2.06. Πραγματικότητα | Ιωάννα Μαλούνη

«Κι εξήγησέ μου, ποιανού ιδέα ήταν αυτή;»

Ο Χάρης κι η Νάγια είχαν αποφασίσει να με πάνε βόλτα. Είχε ακόμα καλή ημέρα και μια σεβαστή θερμοκρασία, τουλάχιστον για τα δεδομένα του κέντρου της Αθήνας. Ήθελαν να πάμε μέχρι το λόφο του Στρέφη. Δεν του αρνήθηκα κάτι.

«Δικιά μου» απάντησε η Νάγια. «Θέλω να πάω στον Παράδεισο».

«Αν ο Παράδεισος έχει δωμάτιο αντικαπνιστών, ψήνομαι» έκανε ο Χάρης.

Είχα ήδη ανάψει τσιγάρο. Έκανα πως έβηξα.

«Είμαστε ακόμα στα μισά της Μπενάκη!» επεσήμανε η Νάγια.

«Ψήνεστε να πάμε για κανένα φαγητό;» τους ρώτησα. «Έχουμε περπατήσει από την Ακρόπολη ως εδώ!»

Λίγο πιο πάνω μας, βρισκόταν ένα «οινομαγειρείο», σύμφωνα με όσα θυμόταν η Νάγια. Δε χάναμε τίποτα ν’ ανηφορίσουμε προς αυτό.

«Κοίτα αυτά τα σκυλιά!» μου είπε κάποια στιγμή η Νάγια, ενώ προχωρούσαμε στο δρόμο.

Μ’ ανάγκασε να κοιτάξω προς ένα ζευγάρι, που πήγαινε βόλτα ένα beagle κι ένα λαμπραντόρ. Το beagle ήταν πιθανότατα κουτάβι ακόμα και το μόνο, που έκανε, ήταν να τρέχει προς τα μπροστά. Το λαμπραντόρ ήταν πιο ήσυχο.

«Ναι, τα βλέπω» έκανα.

Ο Χάρης κοιτούσε μια αφίσα, που ήταν κολλημένη σε μια κολώνα. Ήταν μια από τις αφίσες των αντιφά οργανώσεων, με τ’ αντίστοιχά τους μηνύματα. Δεν τις πρόσεχα πολύ. Πάντα τις προσπερνούσα.

«Τα συνθήματα των αφισών αυτών είναι τόσο πανομοιότυπα, που σχεδόν τ’ αγαπάω» είπε.

«Δεν τα ‘χω προσέξει ποτέ» έκανα.

Λίγο αργότερα, ήμασταν στο μαγαζί και τρώγαμε τις μακαρονάδες μας.

«Τι σου έκανε εντύπωση, απ’ αυτά, που είδες;» με ρώτησε η Νάγια.

Άφησα το πιρούνι μου.

«Ποια;» τη ρώτησα.

«Τα στοιχεία της καθημερινότητας» μου εξήγησε. «Περαστικοί, τοπία, γάτες, σκυλιά, αφίσες»

«Εχμ, δεν τα πρόσεξα και τόσο» παραδέχθηκα. «Λίγα πράγματα»

«Αυτό είναι το θέμα μ’ εσένα» είπε ο Χάρης. «Δεν προσέχεις τίποτα»

Η Νάγια έγνεψε καταφατικά.

«Εντάξει, τα βασικά τα προσέχω» έκανα.

«Ναι, για παράδειγμα τα κατορθώματα της Ρένιας» με ειρωνεύτηκε ο Χάρης.

Ήμουν έτοιμη να θυμώσω.

«Ξέρω τι κάνω!» προσπάθησα να υπερασπιστώ τον εαυτό μου.

«Γι’ αυτό δε φροντίζεις τον εαυτό σου!» με κατσάδιασε η Νάγια. «Πρέπει να είμαστε εμείς, να σου υπογραμμίζουμε τι να προσέχεις. Πάρε μαθήματα από την Αμελί, μια από τις ελάχιστες ταινίες, που είδες, γιατί την είδαμε μαζί!»

«Η Αμελί ήταν ηλίθια!» έκανα.

«Δεν ήταν ηλίθια, απλά απέφευγε την πραγματικότητα, όσο κι αν νόμιζε ότι την απολάμβανε, κι είχε αφοσιωθεί στους άλλους. Αυτό τότε σ’ είχε εκνευρίσει, γιατί σου θυμίζει εσένα»

Δεν άντεχα τόση αλήθεια μαζεμένη.

Μα τότε συνειδητοποίησα κάτι πολύ βασικό. Ότι μας ενοχλεί όταν βλέπουμε τ’ άσχημα κομμάτια του εαυτού μας σε πραγματικούς ή φανταστικούς χαρακτήρες, αλλά φροντίζουμε να τα κρύψουμε, όταν πρόκειται για εμάς. Ένας φιλμικός χαρακτήρας μου έμοιαζε. Μόνο που, στη δικιά μου περίπτωση, οι άλλοι συμπικνώνονταν στο πρόσωπο της Ρένιας.

«Τι φάση μ’ εσένα, τέλος πάντων;» έκανε ο Χάρης.

Όντως. Τι φάση μ’ εμένα;

Λίγη ώρα αργότερα, βρισκόμασταν στα σκαλάκια της Ικτίνου. Είχα αρχίσει να προσέχω τη θέα. Μου φαινόταν γοητευτικό, που η Αθήνα βρισκόταν πιο κάτω από εμένα κι εγώ απλά μπορούσα να μαντεύω πού πάνε όλοι αυτοί οι δρόμοι, ποιοι περπατάνε σ’ αυτούς, τι κάνουν και τι λένε.

Μια γάτα ανέβαινε τα σκαλιά. Ήταν άσπρη και παχουλή. Με κοίταζε με τα πράσινα της μάτια. Τη χάιδεψα. Οι γάτες μπορούν να σε κάνουν να εκτιμήσεις την καθημερινότητά σου. Κάθονται και σε κοιτούν κι ενίοτε νιαουρίζουν. Μπορεί να σε χαιρετούν. Μπορεί κι όχι. Το πιθανότερο είναι να σου φωνάζουν να τους δώσεις φαγητό, γιατί είσαι ο υποτακτικός τους άνθρωπος.

«Πόσα όμορφα πράγματα είδες σήμερα;» με ρώτησε η Νάγια.

Ήξερα τι να της απαντήσω. Το κυριότερο ήταν πως έβλεπα, έστω και σε πρώιμο στάδιο, πως άξιζε να βάλω τον εαυτό μου να συμμετέχει περισσότερο στην πραγματικότητα. Να θυμηθώ γιατί η ζωή μου, πριν τη Ρένια, ήταν ουσιαστική. Να καταλάβω γιατί δεν είναι ωραίο να την αποφεύγεις.

Κι αυτά ήταν μόνο τα πρώτα βήματα.

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s