Αρχή | Rose

Εδώ και μερικές στιγμές κάθομαι πάνω από τ’ άδειο χαρτί μου, προσπαθώντας να βρω κάτι αρκετά καλό για να αρχίσω. Είναι το πρώτο μου κείμενο, σκέφτομαι, η πρώτη εντύπωση. Πρέπει οπωσδήποτε να βρω κάτι καλό. Δεκάδες σκέψεις περνούν απ΄ το μυαλό μου, μα καμία δεν είναι ιδιαίτερα ικανοποιητική και τις απορρίπτω. Μάλλον είναι τόσα πολλά αυτά που θέλω επιτέλους να σου πω, που με κάνουν να ξεχνώ τους περίτεχνους προλόγους.
Είμαι εδώ λοιπόν, δες με. Το καλά κρυμμένο μου μυστικό δεν υφίσταται πλέον. Το διέλυσα πριν προλάβει να με διαλύσει εκείνο. Δείχνω τις λέξεις μου που ουρλιάζουν εδώ και καιρό πριν να με κουφάνουν. Μαθαίνω να ζω δίπλα τους κι όχι μπροστά τους. Εγώ που για τόσο καιρό σώπαινα, τώρα τις φωνάζω. Τώρα στις φωνάζω. Σε αφήνω να ξέρεις, κι ας μην μιλήσουμε ποτέ ξανά, πως έγινες λέξεις, πως έγινες ρυθμός, πως έγινες το ίδιο το μελάνι και το χαρτί μου. Δεν με νοιάζει πλέον τι θα κάνεις με αυτή σου τη γνώση, μου αρκεί που τούτο το βάρος δεν στέκεται πια πάνω απ΄ τα δικά μου στήθη. Αυτό για εμένα, ξεραμένο μου τριαντάφυλλο, είναι από μόνο του μια μικρή νίκη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s