Ο αρνητικός εαυτός | Ελλάδα Κράλλη

Είναι φορές που πνιγόμαστε, που μας φταίει το καθετί, που θέλουμε να εξαφανιστούμε από προσώπου γης. Τα συναισθήματα που δημιουργούνται εκείνη την στιγμή μας καθηλώνουν σε μια πραγματικότητα που μας φυλακίζει. Έτσι νιώθω κι εγώ τον εαυτό μου φυλακισμένο σε ένα κουκούλι και ανυπομονώ πότε θα έρθει η ώρα να το σπάσω.
Ο λόγος που ήθελα να εκφράσω τις απόψεις μου γύρω από αυτό το θέμα είναι γιατί ανακάλυψα πόσο πολύ η αρνητικότητα που έχουμε μέσα μας επηρεάζει και το πώς φερόμαστε προς τα έξω. Για λίγο διάστημα έκανα επαναλαμβανόμενες κινήσεις καθημερινά. Δεν είχα συνειδητοποιήσει όμως ότι και με τις εξόδους μου (διότι είμαι το στυλ του ανθρώπου που δεν κάθεται και πολύ σπίτι), θα ένιωθα πεσμένη.
Στην αρχή είχα σκεφτεί ότι έχω μυϊκή κούραση ή πιάσιμο (που όντως υπήρχαν αυτοί οι πόνοι). Με τις μέρες απόρησα για τον λόγο που πονάω τόσο ειδικά στις ωμοπλάτες και στον σβέρκο. Μου είχε περάσει η εξής σκέψη ότι μπορεί να το παράκανα στη γυμναστική, αλλά και πάλι κάτι δεν ταίριαζε σωστά στο όλο σκεπτικό.

 
Τελικά δεν έφταιγε ούτε η γυμναστική, ούτε κακός ύπνος, ούτε κάποιο πιάσιμο. Έφταιγε ο εαυτός μου. Είχε δημιουργήσει μια αρνητική μεμβράνη απογοήτευσης. Είναι σημάδι κατάθλιψης. Αρκετές φορές μου βγαίνει ασφυξία με τον τρόπο που πρέπει να γίνονται κάποια πράγματα. Απορώ ακόμα και τώρα πως οι άνθρωποι ζουν και εργάζονται; Ειλικρινά χαίρονται με την δουλειά που κάνουν ή αναγκάζονται λόγω υποχρεώσεων; Πολλοί μου έχουν πει ότι αγαπούν τις δουλειές τους, μα πόσο πραγματικά το εννοούν όταν παραπονιούνται;

 
Δεν θέλω να φανώ περίεργη, αλλά πιστεύω ότι από τότε που οι άνθρωποι ξεκίνησαν να εργάζονται μπήκανε σε ένα κουτί καθοδήγησης. Δεν πιστεύω ότι όλοι είναι δυστυχισμένοι, μα πολλοί έχουν τα προς το ζην και μέσα τους δεν υπάρχει ούτε μια στάλα ευτυχίας. Εγώ θα συνεχίζω την αναζήτηση εργασίας για να προχωρήσω στη ζωή μου ελπίζοντας για το καλύτερο.

 
Πόσοι πραγματικά τα έχουν όλα αλλά τους φταίνε τα πάντα; Μήπως είναι η έλλειψη συναισθημάτων ή ο φόβος της απώλειας υλικών αγαθών; Μπορεί όλη αυτή η αρνητικότητα να οφείλεται στην πτώση των ανθρώπων όχι αυτής της Αγίας Γραφής, μα την πτώση του ίδιου του εαυτού εγκλωβισμένου σε γραφειοκρατίες, τείχη και έλλειψη από συναισθήματα. Πως θα ευτυχίσει ο άνθρωπος αν δεν προσπαθήσει να γιατρέψει τον εαυτό του;

 
Μην πέφτετε στην πλάνη των εποχών. Δυσκολίες θα υπάρχουν πάντα. Σημασία έχει να είμαστε δυνατοί μέσα μας και να μπορούμε να ανταπεξέλθουμε στη πορεία της ζωής μας. Δεν είναι καθόλου εγωιστικό να φροντίζουμε τον εαυτό μας. Για αυτό διώξτε την αρνητικότητα και αγκαλιάστε την ζωή. Ένας άνθρωπος είμαι εγώ που έπεσε σε αυτή την παγίδα, αλλά βρήκα την θέληση και την δύναμη να συνεχίσω με θετικότητα. Μπορεί να λυγίζουμε αρκετές φορές, αλλά αυτό που παραμένει στην ψυχή μας είναι η σπίθα για το επόμενο βήμα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s