Η άλλη όψη του νομίσματος | Νινέτα Πλυτά

Πάντα υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος!

Η ζωή στην Αθήνα πάντα αποτελείται από δύο πτυχές, μια αρνητική και μια θετική , η αξιολόγηση των οποίων επαφίεται στον καθένα από μας. Θα πει κανείς, όλα τα ζητήματα δεν έχουν δύο πλευρές; Μερικές φορές και τρεις θα έλεγα αφού πάντα υπάρχει και η μέση λύση.

Την πρώτη βδομάδα του Μάρτη, δημοσιεύτηκαν αρκετά άρθρα για το χάος που δημιουργεί στην πρωτεύουσα η απεργία των συρμών σταθερής τροχιάς (μετρό, ηλεκτρικός και τραμ). Αυτοκίνητα που προχωρούν σημειωτόν αφού θεωρητικά αποτελούν ανεξάρτητο μέσο, εκνευρισμένοι, και με το δίκιο τους, πολίτες  που αναγκάζονται κυριολεκτικά να στοιβαχτούν σε λεωφορεία και τρόλεϊ και στο αποκορύφωμα της όλης κατάστασης οι πίνακες της τηλεματικής να δείχνουν διψήφιους χρόνους άφιξης , χωρίς προφανώς καμία διαβεβαίωση για τη δυνατότητα επιβίβασης στο ήδη ‘’φορτωμένο’’ μέσο.

Δεν είναι λίγες οι φορές που κατανόησα και συμμερίστηκα αυτή την αγανάκτηση. Όλοι κάπου έχουν να πάνε και όλοι ταλαιπωρούνται για να το καταφέρουν. Για τους φοιτητές όμως υπάρχει πάντα μια διέξοδος απ’ αυτή την κατάσταση, σαν το φως στο τούνελ που υπάρχει μεν αλλά όχι πάντα και για όλους. Πρόκειται για το πολυπόθητο και πολυαναμενόμενο μήνυμα της αναβολής του μαθήματος, που άλλοι καθηγητές κάνουν το θαρραλέο βήμα να το στείλουν (και λέω θαρραλέο γιατί το μέλλον είναι τελείως αβέβαιο ως προς τη δυνατότητα αναπλήρωσης των χαμένων ωρών) ενώ άλλοι πιο επιφυλακτικοί αρκούνται στο μισό ή και λιγότερο ακροατήριο, αφού πάντα υπάρχουν και οι διαμένοντες κοντά στη σχολή.

Όπως προείπα, υπάρχει πάντα μια θετική πλευρά για κάθε ζήτημα. Στο συγκεκριμένο, η θετική αντιμετώπιση της κατάστασης θέτει ως προαπαιτούμενα το χρόνο, τη διάθεση, ένα ζευγάρι άνετα αθλητικά, το Google Maps για παν ενδεχόμενο και φυσικά την καλή παρέα. Θέλω λοιπόν να καταλήξω στο ότι σ’ αυτή την πόλη, όταν κάτι δυσλειτουργεί, υπάρχει πάντα η ευκαιρία αξιοποίησης της κατάστασης. Και ποια είναι αυτή; Ο λόγος στην εξερεύνηση αυτής της αχανούς και χαώδους πόλης on our ‘’bare’’ feet. Μερικές φορές ακούγεται τρελό αλλά αυτό αλλάζει κάποια στιγμή. Είναι μέχρι να το δοκιμάσουμε!

Αρπάζοντας λοιπόν την ευκαιρία των πρόσφατων απεργιών βρεθήκαμε 3,5 χιλιόμετρα απ’ το σπίτι, σε μια τελείως διαφορετική περιοχή, κοντά και συνάμα ‘’μακριά απ’ τον πολιτισμό’’. Μπορεί 5 λεπτά από ‘κει να βρισκόταν το κέντρο απ ‘ τη μια και η πολύβουη Βασιλίσσης Σοφίας απ’ την άλλη. Παρόλα αυτά, τα δέντρα και η σχετική ησυχία που υπάρχει όταν δεν είσαι στο ‘’κέντρο των εξελίξεων’’ έδιναν την εντύπωση εξοχής. Αυτοκίνητα προφανώς υπήρχαν αρκετά, παρέμενε μέρα απεργίας. Αλλά μας δόθηκε η δυνατότητα να το ξεχάσουμε για λίγο, αυτό και την επιστροφή στη ρουτίνα μετά από μια αργή και βασανιστική περίοδο εξεταστικής καθώς και το γιορτινό κλίμα του Καρναβαλιού. Τι καλύτερο για την επανένταξη, γιατί περί αυτού πρόκειται, στη ρουτίνα της καθημερινότητας, από έναν χαλαρό καφέ σε ‘’άγνωστα νερά’’;

Όπως λέει και το γνωστό έργο του Καβάφη <<Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,/  να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,/  γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.>>  Έτσι και εμείς, επιλέγοντας το μακρύ δρόμο της πεζοπορίας φτάσαμε σ’ εκείνη την περιοχή. Αλλά δεν τολμώ να διαφωνήσω με το μεγάλο Αλεξανδρινό ισχυριζόμενη πως γνωρίσαμε ένα μέρος της πόλης επειδή βρεθήκαμε εκεί. Πιο πολλά γνωρίζεις <<στον πηγαιμό>> για εκεί! Περάσαμε από τα κλασικά διακριτικά της μεγαλούπολης, φανάρια και διαβάσεις, περπατήσαμε στα πεζοδρόμια σαν να συμμετείχαμε σε δρόμο μετ’ εμποδίων όπως μου αρέσει να το αποκαλώ. Σε κάποιο σημείο όμως αρχίσαμε ν’ ανεβαίνουμε, απομακρυνόμενοι απ’ τη φασαρία και το χαμό. Εκεί άρχιζε το πράσινο, μειώνονταν τα φανάρια και τα λεωφορεία και το μέρος θύμιζε μια νέα πόλη που κάλλιστα θα μπορούσε να θεωρηθεί επαρχιακή. Ποιος να πίστευε ότι θα μπορούσε να χωρέσει τέτοια ομορφιά στο ασφυκτικό περιβάλλον της μεγαλούπολης;

Κλείνοντας, οι λόγοι που με οδήγησαν στην καταγραφή μιας τέτοιας εμπειρίας είναι αφενός μεν τα πρωτόγνωρα και ευχάριστα συναισθήματα που μου δημιούργησε αφετέρου δε ο σκοπός μου για συμβουλή και προτροπή άλλων. Μπορεί με μια πρώτη ματιά η λέξη απεργία να σημαίνει ταλαιπωρία. Αλλά με μια δεύτερη, μπορεί ν’ αποτελέσει έναυσμα για κάτι εποικοδομητικότερο, και λιγότερο καθημερινό, απ’ τον ύπνο. Γι’ αυτό, περπατήστε και εξερευνήστε (και αυτό δεν προέρχεται από κάποια που θα περιγραφόταν ως ιδιαίτερα αθλητικός τύπος, το αντίθετο μάλιστα)!  Αν μπορούσα να δώσω μια συμβουλή; Περπατήστε, περιπλανηθείτε, προσπαθήστε να μη χαθείτε αλλά στην επιστροφή, πάρτε λεωφορείο!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s