Μάρα Καλλίνικου | Οι άνθρωποι είμαστε σύνθεση αυτών που βλέπουμε και ακούμε

 

Mάρα Καλλίνικου  // mara_kallinikou  instagram

 

1) Τι σε ώθησε να ασχοληθείς με την τέχνη;

 

Αρχικά, η σχεδιαστική ευχέρεια. Έπειτα καλέστηκα να πάρω κάποιες αποφάσεις για τις σπουδές μου όταν τελείωσα το σχολείο, οπότε και μου προτείνει η οικογένειά μου να δώσω στη Σχολή Καλών Τεχνών . Για να σου λύσω την απορία, δεν είχα ποτέ φανταστεί τον εαυτό μου ‘ζωγράφο’, απλά πάντοτε είχα μια δημιουργική, ας πούμε, φύση χωρίς να μπορούσα να με βάλω σε ένα τόσο συγκεκριμένο πλαίσιο. Μέσα στη σχολή άρχισα να βλέπω ότι πραγματικά μου αρέσει και ακόμη περισσότερο μετά από αυτή.

 

2) Από που έχεις επηρεαστεί;

 

Μάλλον από παντού! Οι άνθρωποι είμαστε σύνθεση αυτών που βλέπουμε και ακούμε. Πολύ δύσκολα απορρίπτουμε. Δεν έχω να σου αναφέρω εικαστικούς που με επηρέασε τόσο άμεσα η δουλειά τους στη δική μου, ασχέτως ότι έχω πολλούς αγαπημένους καλλιτέχνες που θαυμάζω και το πιο πιθανό να έχω πέσει σε συμπτώσεις (αισθητικές και ιδεών). Αυτό που με έχει επηρεάσει είναι το άμεσο περιβάλλον μου. Μεγάλωσα στην Αθήνα και οι εικόνες μου ήταν και είναι αστικές. Επίσης κάποιες από τις πρώτες προσλαμβάνουσες μου ήταν εικόνες από χώρους, ας πούμε βιομηχανικούς (είχαμε πρακτορείο μεταφορών). Η ψυχρή αυτή αίσθηση του γυμνού τσιμέντου, η πλήρης έλλειψη διακοσμητικών στοιχείων και η όλη αίσθηση του τόπου αυτού,  σίγουρα έγινε οικεία και επηρέασε  αισθητικά τη δουλειά μου.

 

3) Τι υλικά χρησιμοποιείς και γιατί;

 

Ανάλογα με το μέσο που εκάστοτε χρησιμοποιώ. Στην περίπτωση των δυσδιάστατων έργων και της δουλειάς που ολοκληρώνω τώρα, χρησιμοποιώ καθαρά κατασκευαστικά υλικά σε συνέπεια και με την προηγούμενη  συζήτηση περί αστικότητας. Δεν θέλω να περιορίζομαι αλλά πλέον είναι εύκολο να χρησιμοποιώ πίσσα, ριπολίνη, τσιμέντο, στόκους, κόλλες, παρά λάδια και ακρυλικά. Αυτά ξέρω να χειριστώ, ‘χτίζω’ με αυτά. Έχοντας ασχοληθεί με την εγκατάσταση, τίθεται πάντοτε το ζήτημα της χωρικότητας και των υλικών κατασκευής, άρα όλα έχουν μια λογική συνέχεια. Θεωρώ πολύ άμεσο να ‘μιλάω’ για το χώρο στο έργο μου και να έχω τέτοια υλικά στην κατασκευή. Άλλα μέσα που ενίοτε χρησιμοποιώ είναι το video και η αναλογική φωτογραφία.

 

4) Που κατατάσσεις το έργο σου;

 

Ένας θεωρητικός της τέχνης θα έδινε μια πιο σαφή απάντηση, εγώ απλά συνθέτω. Δημιουργώ εικόνες για το περιθώριο. Κάνω μια είδους αναπαράσταση των λεπτομερειών που βρίσκονται στο περιβάλλον μας, μεγεθύνοντας τες σε μέγεθος. Δίνω αξία με κάποιον τρόπο σε αυτές. Οι εικόνες που παράγονται τελικά είναι φόρμες, αρκετές φορές ακαθόριστες που δημιουργούνται από στρώσεις υλικών. Είναι γκροτέσκ στη λογική του, παρουσιάζω μια εικόνα της πραγματικότητας πριν γίνει συγκεκριμένη, πριν ολοκληρωθεί. Πολλές φορές οι εικόνες μου είναι στο όριο, ενοχλητικές.

 

5) Πως ξεδιπλώνεται η σκέψη σου για την τέχνη;

 

Θεωρώ τέχνη την καλή παρατήρηση της πραγματικότητας. Στην έννοια ‘πραγματικότητα’ περιλαμβάνω και όλα αυτά που δεν βλέπουμε, δεν παρατηρούμε, αλλά υπάρχουν. Με αυτό το κομμάτι θέλω να ασχολούμαι, με το όριο και το τι βρίσκεται εκεί. Η τέχνη φιλοξενεί το έκπτωτο, ότι απορρίπτεται αλλά και φιλοσοφία. Απαιτεί πολύ χρόνο. Σε αντιδιαστολή με τους φορείς  που τη διαχειρίζονται (μουσεία, γκαλερύ, συλλέκτες κτλ) που μόνο στο περιθώριο δεν βρίσκονται, η τέχνη είναι για όλους και αυτό είναι θέμα εκπαίδευσης και καθόλου ταξικό.

 

Ευχαριστούμε τη Μάρα Καλλίνικου για τον ουσιαστικό της λόγο.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s