Τα άρθρα στα οποία πατάμε like μόνο από τον τίτλο ή την «αιρετική» λεζάντα πάνε στον παράδεισο | Σταμάτης Παρασκευάς

Υπάρχει ένας κήπος της Εδέμ για τα ημι-αναγνωσθέντα άρθρα. Και προσφάτως σε αυτόν τον κήπο δημιουργήθηκε «Τμήμα ημι-αναγνωσθέντων άρθρων ίντερνετ» κι εκεί πέρα υπάρχει ο «Τομέας ημι-αναγνωσθέντων άρθρων Πάστα Φλώρα». Όταν λάβαμε αυτή την ειδοποίηση ήταν ιδιαίτερη τιμή μας, καθότι όπως μας ενημέρωσε η αρχισυντάκτρια κι εμπνευστής κι εμψυχωτής μας, αυτό συνέβη για δύο λόγους: α) την αύξηση των «Likes» στη σελίδα και β) την αύξηση των «Likes» σε άρθρα, τα οποία ούτε καν ανοίγονται (θεέ μου, τι big brother). Δηλαδή, τι φάση; Α;
Όπερ, τι άλλο λέτε να γράφει ένα άρθρο, ένα κείμενο κλπ κλπ ενός site ή blog, που για χάρη «κράχτη» (σχεδόν απολύτως σχεδόν φυσιολογικό) αναδημοσιεύει ως λεζάντα ένα απόσπασμα του εν λόγω άρθρου; Είναι αυτό μόνο η κεντρική ιδέα και όλο το άλλο καλύτερα να μη το διαβάσετε; Είναι αυτό το ζουμί, πάρτε μια γενική ιδέα και μπείτε προϊδεασμένοι ενός για πάσης φύσεως λεπτομέρειες; Τι σημαίνει ιντερνετικός αναγνώστης και χρήστης της επιλογής «Like» και λοιπών «reactions» σε μιαν ιντερνετική σελίδα, όπως η Πάστα Φλώρα και λοιπά άλλα sites & blogs; Αξίζουν την ανάγνωσή μας; Πόσο πλασματικά είναι τα χιλιάδες likes (κι όχι με την έννοια του πληρωμένου like-φάντασμα, καθώς υπάρχουν χιλιάδες τέτοια, αλλά με την έννοια του ότι κάνω «like» σε μια σελίδα που δεν την παρακολουθώ και κάνω «like» σε ένα άρθρο που δεν διαβάζω εν τέλει).
Όχι, αυτό δεν είναι ένα άρθρο για να προσκαλέσει κανέναν να διαβάσει κάτι στο οποίο μόνο του πατάει «Like» μόνο και μόνο από τον τίτλο ή τη λεζάντα. Ούτε είναι ένα άρθρο-ανάλυση για το γεγονός αυτό, ούτε να καταθέσω τη δική μου άποψη, ούτε έρευνες, ούτε τίποτε, τίποτε τέτοιο. Μάλλον είναι ένα αδιάφορο άρθρο, σχεδόν «κράχτης», αλλά τόσο καλοπροαίρετος, μια και «ΓΑΜΩ, ΑΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΧΡΟΝΟ ΣΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ»! Χωρίς χώρο και χωρίς χρόνο τα πράματα υπάρχουν μόνο για μας (αν είναι ανέκφραστα) ή τα πράγματα δεν υπάρχουν για μας (αν παραμένουν ανέστια του χώρου μας και του χρόνου μας).
Στον κήπο της Εδέμ έχω ρίξει πρόσφατα κι εγώ ένα ημι-αναγνωσθέν άρθρο (του συνεργάτη Βαγγέλη Χαμπιλίδη). Το ξανα-άνοιξα και τελικά ο χώρος κι ο χρόνος που αφιέρωσα, πλάτυναν και επιβράδυναν τον Χώρο και τον Χρόνο. Ω, θεοί! Τι μεσημέρι κι αυτό!
Αγάπη σ’ όλους! Με μπόλικο χώρο και μπόλικο χρόνο για να «αγαπήσω και να αγαπηθώ» κατά το «όλα ρηματίζουν και ρηματίζονται» του Ατάΰντε στο «Δεσποινίς Μαργαρίτα».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s