Α ρε Danny… Δεν θα μεγαλώσεις ποτέ| Μαίρη Κουνενάκη

Εκεί που πίστευα ότι μετά το Γιγάντιο Μουσακά επέρχεται το χάος, διαψεύσθηκα. Φαίνεται πως η Στρέλλα δεν ήταν το μόνο δημιούργημα του σκηνοθέτου με μια αλμοδοβαρική εσσάνς. Ο Πάνος Κούτρας, αποδεικνύοντας για μια ακόμα φορά πως η Ελλάδα έχει ταλέντο μετέφερε την ωμή πραγματικότητα σε μια καλλιτεχνική ωδή του σινεμά.
Κάνοντας μια γρήγορη επιδρομή στην υπόθεση, δύο αδέρφια αλβανικής καταγωγής, ο Danny κι ο Οδυσσέας –κατά κόσμο Ody- έρχονται σε επαφή μετά από αρκετά χρόνια έπειτα από πρωτοβουλία του πρώτου να ταξιδέψει από την Κρήτη στην Αθήνα. Λόγος ετούτης της απόφασης στάθηκε ο θάνατος της Τζένης, μητέρας των ανήλικων πρωταγωνιστών. Δίχως να έχουν στον ήλιο μοίρα, η μόνη λύση τους για αποφυγή της απέλασης από την χώρα και επιβίωσής τους, είναι η εύρεση του Έλληνα πατέρα που τους εγκατέλειψε αλλάζοντας το όνομα και την ζωή του όταν εκείνοι ήταν ακόμα υπερβολικά νέοι για να θυμούνται λεπτομέρειες. Στο δρόμο τους βρίσκονται αντιμέτωποι με τον φασισμό και τις σεξιστικές προκαταλήψεις σε όλο το εγχώριο μεγαλείο της. Προτιμώ να μην αποκαλύψω το τέλος καθότι πρόκειται για μια ταινία άξια του χρόνου εκείνου που θα αποφασίσει να τη δει. Τα βραβεία για τα οποία προτάθηκε (μαζί και με εκείνα του φεστιβάλ των Καννών) αλλά κι εκείνα που εν τέλει κέρδισε επιβεβαιώνουν τον λόγο μου, μαζί και με τη βαθμολογία του Imbd, η οποία είναι 6.8/10 –ας μην είμαστε απαιτητικοί, ο βαθμός είναι κάλλιστος.

16343890_10206864766132441_1363299787_n
Η ρευστότητα των φύλων κι ο διαφορετικός τρόπος με τον οποίο οι ήρωες προβάλλουν την σεξουαλικότητά τους, φανερώνει ενδιαφέρον όπως συμβαίνει σε κάθε έργο του Κούτρα. Ο Τάσος (ακα Άγγελος Παπαδημητρίου) παντρεύει το κιτς με την κουλτούρα αποτελώντας ένα πανέμορφο παράδειγμα σύγχρονης λαογραφίας για όσους βλέπουν την ταινία και δεν γνωρίζουν πιθανώς πολλά για την ελληνική νοοτροπία.
Θα μπορούσε κανείς να προβληματιστεί με τις αναπαραστάσεις του υποσυνείδητου των χαρακτήρων. Για παράδειγμα, οι αναφορές στην ψύχωση του Danny με τα ανδρικά στήθη τα οποία έχουν έντονη τριχοφυΐα και ένα κουνέλι εν ονόματι Dido, αναδεικνύουν ίσως τραύματα τα οποία δεν εξηγούνται αλλά αφήνουν χώρο για συζήτηση και τροφή για σκέψη. Όσοι έχουν δει εξάλλου την ταινία, υποθέτω ένιωσαν την ένταση των συναισθημάτων τους και σοκ στη σκηνή όπου το κουνέλι το οποίο προβάλλεται ως ζωντανό στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας μετατρέπεται σε λούτρινο κατά τη διάρκεια μιας έντονη ψυχικής αναταραχής του ιδιοκτήτη του.

10001029_1081320518579392_1695392046_o

Το τέλος μένει θολό, το νόημα των πράξεων των ηρώων επίσης και γενικότερα γεγονότα μεγάλης σημασίας για τους πολλούς αντιμετωπίζονται ως κάτι μηδαμινό μπροστά στην σπουδαιότητα της αποδοχής των άλλων και κυρίως του ίδιου μας του εαυτού καθώς και της ανιδιοτελούς αγάπης και κατανόησης με τα κοντινότερα άτομα του περιβάλλοντός μας. Ο θεατής συνολικά, δύναται να νιώσει μια λύτρωση ακόμα και για τα δικά του πάθη βλέποντας την ιστορία δύο παιδιών που δρουν ώριμα και έλλογα, μόνο όταν βρίσκονται μαζί, ενωμένοι, συμπληρώνοντας ο ένας τον άλλον παρά τις διαφορές τους. Όσες φορές αφήνουν οι ίδιοι τις διαφορές αυτές να τους επηρεάσουν και να μπουν στον διάβα τους, τα πράγματα φεύγουν εντελώς εκτός ελέγχου.
Ο Danny δεν θα μεγαλώσει ποτέ -το συμπέρασμα που βγαίνει- κι ίσως αυτό δεν είναι κάτι που θα έπρεπε να μας ανησυχεί. Η μόνη μου απορία, έγκειται στο κατά πόσο η εμφάνιση της Patty Pravo ήταν έγκυρη ή ένα ακόμα αποκύημα της φαντασίας του συνονθυλεύματος όσων μισεί ο κάθε άμυαλος ισχυρογνώμων προβοκάτορας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s