Tετάρτη | Πάστα Φλώρα


έχει από χθες που άνοιξα τα παράθυρα να μυρίσει το σπίτι αγάπες και πόνους.
τα λουλούδια από το σούπερ μάρκετ στο περβάζι έχουν μαραθεί.
ρούφηξε ο ήλιος στιγμές και μυρωδιές έρωτα και ευτυχία από πάνω τους.
ξέμειναν να λησμονούνε κάθε στιγμή αθανασίας. Ειρωνικό.
έζησαν και έφυγαν, τίποτα σταθερό, τίποτα μόνιμο, ενέχυρη ομορφιά.
τα σεντόνια βρώμικα και κουβάρι φωνάζουν κραυγές και αναφιλητά για έναν έρωτα που
δεν μέστωσε ποτέ. Άφησε εκεί κάθε απόγνωση και ατρόφησε. Έσβησε κάτω από τα σκεπάσματα και μούλιασε από δάκρυ και ιδρώτα
πίνω μια γουλιά καφέ και δαγκώνω τα χείλια μου. Πικρός και ζεστός. Για κάποιο λόγο μου θυμίζει εσένα, την μυρωδιά σου, την αίσθηση σου. Συντροφιά εθιστική και αναγκαία. Μια κούπα καφέ και ολόκληρο γρανάζι ευτυχίας εξαπλώνεται στη ράχη του σώματος μου.
ο ήλιος μου καίει το δέρμα, είμαι διάφανη και αποτυπώνει κάθε πληγή, κάθε δάκρυ ευτυχίας και πόνου.
είμαι γυμνή, γυμνή με πυρετό από ανάσες και φωτιές μέσα στις φλέβες μου.
είμαι γυμνή από αλήθεια και αγάπη. Ανασταίνω από πόθο, από θέλω.
ανασταίνω την ομορφιά σου, τα αναφιλητά στα λερωμένα σεντόνια, τα λουλούδια από σούπερ μάρκετ. Αστράφτω, είμαι διάφανη και αστράφτω από ευτυχίας. Από καταδικασμένη μνήμη στην στην όψη σου.
είσαι εδώ.
σε ρουφάω. Πικρός και ζεστός.
κοιτάω τον ήλιο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s