Ταξιδευτής | Rose

Που σεργιανίζει πάλι η σκέψη σου και δεν μιλάς;

Σε ποια θάλασσα γαλήνια και ονειρεμένη;

Πάρε με και εμένα στο ταξίδι του μυαλού σου,

Να αποδράσουμε παρέα κι ας μην γυρίσουμε πότε·

Ας γίνουμε ναυαγοί των ονείρων μας,

Μαζί.

Δύσκολη λέξη το μαζί, θαρρείς;

Κι αν υπάρχει αγάπη;

Μ’ ακούς που σου μιλώ ή

Τα λόγια μου βυθίζονται στη παραδείσια θάλασσά σου;

Αχ, μια φορά να με κοιτούσες με το βλέμμα που

Κοιτάς τώρα το κενό και ταξιδεύεις.

Μια φορά μονάχα, το βλέμμα σου,

Που τώρα είναι γεμάτο από την ηδονή της ονειροπόλησης,

Να ταν γεμάτο από την ηδονή του ρακένδυτου έρωτα μας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s