Καρδιά από ύφασμα (Το αντίο που δεν πρόλαβα να πω) – Μέρος 2ο | Μιλένα Βλασσοπούλου

Το μικροσκοπικό σώμα της Άννας είχε βουλιάξει στο χιόνι και τα όνειρα της ήταν μπερδεμένα.Παράλληλα, η μητέρα και η αδερφή της μικρής πάλευαν με τη λογοθεραπεία. Η μητέρα της θυμήθηκε αυτό που δίδασκε τη μικρή Άννα. Ακόμα κι αν δεν έχει φωνή να ουρλιάξει, πρέπει να επιβιώσει.

Μέσα της ούρλιαζε και έγδερνε το λαιμό της, φωνάζοντας με όση δύναμη της είχε απομείνει, το όνομα της Άννας. Από την άλλη πλευρά, η δίδυμη αδερφή της, ήρεμη προσευχόταν η Άννα να συνειδητοποιήσει τον παγετό που την ακουμπά και να μπει μέσα στο σπίτι. Είναι αυτό το ένστικτο που περιβάλλει τα δίδυμα αδέρφια.

Η Πόλα ήξερε ότι η δίδυμη αδερφή της είναι σώα. Δεν ήξερε πως να εξηγήσει τη σιγουριά της για την σωματική ακεραιότητα της Άννας. Έτσι ένιωθε και έπρεπε να καθησυχάσει τη μητέρα της. Σκουπίζει τα δάκρυα της και αρχίζει να ψάχνει για την κόρη της. Το βάρος των ερωτήσεων έπεσε στην δωδεκάχρονη Πόλα η οποία μετέφραζε τα νοήματα της μαμάς της. Κάποιος είχε δει το μπουφάν της μικρής πεσμένο στο χιόνι, κάποιος άλλος είχε προσέξει μια φιγούρα παιδική να τρέχει Νότια μα τίποτα πιο συγκεκριμένο.

Η προσπάθεια συνεχιζόταν, κολλώντας αφίσες με τη μορφή της Άννας σε κάθε επιφάνεια. Το ένστικτο της μάνας έλεγε πως πλησίαζαν το μέρος που είχε κρυφτεί η μικρή. Ένιωθε την ανάσα της στον πάγο έλεγε.

Τα δάκρυα είχαν κρυσταλλώσει από τον παγετό, μα δεν είχε καμία σημασία. Η μικρή έπρεπε να βρεθεί. Στην άλλη πλευρά της πόλης η Άννα καταλαβαίνει πως το χιόνι είχε ποτίσει πια τη κουβέρτα της.Ένιωθε τις φωνές που την καλούσαν μα ήταν αρκετά αδύναμη, ώστε να μείνει στο κρύο.

Πλησίασε το τζάκι και για άλλη μια φορά έκαψε ότι βρήκε μπροστά της για να ξεγελάσει τη παγωνιά που την είχε διαπεράσει. Δεν σταμάτησε λεπτό όμως να σκέφτεται τον πατέρα της. Παρά τρίχα γλύτωσε το γράμμα που κρατούσε από τη φωτιά. Πάνω στη βιασύνη της θα θυσίαζε για λίγη φωτιά τα τελευταία λόγια του πατέρα της. Έκλαψε με όλη της τη δύναμη.

Της φάνηκε σαν να μη μπόρεσε να πει αντίο για δεύτερη φορά. Ξάπλωσε δίπλα στη φωτιά και οι προσευχές της αδερφής της την νανούρισαν…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s