Tέχνη είναι το πιο ευγενές κομμάτι της ανθρώπινης δημιουργίας | Μάρθα Φριντζήλα

 

Ανάμεσα σε πρόβες και διδασκαλίες η Μάρθα αφήνει λίγο τον «εσμό» τέχνης και προσφοράς και μας μιλάει για την νέα παράσταση του Ακύλλα Καραζήση “Μπαμπά, χορεύεις?” στο Δημοτικό θέατρο Πειραιά, καλοκαιρινά σχέδια, επιθυμίες και πολλά άλλα.

Καλώς ήρθες Μάρθα μου, που σε βρίσκουμε επαγγελματικά αυτή την περίοδο;

Εργάζομαι σταθερά στο Baumstrasse όπου ετοιμάζουμε πυρετωδώς το 5ο αττικό σχολείο αρχαίου δράματος που θα γίνει στην Ελευσίνα τον Ιούλιο όπως κάθε χρόνο, και που από φέτος εντάσσεται στις δράσεις του Ελευσίνα Πολιτιστική Πρωτεύουσα 2021 και στο Διεθνές δίκτυο αρχαίου δράματος του Υπουργείου πολιτισμού. Παράλληλα κάνω πρόβες για τον Φιλοκτήτη που θα ανεβάσω το καλοκαίρι και παίζω στην παράσταση του Ακύλλα Καραζήση “Μπαμπά, χορεύεις?” στο Δημοτικό θέατρο Πειραιά.

«Μπαμπά χορεύεις;» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Τι προσμένει να μεταφέρει ο Ακύλλας Καραζήσης μέσω αυτς της πολυδιάστατης παράστασης. Αναμφίβολα δεν παρακολουθείς συχνά στην Ελλάδα, τέτοια πλουραλιστικά έργα.

Ο Ακύλλας με την παράσταση αυτή θέτει το ερώτημα “τι είναι πραγματικά ένας πατέρας?”. Η παράσταση δεν έχει την πρόθεση να απαντήσει, ρωτά με τα λόγια μεγάλων λογοτεχνών, ποιητών, επιστημόνων και απλών θνητών και δεν νομίζω πως περιμένει απάντηση. Η τέχνη ποτέ δεν απαντά. Θέτει τα ερωτήματα στο κοινό και το κοινό παίρνει τις αποφάσεις του και δίνει τις λύσεις στα θέματα που τον αφορούν.

 

 

Πόσο εύκολο είναι στην δημιουργία αλλά και στην εφαρμογή να ερμηνευτεί όλο αυτό το καλλιτεχνικό συνονθύλευμα που ενέχει ο κορμός της παράστασης, δηλαδή η υπόθεση;

Είναι δύσκολο. Σαν να προσπαθείς να κρατήσεις την ψυχραιμία σου σε ένα επικίνδυνο τραινάκι του τρόμου. Η παράσταση δίνει την εντύπωση του μωσαϊκού, μοιάζει αυτοσχεδιαστική και τυχαία, αλλά το σχέδιο πάνω στο οποίο χτίστηκε είναι τέλεια οργανωμένο. Ο Ακύλλας δούλεψε μαζί μας “μουσικά”. Ενορχήστρωσε τις ποιότητες που επιλέξαμε στις ποσότητες που αποφασίσαμε και την ίδια στιγμή εμπιστεύτηκε το ένστικτό μας και μας άφησε ελεύθερους να οδηγούμε το τραινάκι από διαδρομές όπου η ασφάλεια δεν είναι δεδομένη.

Στην παράσταση συμπρωταγωνιστούν μαζί σου ο Θάνος Τοκάκης, ο Θανάσης Zερίτης και ο Kωνσταντίνος Πλεμμένος. Πώς εξελίσσεται η όλη συνεργασία με αυτά τα νέα παιδιά;

Άψογα. Τα θαυμάζω και τα καμαρώνω και νιώθω στο βλέμμα τους θαυμασμό και καμάρι. Δεν έχουν ίχνος κυνισμού, είναι ανοιχτοί και ετοιμοπόλεμοι, προστατευτικοί και γενναίοι. Είμαι τυχερή που δουλεύω μαζί τους.

58b825fd1dc5240b3c8b46c9

Ποιο αποτελεί για εσένα το πιο μεστό μέρος της παράστασης;

Δεν μπορώ να απαντήσω. Το αποτέλεσμα της παράστασης, και το τι προκαλεί στο κοινό  είναι η ωρίμανσή της, Όλα της τα μέρη με αγγίζουν και με επηρεάζουν κάθε φορά. Και σε κάθε παράσταση φωτίζονται άλλα κείμενα, άλλες δράσεις, άλλες λεπτομέρειες.

Πώς αντέδρασες όταν διάβασες πρώτη φορά το σενάριο;

Δεν υπήρξε ποτέ σενάριο. Μόνο βιβλία, αποσπάσματα από κείμενα, ταινίες, ποιήματα, τραγούδια  και άπειρες συζητήσεις.

Ο Umberto Eco είχε πει πως «Ότι γινόμαστε βασίζεται σε αυτά που οι πατεράδες μας, μας δίδαξαν σε περίεργες στιγμές, όταν δεν προσπαθούσαν να μας διδάξουν κάτι. Είμαστε φτιαγμένοι από μικρά θραύσματα σοφίας». Τελικά τι συμβολίζει η φιγούρα του πατέρα, στις τέχνες, στην καθημερινότητα;

Μια διαρκώς μεταβαλλόμενη ηγετική απουσία.

 

17308783_10154816785062702_5335871673437421358_n

Είσαι έναν άνθρωπος που εντρυφείς στους συνανθρώπους σου μέσω της τέχνης. Πώς αντιλαμβάνεσαι την σύνδεση του θεάτρου με την λογοτεχνία, την σύνδεση της ανθρώπινης φύσης με κάθε είδος τέχνης;

Την αντιλαμβάνομαι ως μία οργανική σύνδεση. Η τέχνη είναι το πιο ευγενές κομμάτι της ανθρώπινης δημιουργίας άρα η σύνδεση είναι μοιραία.

 

17308875_10154832270612702_8338027010128949182_n

 

Τι θα συμβούλευες στην έφηβη Μάρθα;

Να μην βιάζεται.

Επόμενα σχέδια, όνειρα;

Μετά τον Φιλοκτήτη φεύγω για New Jersey όπου θα ανεβάσω το έργο “Stones from God” στην δεύτερη συνεργασία μου με το Stockton University. Όταν επιστρέψω θα ασχοληθώ με τον Κάιν του Λόρδου Βύρωνα που μόλις μεταφράσαμε με την ομάδα μου με σκοπό να το ανεβάσουμε τον χειμώνα. Για το επόμενο καλοκαίρι ήδη μεταφράζεται ο “Προμηθέας Δεσμώτης” του Αισχύλου από την μεταφράστρια της ομάδας και αδερφή μου Νικολέττα Φριντζήλα.  Έχω στα σκαριά έναν δίσκο με τραγούδια του Βασίλη Μαντζούκη και έναν ακόμη με διασκευές από το συγκρότημά μου The Kubara project, και έναν τρίτο με τον αγαπημένο μου Παναγιώτη Τσεβά, αλλά δεν ξέρω πότε θα τα βάλουμε μπροστά. Δεν βιάζομαι. Προς το παρόν ονειρεύομαι το σπιτάκι μου στον Πάρνωνα και τις απριλιάτικες λιακάδες στην αιώρα.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s