόρος μας έφερε τη σαλάτα.

«Εμείς ευτυχώς το λέμε ακόμα μαρούλι» έκανε. «Έτσι το μάθαμε στο χωριό μας!»

«Α, χαίρομαι» έκανε ο Μάνος.

Ο σερβιτόρος χαμογέλασε.

«Η Ρένια το ζητούσε συνέχεια ως μαρούλι» είπα στο Μάνο. «Καταλαβαίνεις πόσα περιφρονητικά βλέμματα εισέπραττε»

«Μπουρζουά από χωριό» ειρωνεύτηκε αυτός.

Αργότερα, όταν φεύγαμε από το εστιατόριο, αναστέναξα. Όλο και κάτι θα γινόταν για να θυμηθώ τη Ρένια. Δεν έφευγε έτσι απλά από το μυαλό μου – κι ένιωθα ενοχές γι’ αυτό. Κι ήταν λογικό. Θέλει πολύ χρόνο να εξασκηθείς στην αποφυγή δυσάρεστων προβλημάτων, ακόμα κι αν πρόκειται για #whitegirlproblems.

Του χάιδεψα το χέρι. Έκανε το ίδιο. Ήταν κάτι που χρειαζόμουν εκείνη τη στιγμή. Με τέτοιες χειρονομίες εδραιωνόταν η όποια σχέση μας. Δεν ήξερα αν θα έπαιρνα ποτέ την ευθύνη τους. Δε μπορούσα να προβλέψω το μέλλον, ούτε καν το άμεσο μέλλον. Δεν το προσπάθησα καθόλου.

Σκέφτηκα πως αυτό ήταν ένα βήμα προόδου. Με τον Πέτρο νοιαζόμασταν αποκλειστικά για το τι θα γίνει μετά., μ’ ένα διεστραμμένο τρόπο. Ποτέ δεν ξέρεις τι ακριβώς θα γίνει μετά, σκέφτηκα. Κι όλοι είμαστε αδύναμοι κι αγχώδεις απέναντι στο άγνωστο. Μπορεί να νομίζεις ότι έχεις μια ζωή τακτοποιημένη, εκνευριστικά ταξινομημένη σε ραφάκια. Μα μπορεί τα πράγματα να μην είναι έτσι, να έχεις μια ζωή που δεν είναι όπως τη θες. Και να θες να ξεσπάσεις και ν’ αφήσεις καταστάσεις κι ανθρώπους πίσω σου ενώ νόμιζες πως σε κάλυπταν φουλ. Δεν υπάρχει λόγος να καταπιέζεσαι σε προσχέδια και προβλέψεις. Τίποτα δεν είναι βέβαιο. Εκτός από την απόλαυση του να ζήσεις μια στιγμή επειδή αυτή δε θα ξανάρθει. Και δε θα ξανάρθει γιατί, αν ξαναρχόταν, δε θα την εκτιμούσαμε και, μαζί της, δε θα εκτιμούσαμε το ξαφνικό της.

«Έι, πέρασα καλά μαζί σου!» του είπα στο τέλος

Με φίλησε. Αυτό βγάζει νόημα, σκέφτηκα. Όσο cheesy κι αν φαίνεται, είναι κάτι που μου χρειάζεται.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s