Μιλητό μου | Δημήτρης Λουπέτης

 

Μίλησε μου

Μίλησε μου κι εγώ θα κουνήσω το κεφάλι, θα ανοίξω τα μάτια, θα τα κλείσω, θα πω τις σωστές λέξεις τη σωστή στιγμή

Θα τα κάνω όλα σωστά ναι και μετά θα περιμένω, θα περιμένω ώσπου τα λόγια να κάτσουν μέσα μας βαριά και να αλλάξουν μαζί μας, να φθαρούν, να ξεχαστούν, να χάσουν κάθε νόημα μέχρι να μείνουν μόνο λέξεις, παλιές ζωγραφιές σε τοίχους σκονισμένων δαχτύλων και κόκκινης κιμωλίας

Ποτέ μου δε μίλησα λιγότερο απ’ όσο τώρα κι όμως πρέπει να μιλάω συνεχώς, να μιλάω μέχρι ο σωστός συνδυασμός να μου χτυπήσει την πόρτα, να μπει στο δωμάτιο και να το ελέγξει, να ελέγξει κι εμένα κι εγώ να συμμορφωθώ, να διαφωνίσω, να εξεγερθώ, να με χάσω, να με ξαναβρώ, όχι πλέον ολόκληρο, μόνο κομμάτια ή έστω μια εικόνα μου με δυο-τρεις ευχές γραμμένες από πίσω, δε θυμίζει τίποτα αυτό πια, η ίδια επανάληψη σε διαφορετικό πανί προβολής

Δεν αντιστέκομαι όμως, χωρίς στόμα και αυτιά προσπαθώ να πάρω μορφή αμμέτοχος σε όλα, όλα όσα είπαμε μαζί και μόνοι μας, τόσες κουβέντες που απέκτησαν προσωπικότητα και μας κοιτάζουν πίσω άβολα ανάμεσα σε σελίδες βιβλίων, άδεια πιάτα φαγητού, στον πάτο του πρώτου καφέ της ημέρας, κάθε κόσμος που φτιάχτηκε για να μας χωρέσει χορεύει ατάραχος πίσω από θολωμένα τζάμια με τραβηγμένες κουρτίνες

Ακόμη όμως μιλάω ακατάπαυστα και δε μπορώ να αρθρώσω σωστά λέξη, βουβά στόματα δεμένα δύο-δύο τη φορά προσπαθούν να πειστούν ότι τόση ένταση είχε κάποια αξία, η ιστορία λένε είναι φευγαλέα καθώς γεννιέται, προσπαθεί να κρατηθεί από χείλη που θα της δώσουν λόγο και σκοπό, που θα της φέρουν την αθανασία που της αξίζει

Ένα σμήνος πουλιών σκάει στον τοίχο και ύστερα αναφλέγεται, ένας άντρας και μια γυναίκα σκυφτοί σε τοπικό μπαρ κρατούν τα μάτια τους καλά κρυμμένα μέσα σε δερμάτινες τσάντες, οιωνοί που δεν έμαθα ποτέ να διαβάζω, τα σωθικά μου ματώνουν και πέφτουν βίαια στο πάτωμα, τα μαζεύω, κάθομαι από πάνω τους και δάκρυα κυλλούν από το στομάχι μου, δε ζητάω τίποτα, δυο-τρεις κουβέντες μόνο και θα πέσω για ύπνο, θα ξαπλώσω ανάσκελα, με τα μάτια ανοιχτά και μετά κλειστά, θα κουνήσω και το κεφάλι, θα πω τις λέξεις, θα τα κάνω όλα σωστά ναι

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s