Περασμένη ευτυχία | Rose

 

Ψεύτικα καρδιοχτύπια πάνω σε κατάρτια πλοίων που βουλιάζουν.

Συνήθιζα να ζω ερωτευμένη·

Κι εκείνος ήταν κάποτε ευτυχισμένος,

Σαν ολάνθιστος ανοιξιάτικος κήπος.

Ύστερα μαζεύτηκαν σύννεφα,

Μα κανείς δεν μπορούσε να μαντέψει τη συνέχεια.

Ότι το πλοίο θα βούλιαζε,

Ότι οι δήθεν ερωτευμένοι θα κείτονταν μονάχοι στη στεριά,

Σαν ξεβρασμένα ξύλα

Που τα λυπήθηκε το κύμα και τους προσέφερε ευγενικά

Κάποια ξεκούραση και λίγη γαλήνη,

Σε μέρη που κανείς δεν θα μπορούσε να τα βρει.

Κι ο κήπος έχασε κάθε του ζωντάνια.

Εγώ θα προτιμούσα να τον δω νεκρό

Παρά στραγγισμένο από κάθε ευτυχία.

Αν και κάποτε ζούσα ερωτευμένη,

Πεθαίνω πνιγμένη σε ξεραμένη γη,

Κοιτάζοντας μες στα δυο του άδεια μάτια.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s