Η βροχή απόψε | Demi Flydi

Απόψε βρέχει.
Κάνει κρύο και είμαι σκεπασμένη ανάμεσα στα παπλώματα μου.
Ακούω τη βροχή.
Την ακούω με προσοχή.
Κλείνω τα ματιά μου και φαντάζομαι ότι είμαι έξω και χορεύω κάτω από την μαγεία της, την ομορφιά της και γελάω με την ψυχή μου.

Τι είναι αυτό που με κάνει να θέλω να χαθώ μέσα σε σταγόνες νερού που θα μουσκέψουν το σώμα μου και θα χαλάσουν τα μαλλιά μου?
Αθεράπευτος ρομαντισμός?
Ανάγκη για αντιπερισπασμό από τις σκέψεις?
Επιρροή από τον κινηματογράφο?
Δεν γνωρίζω και παρόλα αυτά η επιθυμία μου να την νιώσω μεγαλώνει καθώς εκείνη δυναμώνει.

Ανοίγω τα ματιά μου και ανεβαίνω σκάλες.
Σκάλες που οδηγούν στην ταράτσα.
Κουμπώνω το μπουφάν και περπατάω προς τα έξω.
Οι πρώτες σταγόνες κάνουν για κάποιον λόγο την καρδιά μου να χτυπάει με ασυνήθιστους ρυθμούς και λίγο πριν προλάβω να το καταλάβω…είμαι ένα με την βροχή που τόσο επιθυμούσα.

Χαμογελάω τόσο πολύ που τα ζυγωματικά μου κρύβουν τα ματιά μου και ανοίγοντας τα χέρια μου, παραδίνομαι.
Και τότε, είναι που το νιώθω…
Μια καυτή  αίσθηση στο κατά τ’ άλλα παγωμένο μου σώμα. Μια ροή που όσο μεγαλώνει καίει ολο κι πιο πολύ.
Δάκρυα ανακατεμένα με βροχή, λογική μπλεγμένη με συναισθήματα.
Ένας κύκλος
και στη μέση εγώ.
Μα νιώθω καλά. Ένα βάρος φεύγει και κάθε μου αναπνοή είναι ελαφρύτερη.

Η βροχή απόψε μου μίλησε κι εγώ επέλεξα να την ακούσω.
Και καθώς οι τελευταίες σταγόνες ακούγονται από τα κάγκελα, κλείνω τα ματιά και κοιμάμαι.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s