Αναπνέοντας τα όνειρα που έγιναν αναμνήσεις | Διοτίμα Κωλέτη

Σαν σβούρα, κάνει τη στροφή του ο καιρός.

Το γέλιο σου σήμερα ξεχείλισε απ’ το ποτήρι. Σαν καλειδοσκόπιο που γυρίζει συνεχώς. Το παραμύθι έχει αρχίσει ήδη.

Οι αναμνήσεις μας αναπνέουν σαν το κύμα.

Σύννεφα οι στοχασμοί μας, που περνούνε, ουράνια κι αφράτα. Δεν χωράνε, βέβαια όλα σ’ ένα ποίημα.

Μ’ ευχές τα λευκώματα όμως, είναι πάντοτε γεμάτα. Ονειρευόμαστε κάποια κορυφή. Κι ένα χέρι να μας κρατάει.

Ν’ ανταλλάσσουμε χαμόγελα κάθε πρωί.

Κάποιος να μας δείχνει πόσο μας αγαπάει.

Σου λέω θέλω τις λεπτομέρειες που ζήσαμε να θυμάμαι.

Και μου απαντάς πως θα ‘σαι μαζί μου όπου και να ‘μαι!»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s