Βιβλιοπαρουσίαση: Η Αδερφή μου – Σταύρος Ζουμπουλάκης | Νινέτα Πλυτά

Διαβάζοντας μια συνέντευξη του Σταύρου Ζουμπουλάκη για την Εθνική Βιβλιοθήκη (http://www.lifo.gr/articles/book_articles/122350), θαύμασα την ειλικρίνεια και την παρρησία που τον χαρακτήριζε.

Αναζήτησα λοιπόν το βιογραφικό του ώστε να μάθω περισσότερα γι’ αυτό τον άνθρωπο και τα γραπτά του. Αυτό που ταίριαζε περισσότερο στα ενδιαφέροντά μου ήταν το έργο του: Η αδερφή μου. Μια πραγματική ιστορία γραμμένη από έναν άνθρωπο με αναμφισβήτητα ωραίο λόγο, ήταν ο, τι έπρεπε.

Στις επόμενες μέρες αυτό το βιβλίο μπήκε στη λίστα με τα ψώνια και μια μέρα μετά την αγορά του (είναι άλλωστε μόνο 60 σελίδες αλλά και αρκετά ενδιαφέρον), ήμουν σε θέση να πω τις εντυπώσεις μου:

Με αυτό το βιβλίο, ο συγγραφέας καταφέρνει δύο πράγματα. Πρώτον, αφού το διαβάσουμε μπορούμε να πούμε ότι έχουμε γνωρίσει την αδελφή του, παρόλο που τα γεγονότα της ζωής της τα οποία αναφέρει δεν είναι πολλά. Είναι όμως μέσα απ’ τα δικά του μάτια, παιδί κάποτε, ενήλικας αργότερα, που γνωρίζουμε το γεμάτο αγάπη άνθρωπο που εκείνη ήταν. <<Είχε μια ασύλληπτη χαρά ζωής, ήταν με το μέρος της ζωής μέχρι την τελευταία στιγμή, κυριολεκτικά μέχρι θανάτου.>>

Το δεύτερο είναι ότι η θεώρηση των πραγμάτων, ενώ αρχικά θα μπορούσε να φανεί αντισυμβατική, αποτελεί απλώς μια διαφορετική ερμηνεία των σύγχρονων αξιών, ίσως μάλιστα ρεαλιστικότερη απ’ τις καθιερωμένες και χιλιοειπωμένες, που με την ελευθερία της γνώμης και της σκέψης που υπάρχει τη σήμερον ημέρα, εκφράζει μεγάλο αριθμό ανθρώπων.

Για όποιον έχει βιώσει τον πόνο της αρρώστιας και εν τέλει της απώλειας κάποιου αγαπημένου του προσώπου, σίγουρα θα βρει περισσότερα σημεία απ’ ο, τι κάποιος που δεν το έχει ζήσει, στα οποία θα συμφωνήσει με το συγγραφέα.

Ενδεχομένως για κάποιον, ν’ αποτελέσει ένα απλό κείμενο. Για τους λάτρεις όμως των αληθινών ιστοριών, συμπεριλαμβάνω κι εμένα σ’ αυτούς, η ειλικρίνεια με την οποία ο αφηγητής μιλά για τις δυσκολίες που έζησε και ο τρόπος που αυτές επέδρασαν στην διαμόρφωση της προσωπικότητάς του, είναι υπερ-αρκετή ώστε να συγκινήσει. Μάλιστα ο ίδιος αναφέρει << Στη ζωή των ανθρώπων, όχι όλων αλλά πάντως πολλών, υπάρχει ένα γεγονός που επηρεάζει, χρωματίζει και σφραγίζει όλα τα άλλα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι στη ζωή τους υπήρξε μόνο αυτό. Τη δική μου ζωή τη σφράγισε ανεξίτηλα η αρρώστια της αδερφής μου.>> ενώ αλλού << Τώρα (όχι τότε) μπορώ να πω και κάτι άλλο: όποιος δεν ένιωσε μια φορά έστω στη ζωή του την επιθυμία να πεθάνει για εκείνον που αγαπάει, έχει στερηθεί κάτι ψυχικά πολύτιμο σε τούτη τη ζωή. Αυτό εννοούσα στην αρχή όταν έλεγα ότι η Γιούλα μού χάρισε να νιώσω κάτι από το μυστήριο της αγάπης.>>

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s