Άλλος ένας απολογισμός | Δανάη Καρδαρά

Καταρχάς, δεν ήμουνα ποτέ των απολογισμών· να τα βάλω δηλαδή κάτω και να αναλογιστώ τι έκανα καλά και τι όχι. Πάντοτε σκεφτόμουν ότι προηγήθηκε μια καλή χρονιά (ακόμα και αν δεν είχα καταφέρει τίποτα το ιδιαίτερο, τώρα που το ξανασκέφτομαι) αλλά πως μέχρι ‘’του χρόνου’’ πρέπει σίγουρα να είμαι καλύτερη. Φέτος όμως ήταν διαφορετικά, διότι συνειδητοποίησα από αρκετά νωρίς πως δεν ήταν μια καλή χρονιά. Δε το λέω προσωπικά· δεν αντιμετωπίζω το ζήτημα μέσα από τόσο στενά κριτήρια και άλλωστε ξέρω πως η ζωή του καθενός είναι μια διαδρομή με στροφές και ευθείες, με όμορφα και άσχημα. Ναι, δε γίνεται αλλιώς. Κι αν πέσεις κάτω, θα ξανασηκωθείς. Κι αν είσαι όρθιος, κάποτε θα πέσεις. Έτσι πάει… και αυτό είναι όλο.

Μα, αν το δούμε κοινωνικά – συνολικά (παρόλο που το να μιλάς για σύνολα έχει πλέον φτάσει να είναι ένα ζήτημα που δεν πονάει· να είναι θέμα απλώς στατιστικής, ένα γεγονός, μια είδηση – όμως ποτέ, κατά τη γνώμη μου δεν ήταν έτσι) ήταν σίγουρα μια άσχημη χρονιά. Ο σουρεαλισμός υπερέβη τα όρια του και νομίζω πως κανείς δεν μπορεί να (το) διασκεδάσει πλέον. Η δυστυχία και η ανέχεια πλέον μας άγγιξαν. Πάψαμε να είμαστε απλοί τηλεθεατές και να το συζητάμε σαν κάτι που συμβαίνει μεν στον κόσμο αλλά -ευτυχώς- όχι σε εμάς. Παρόλα αυτά, είμαστε ακόμα οι ‘’προνομιούχοι’’ εφόσον έχουμε ένα σπίτι, μια δουλειά, τα προς το ζην και την υγεία μας ή ακόμα την ευκαιρία της ιατρικής περίθαλψης αν προκύψει κάποιο πρόβλημα υγείας. (όχι πως κι εκεί δεν υπάρχουν προβλήματα, αλλά είναι το ζήτημα ότι σου δίνεται το δικαίωμα να το αντιμετωπίσεις, αν παρουσιαστεί). Τώρα… πώς γίνεται να θεωρούνται προνόμια η στέγαση, η θέρμανση και το φαί και να μιλάμε για ευκαιρίες στην υγεία; Να, που με τα σημερινά δεδομένα, όχι μόνο γίνεται – αλλά μιλάμε πλέον για τον κανόνα και όχι την εξαίρεση.

Μιλάμε δηλαδή για τα γνωστά. Ανύπαρκτες δουλειές ή μισθοί ελλιπέστατοι, μια κοινωνία εντελώς ψυχορραγούσα που τα θεμέλιά της σάπισαν και μια κατάσταση που σιγοβράζει εδώ και χρόνια, αλλά αντί να εκραγεί, όπως θα περίμενε κανείς, αυτή κατακάθεται. Κανένας ξεσηκωμός. Λειτουργεί μονάχα το ένστικτο της επιβίωσης: ποιος θα εκμεταλλευτεί τον άλλο, ποιος θα επικρατήσει.

Κι ύστερα έφτασαν τα Χριστούγεννα. Στους περισσότερους δε διακρίνεται πια καμία ευλάβεια, κανένα μεράκι, καμία ανυπομονησία – έχει καταστεί περισσότερο μια συνήθεια. Διακοσμούν την εσώτερη μιζέρια τους με σκονισμένους από την πολυκαιρία ‘’Αί – Βασίληδες’’, πολύχρωμα λαμπιόνια που αναβοσβήνουν στο ρυθμό της θλίψης και κάθε λογής χριστουγεννιάτικες μπάλες. Βέβαια, κάποιοι το ζουν στα άκρα και με όλη τους την καρδιά – και δεν μπορώ να πω ότι δε τους χαίρομαι. Ιδίως τα παιδιά· γελάνε, ονειρεύονται, ελπίζουν. Αυτά είναι η μαγεία των Χριστουγέννων. Και για τα παιδιά και μόνο και τα δικά τους όμορφα Χριστούγεννα νομίζω πως θα άξιζαν όλες οι μάχες του κόσμου.

Όσο για την ειρωνεία των Χριστουγέννων, ρίξτε μια ματιά στις στολισμένες πόλεις με τα εντυπωσιακά δέντρα, τα χιλιάδες λαμπιόνια και το πλήθος εορταστικών εκδηλώσεων και θεματικών πάρκων. Ύστερα, κοιτάξτε προσεκτικά τους άστεγους λίγο παραπέρα, στις αφώτιστες γωνιές, που προσπαθούν να προστατευθούν από το κρύο. Όχι, δεν είναι λαϊκισμός. Οι δήμοι που έχουν τόσα λεφτά για φιέστες, δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα σε ανθρώπους αναξιοπαθούντες πέρα από κλειστά γυμναστήρια που διατίθενται μόνο για τις πιο κρύες ημέρες του χειμώνα; Δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη σεβασμού και διακριτικότητας γι’αυτούς τους ανθρώπους. Και… όχι, δεν υπάρχει κανένας λόγος για στολισμούς. Η χώρα βρίσκεται σε πένθος.

Η νέα χρονιά όμως έφθασε και φυσικά με κάνει να ελπίζω, να σκέφτομαι αισιόδοξα και περισσότερο δημιουργικά. Και αυτό, άλλωστε, κάτι σαν ένστικτο επιβίωσης δεν είναι; Ελπίζω να είναι μια χρονιά διαφορετική με λιγότερα λόγια και περισσότερες πράξεις. Να προσπαθήσουμε να γίνουμε καλύτεροι, τόσο σε ατομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Να βγούμε μπροστά και να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα.

Γιατί το 2016 σίγουρα μου έμαθε να πιστεύω στην αλλαγή και τη δύναμη της.

Καλή χρονιά, λοιπόν!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s