Nα αποζητάς τα όνειρα | Αλέξης Σακελλαρόπουλος

Να αποζητάς τα όνειρα. Κι ας είναι, μερικές φορές, βίαια. Ας σε ενοχλούν. Ας σε κάνουν να ξυπνήσεις άσχημα. Γιατί δεν είναι μόνο δυσάρεστα. Απλά αυτά μας μένουν κυρίως γιατί μας δείχνουν όψεις μίας ζωής που δεν θα θέλαμε να έχουμε. Όψεις που αποφεύγουμε. Αλλά υπάρχουν και είναι στην αναμονή. Αρκεί μία πυροδότηση για να βγουν στην επιφάνεια.

Τα όνειρα είναι ένας τρόπος της συνείδησης  για να σου φανερώσει μία εναλλακτική όψη της καθημερινότητάς σου. Μπορεί να είναι κακή, μπορεί όμως να είναι και καλή. Σε βάζουν σε μία περίεργη διαδικασία, όπου προσπαθείς να υποθέσεις καταστάσεις και εκβάσεις που στην καθημερινότητά σου που δεν βρίσκεις κανένα λόγο να κάνεις. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν.

Οι επιθυμίες, οι ανάγκες, η περιέργεια είναι εκεί. Πίσω από το επιφανειακό τμήμα της θέλησής σου και ψάχνουν εναγωνίως ένα μικρό παράθυρο για να εκφραστούν χωρίς η λογική να μπει ανάμεσα και να τους κόψει την πορεία. Και εκεί είναι που έρχονται τα όνειρα. Ως παράθυρο μίας εναλλακτικής καθημερινότητας. Την ώρα εκείνη που έχεις απενεργοποιήσει τη λογική σου, το μυαλό σου βρίσκει τη ευκαιρία να ταξιδέψει πολύ πιο πέρα από εκεί που εσύ και η λογική σου το έχουν αναγκάσει να στριφογυρίζει.

Τα όνειρα είναι η μαγική εκείνη έκφραση ενός καταπιεσμένου κόσμου που δεν θέλεις καν να σκέφτεσαι. Θα βρει ότι πιο χαρούμενο, σκοτεινό, πρόστυχο, αλλοπρόσαλλο έχει επεξεργαστεί η λογική σου και θα στο προβάλλει τη μοναδική εκείνη περίοδο που δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για να το αποφύγεις. Δεν είναι θέμα εκδικητικότητας. Είναι θέμα υγείας και αποδοχής. Αποδοχής της έκφρασης του υποσυνειδήτου σου.

Άδραξε τη ευκαιρία και μελέτησε τα όνειρά σου. Δώσε τους τον αέρα που αποζητούν και μελέτησέ τα. Μελέτησέ τα, για να σε γνωρίσεις. Μελέτησέ τα γιατί είσαι εσύ. Οι πιο μεγάλες μου αλήθειες προέκυψαν μέσα από όνειρα. Με φόβισαν, με νευρίασαν και με έκαναν πραγματικά ένα ράκος.  Αλλά μόλις τα άφησα να αναπνεύσουν με ξεκούρασαν. Από τι; Από όλο το βάρος της λογικής, της καταπίεσης, της ισορροπίας.

Κι αν η ισορροπία δεν είναι για όλους; Κι αν για να επέλθει η εσωτερική αυτή γαλήνη, η συναισθηματική αυτή ισορροπία πρέπει να είμαστε τελείως ανισόρροποι; Το έχετε σκεφτεί ποτέ; Τα όνειρα προβάλλουν όλα αυτά που μας ταρακουνούν γιατί δεν υπάρχει η έγνοια της ισορροπίας. Είναι τελείως ανισσόροπα, γιατί μόνο μέσα από το σκοτάδι μπορεί το φως να προβληθεί. Μόνο σε καταστάσεις χάους και συναισθηματικής υπερδιέγερσης μπορείς να νιώσεις και να κατανοήσεις το φόβο, τη χαρά, τη δυστυχία, την ευτυχία. Αυτή την αλήθεια που την κρύβουμε άθελά μας ή και ηθελημένα στα μαύρα κατάστιχα του μυαλού μας.

Τα όνειρά μας ζούνε κάθε μέρα στο έπακρο. Εμείς;

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s