Η συγγραφέας του «Η ζωή απέναντι», Σοφία Δημοπούλου στην Πάστα Φλώρα

H Σοφία Δημοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, η καταγωγή της όμως είναι από τα Λουσικά, ένα χωριό λίγα χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στον περιβαλλοντικό σχεδιασμό. Εργάστηκε ως μηχανικός στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: Lapis lazuli, η πέτρα που λείπει (2012) και Άλμα θα πει ψυχή (2013).

 

Καλησπέρα κ. Δημοπούλου και καλώς ήρθατε. Θυμάστε από πότε αποφασίσετε να ακολουθήσετε την τέχνη της λογοτεχνίας;

Καλώς σας βρήκα λοιπόν. Γράφω από μικρή, από τα μαθητικά μου χρόνια. Πάντα ήθελα να ασχοληθώ με τη συγγραφή, η καθημερινότητά μου όμως ήταν πολύ δύσκολη και δεν έβρισκα χρόνο. Συνέχιζα παρ’ όλ’ αυτά να γράφω μικρά κείμενα και ποίηση. Όταν οι οικογενειακές μου υποχρεώσεις λιγόστεψαν, η ενασχόλησή μου με τη γραφή έγινε πιο συστηματική.

 

newego_LARGE_t_1101_54712642_type13145.jpg

 

Θεωρείτε πως το χαρτί ξεγυμνώνεται η ανάγκη σας για φωνή και με αυτό τον τρόπο λεκτική εικονογράφηση των ιδεολογιών σας;

Γράφουμε με ό,τι έχουμε, με ό,τι είμαστε. Κάθε συγγραφέας αντλεί από την αποθήκη των ιδεών του, των ιδεολογιών και των εμπειριών του. Όπως και κάθε τέχνη, η συγγραφή είναι η έκφραση της ματιάς του καλλιτέχνη μέσα από τα δικά του φίλτρα. Γράφω για τον κόσμο όπως τον βλέπω εγώ ή όπως εγώ θα ήθελα να είναι.

Η γραφή και όλη αυτή η πολιτισμική μας κληρονομιά μπορούν να αλλάξουν τον άνθρωπο;

Σίγουρα η γραφή μπορεί να αλλάξει τον γράφοντα. Είναι μεγάλη ψυχανάλυση η συγγραφή, καθώς αναγκάζεσαι να κάνεις κατάδυση στον ψυχικό σου κόσμο. Η τέχνη γενικά, είναι ο καθρέφτης που ο καλλιτέχνης βάζει μπροστά στο πρόσωπό σου και σου δείχνει τα όμορφα και τα άσχημα αυτού του κόσμου. Είναι ο τρόπος να αποκτά κανείς εμπειρίες που είναι δύσκολο να ζήσει στην πραγματική του ζωή, συμπυκνωμένες εμπειρίες άλλων ανθρώπων. Αγγίζει λεπτές χορδές συναισθημάτων, ανυψώνει τον άνθρωπο, τον «λειαίνει», προσφέροντας μια προσωπική λύτρωση. Μ’ αυτή την έννοια, η γραφή και κάθε τέχνη, υπηρετείται από τον άνθρωπο για να τον υπηρετεί. Είναι μια σχέση αμφίδρομη και παράλληλα μαγική.

Ποιο είναι το υπόβαθρο του τελευταίου σε κυκλοφορία βιβλίου σας και τι έχει να προσφέρει στον αναγνώστη;7143_16_H zoi apenanti1

Είναι η ιστορία δύο τελείως διαφορετικών οικογενειών που μπλέκονται μεταξύ τους με φόντο την Αθήνα της χούντας. Οι ζωές τους μπλέκονται και από αυτή τη αλληλεπίδραση οι χαρακτήρες μεταβάλλονται. Είναι ένα βιβλίο με πολλά συναισθήματα, έντονη πλοκή και απεικόνιση μια ιδιαίτερης εποχής της νεώτερης ελληνικής ιστορίας. Πιστεύω πως εκτός από ένταση και αναγνωστική τέρψη μέσα από την παρακολούθηση μιας αγωνιώδους πλοκής, μπορεί κανείς να μάθει πολλά για εκείνη την περίοδο, αν δεν την έχει ζήσει, ή να ξαναθυμηθεί, αν τη βίωσε.

