Είδαμε: Rotting Christ στο Piraeus 117 Academy | Μιλένα Βλασσοποόυλου

Ήρθε το Σάββατο και περίμενα πως και πως το live των Θεών της ελληνικής metal σκηνής, Rotting Christ. Ήταν και η γιορτή της Ελλάδας, οπότε εφοδιασμένες με το γλυκό που έφτιαξα από το προηγούμενο βράδυ, περιμέναμε με ανυπομονησία να ανοίξουν οι πόρτες.

 

Παραδόξως άνοιξαν λίγο νωρίτερα από τις 7 η ώρα που έλεγε στις πληροφορίες της διοργάνωσης. Η κίνηση προς το εσωτερικό του μαγαζιού ήταν συντονισμένη και κύλησε με ηρεμία. Το live θα άρχιζε δυόμιση ώρες μετά, πράγμα που μας έκανε ακόμα πιο ανυπόμονους. Γέμιζε σιγά σιγά, οπότε η βαβούρα ήταν πολύ λιγότερη. Όπως πάντα βρήκαμε τη θέση μας μπροστά μπροστά για να τους απολαύσουμε έτσι όπως τους αξίζει.

 

maxresdefault

 

Μετά από τις δυόμιση ώρες αναμονή και τις φωνές μας για να βγουν επιτέλους, εμφανίστηκε σιγά σιγά ένας ένας στη σκηνή. Η μπάντα ήταν σε αρκετά καλή διάθεση και ενθουσιασμένη που θα έπαιζαν για άλλη μια φορά στην γενέτειρά τους μετά από 1.000 -περίπου συναυλίες στο εξωτερικό. Ο κόσμος ήταν ανυπόμονος και ενθουσιασμένος που θα άκουγε την αγαπημένη του μπάντα. Κάποιοι τους είδαν για πρώτη φορά. Μέσα σε αυτούς και εγώ.

 

Ξεκίνησαν λοιπόν με το Ze Nigmar. Εάν κοιτούσες από ψηλά θα έβλεπες κεφάλια να κουνιούνται στον ρυθμό των κομματιών. Συνέχισαν με τα εξής: Kata ton Demona Eautou, Athanati Este, Nemecic, Elthe Kyrie, Apage Satana, The Sign of Evil Existence ,Transform All Suffering Into Plagues, Exiled Archangels, The Forest of N’Gai, Societas Satanas (Thou Art Lord cover). Συνέχισαν με το αγαπημένο μου κομμάτι Demonon Vrosis και είχα ανατριχιάσει αφού δεν το πίστευα ότι το άκουγα live! Συνέχισαν ακάθεκτοι με τα: Sorrowful Farewell, Among Two Storms, After Dark I Feel, Cine iubeşte şi lasă, Lucifer Over London (Current 93 cover), Phobos’ Synagogue, Gloria de Domino Inferni, The Nereid of Esgalduin, Fgmenth, Thy Gift, Chaos Geneto (The Sign of Prime Creation), Enuma Elish, King of a Stellar War, Archon, In Yumen-Xibalba, Grandis Spiritus Diavolos. Μπαίνοντας το Noctis Era ο Σάκης Τόλης είπε πως είναι το τελευταίο κομμάτι της βραδιάς, ευχαριστώντας θερμά όσους ήμασταν εκεί. Μα φυσικά δεν ήταν το τέλος γιατί όλοι ξέρουμε πως τελειώνει με το Non Serviam. Παίζουν το 666 και τέλος το Non Serviam στο οποίο κατά παράδοση ανεβαίνει το κοινό στη σκηνή.

 

 

Περιττό να πω πως έπαιξαν για 2,5 με 3 ώρες και συνολικά 30 κομμάτια. Πραγματικά απόρησα με την αντοχή τους και ειδικά του Σάκη Τόλη. τι να πω; Ήταν η ωραιότερη συναυλία που έχω πάει μέχρι στιγμής χωρίς υπερβολές. Εντάξει πάντα μετά τους Diary of Dreams. Εύχομαι να τους ξαναπολαύσω στο μέλλον όπως τώρα!

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s