Είμαι εδώ | Στάθης Αναστασίου

Υπάρχουν κάποιες νύχτες στην ζωή σου που νοσταλγείς και προσμένεις να διαβάσεις κάποιες όμορφες ιστορίες.

Συνήθως είναι αυτός ο καιρός ή αρχές του φθινοπώρου που υπάρχει αυτό το έντονο συναίσθημα.
Απόψε επέτρεψε μου για ένα βράδυ να πω τον μονόλογο μου.
Θυμάμαι την πρώτη στιγμή που σε είδα όταν έφτασα στην πόλη σου.
Ήθελα να φτιάξω μια συλλογή από στιγμές. Να γίνω συλλέκτης στιγμών με την φωτογραφική μου από εικόνες που βλέπεις καθημερινά.
Ναι, ήρθα και ομολογώ ότι δεν σε ενόχλησα. Δεν επεμβαίνω βλέπεις στις ζωές των άλλων γιατί δεν μου αρέσει να είμαι επιρροή στην ζωή τους και έτσι έκανα και με εσένα. Αν και ομολογώ ότι ένιωθα όμορφα συλλέγοντας φωτογραφίες από μέρη που έχεις αγαπήσει, όπως το ποτάμι σου, το παγκάκι σου. Και ένιωθα ακόμα πιο ευτυχής όταν σκεφτόμουν ότι από τα μέρη που βρισκόμουν κάθε τόσο, είχες προσπεράσει κι εσύ κάποιες φορές σε περασμένη χρονική περίοδο και είχες αφήσει μια ξεχωριστή αύρα.
Παρέμεινα σχεδόν μια εβδομάδα και έχτισα την φανταστική σου χώρα. Στο βάθος πάντα υπάρχει το σπιτάκι τον ονείρων σου.
Μπορεί να μην γέμισα το μέρος με χρώματα, αλλά με βεβαιότητα μπορώ να πω ότι κάπου έχω γράψει ένα μικρό μου ποίημα. Ο κρυμμένος μου θησαυρός σε μια πόλη που για κάποιο ιδιαίτερο λόγο αγαπώ.
Αν μπορώ να πω για ρομαντισμό, ποτέ δεν θα παραλείψω τον ψυχισμό σου.
Ξέρω ότι βλέπεις σύννεφα σχεδόν κάθε μέρα και δυσκολεύεσαι να δεις το φως σου ήλιε μου. Είναι οι στιγμές που μας είναι δυσνόητα αυτά που μας περιβάλλουν και ακούμε από τον περίγυρο μας.
Μπορεί να μην θέλω να σε επηρεάσω και για αυτό δεν προσπάθησα να σε εντοπίσω και για αυτό δεν ενόχλησα κανέναν για να σε βρω.
Ίσως είμαι αρκετά και έντονα ανάμεσα σε δύο κόσμους που δεν θέλω να σε παρασύρω. Ο ένας είναι ο μαύρος και δυσνόητος κόσμος της φαντασίας μου, που φοβάμαι τους ανθρώπους.
Ο άλλος είναι ο δαίμονας μου που με κάνει τώρα να γράφω ότι νιώθω. Ότι αληθινό νιώθω να το εκμυστηρεύομαι και να μιλάω με δυνατές λέξεις για να σπάω τα αισθήματα των ανθρώπων. Να τους αγγίζω μόνο με λέξεις και να τους φτιάχνω την μέρα με τις ιστορίες που ταξιδεύουν το μυαλό.
Ένα είναι το σίγουρο, θα ξαναπεράσω από την πόλη σου. Η αύρα της με έκανε να νιώσω, κάτι που είχα ξεχάσει εδώ και καιρό.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s