Θέλατε καιρό να προσεγγίσετε ένα τέτοιο θέμα συγγραφικά;

Η περίοδος εκείνη της επτάχρονης δικτατορίας συμπίπτει με την παιδική μου ηλικία. Ήθελα πράγματι από καιρό να γράψω μια ιστορία που να μιλά όχι τόσο για τα ιστορικά γεγονότα εκείνης της περιόδου, αλλά για τις ανθρώπινες ζωές μέσα σε μια τέτοια συγκυρία. Παράλληλα ήθελα να ενσωματώσω σ’ αυτή και τις δικές μου μνήμες από μια γλυκιά εποχή, αυτή των παιδικών μου χρόνων και μιας δεκαετίας που όλα ήταν τόσο διαφορετικά.

Θα αλλάζατε κάτι στο νέο σας βιβλίο;

Όχι, γιατί τότε θα ήταν ένα άλλο βιβλίο.

Ταυτίζεστε με τους ήρωές σας;

Με κάποιους ναι, κάποιοι πάλι είναι αντίθετοι από μένα ως χαρακτήρες. Στο τελευταίο μου βιβλίο «Η ζωή απέναντι» για παράδειγμα, η μικρή Δάφνη έχει κάτι από τη δική μου προσωπικότητα και τη δική μου ψυχοσύνθεση, είναι δηλαδή η φωνή μου μέσα στο μυθιστόρημα. Αυτό δεν σημαίνει πως ό,τι της συμβαίνει μου έχει συμβεί, κάποιες εμπειρίες της όμως είναι και προσωπικά μου βιώματα.

 

10408554_10204128702760352_7722959654686147963_n

 

Εσείς τι βιβλία διαβάζετε;

Διαβάζω πολλή ελληνική και ξένη πεζογραφία, κυρίως σύγχρονη, αλλά και ποίηση. Το διάβασμα για μένα δεν είναι μονάχα ξεκούραση και απόλαυση, αλλά και σπουδή. Μαθαίνω κι εγώ να γράφω καλύτερα διαβάζοντας καλά βιβλία.

Τι αποτελεί για εσάς έμπνευση;

Τα πάντα γύρω μου, κυρίως όμως οι άνθρωποι. Με ενδιαφέρει πολύ η ανθρώπινη ψυχή, τα πάθη και τα λάθη της. Προσπαθώ να τη μελετήσω, να την εξηγήσω και να την κατανοήσω μέσα από ανθρώπινες ιστορίες και συμπεριφορές. Είναι ένας τρόπος για να κατανοήσω και τον εαυτό μου τελικά. Η έμπνευση μπορεί να προκύψει οπουδήποτε· στο δρόμο, στη δουλειά, στο μετρό. Κάτι που διάβασα, κάτι που άκουσα, κάτι που μου συνέβη είναι αρκετό για να ξεκινήσει μια μυθοπλασία.

Σχέδια για το μέλλον; Να περιμένουμε καινούριες ιδέες και δουλειές;

Έχω ήδη ξεκινήσει ένα καινούριο μυθιστόρημα που εκτυλίσσεται στην Αθήνα του τέλους του 19ου αιώνα. Είμαι στα μισά της συγγραφικής διαδρομής και απολαμβάνω το ταξίδι αφάνταστα. Ακόμα είναι νωρίς όμως να μιλάμε γι αυτό. Έχω πολλή δουλειά μπροστά μου γατί η εποχή που πραγματεύεται είναι απαιτητική, με πολλά σημαντικά γεγονότα που σηματοδότησαν το σήμερα. Εύχομαι να τα ξαναπούμε όταν θα είναι έτοιμο.

                       Ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία σας,

                             Σοφία Δημοπούλου

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s