Μαρία Πολυδούρη: Η ποιήτρια του Απρίλη | Πάστα Φλώρα

Μία από τις αγαπημένες μου Ελληνίδες ποιήτριες, η Μαρία Πολυδούρη, ανήκει στη σχολή του νεορομαντισμού. Γεννήθηκε στην Καλαμάτα στις 1/4/1902 και πέθανε σε ηλικία μόλις 28 ετών στην Αθήνα στις 29/4/1930.  Ήταν κόρη του φιλολόγου Ευγενίου Πολυδούρη και της Κυριακής Μαρκάτου.

Σε ηλικία μόλις 13 ετών δημοσιεύθηκε το πρώτο της πεζοτράγουδο με τίτλο: «Μάνα». Σε ηλικία 16 ετών διορίζεται στην Νομαρχία Μεσσηνίας και το 1921 μετατίθεται στην Νομαρχία Αθηνών. Παράλληλα εγγράφεται και φοιτά στη Νομική Σχολή Αθηνών.  Το 1920 χάνει σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα και τους δύο γονείς της.  Τον Ιανουάριο του 1922 συναντά πρώτη φορά τον συνάδελφο της και ποιητή Κώστα Καρυωτάκη. Αν και η σχέση τους κράτησε λίγο ο Καρυωτάκης υπήρξε ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής της. Ο χωρισμός τους ήρθε το καλοκαίρι του 1922, όπου ο Καρυωτάκης μαθαίνει ότι έχει προσβληθεί από σύφιλη, μία ανίατη ασθένεια,για την εποχή του.

kariwtakis_polidouri_384945.jpg

Το 1924, μπαίνει στη ζωή της ο νεαρός δικηγόρος Αριστοτέλης Γεωργίου, τον οποίο και αρραβωνιάστηκε στις αρχές του 1925,όμως μέσα της δεν έπαψε ποτέ να σκέφτεται τον Καρυωτάκη και το καλοκαίρι του 1926, διέλυσε τον αρραβώνα της και έφυγε για το Παρίσι,όπου σπούδασε ραπτική. Είχε μάλιστα φοιτήσει στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και είχε προλάβει να συμμετάσχει σε μία παράσταση.

MARIA-POLYDOURI

Στο Παρίσι προσβάλλεται από φυματίωση και επιστρέφει στην Αθήνα, όπου και νοσηλεύεται στο νοσοκομείο Σωτηρία. Εκεί γνωρίζει τον νεαρό τότε ποιητή Γιάννη Ρίτσο και συνδέονται με μία φιλία. Θα του αφιερώσει μάλιστα, το ποίημα «Βαριά Καρδιά». Το καλοκαίρι του 1928 την συντρίβει ο θάνατος του Κώστα Καρυωτάκη.  Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί η ποιητική συλλογή της : «Οι τρίλιες, που σβήνουν» και το 1929, η ποιητική συλλογή με τίτλο «Ηχώ στο Χάος». Αφήνει την τελευταία της πνοή στην κλινική Χριστομάνου, το ξημέρωμα της 29/4/1930.

Συγκλονιστικό είναι το γεγονός πως η ίδια είχε γράψει στο ποίημα της «Σαν πεθάνω», τους εξής στίχους:

«Θα πεθάνω μιαν αυγούλα μελαγχολική του Απρίλη».

Η Μαρία δεν ήταν όπως πολλοί πιστεύουν ένα μελαγχολικό κορίτσι, αντίθετα αγαπούσε πολύ τη ζωή και την έζησε με έναν ιδιαίτερα απελευθερωμένο τρόπο για την εποχή της.
Μου δίδαξε πως την ζωή πρέπει να την ζούμε και όχι να την χαζεύουμε από μακριά.
Όσο και αν μεγαλώσω δεν θα ξεχάσω ποτέ την ποιήτρια, από την οποία έμαθα να ζω και να ερωτεύομαι με πάθος. Έζησε λίγο, όμως μας χάρισε μεγάλο θησαυρό, μέσα από την ποίηση της.

cebcceb1cf81ceb9cc81ceb1-cf80cebfcebbcf85ceb4cebfcf85cc81cf81ceb7-1920-ceb5cebbceb9ceb1.jpg

 

Θα συνεχίσω να διαβάζω Πολυδούρη και να αγαπώ μέσα από το λόγο της, τη ζωή και τους ανθρώπους.

Και τώρα ας μιλήσουν οι γραφές της:

«Υπήρξα μια ερωτευμένη σε όλη μου τη ζωή».

Μόνο γιατί μ’αγάπησες γεννήθηκα
για αυτό η ζωή μου εδόθη
στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
μένα η ζωή πληρώθη.
Μόνο γιατί μ’αγάπησες γεννήθηκα.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s