Γαλαξίας / Museumwithoutahome / 11528 | Σταμάτης Παρασκευάς

Γαλαξίας_Αντώνης Φωνιαδάκης / Δύο site που έμαθα στον δρόμο
%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%b2%ce%b1-%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%be%ce%b9%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b1-%cf%86%cf%89%ce%bd%ce%b9%ce%b1%ce%b4%ce%b1%ce%ba%ce%b7-%cf%86%cf%89%cf%84

 

Γαλαξίας, παράσταση-συνεργασία Εθνικού Θεάτρου (από δω και πέρα ΕΘ) & Εθνικής Λυρικής Σκηνής (από δω και πέρα ΕΛΣ)

Πιστεύω πως τα trivia και οι πολλές πληροφορίες για ένα ζήτημα δεν του δίνουν περισσότερη χάρη και περισσότερους λόγους για να εκτιμηθεί ή να συζητηθεί ακόμη περισσότερο, ούτε το κάνει να φαντάζει πιο σπουδαίο και σημαντικό. Έτσι δε θα σταθούμε στο ότι η παράσταση χοροθεάτρου «Γαλαξίας» αποτελεί την πρώτη ύστερα από πολλές δεκαετίες (μέσα της δεκαετίας του 40′, οπότε και αυτονομήθηκε από το ΕΘ η ΕΛΣ), ούτε στο απαραίτητο άνοιγμα του πρώτου μεγάλου θεατρικού οργανισμού της Ελλάδας και η συνεργασία του ΕΘ με σημαντικούς φορείς της χώρας όπως είναι η ΕΛΣ.

 

galaxias
Θα σταθούμε στα σπουδαία λόγια του Φωνιαδάκη, που μεταφράζουν τα «προγραμματικά λόγια» σε «έντεχνη πράξη»: για την «πρώτη φορά» που ευαγγελίζονται οι καλλιτεχνικοί διευθυντές ΕΘ και ΕΛΣ (Λιβαθηνός και Μιχαηλίδης αντίστοιχα), λέει: «γέννησε ακαριαία μέσα μου την ιδέα της αρχής, μιας οποιασδήποτε αρχής, αλλά τελικά μιας Αρχής που εμπερικλείει και εκπροσωπεί κάθε αρχή.»
Χρησιμοποιώντας ήχους από Ιάννη Ξενάκη, Γκυαίργκυ Λίγκετι, Ζυλιέν Ταρρίντ, αποσπάσματα από επιστημονικά άρθρα, σύμβολα εξισώσεων, ονομασίες στοιχείων, σκέψεις διανοητών, διαλόγους κοσμοναυτών ως ηχητικό περιβάλλον «της αενάως και εκ νέου δημιουργίας του χώρου από την κίνηση των χορευτών».
Θα σταθούμε σε δυο σημεία, που αποτελούν «καμπανάκι» αυτογνωσίας-συνειδητότητας-συνείδησης παρακολουθώντας την παράσταση:

– η ύλη προήλθε από το μηδέν. Η διαρκής αλλαγή της ύλης είναι μια διαρκής αναγέννηση του μηδενός (ή κάπως έτσι ακούστηκε στην παράσταση, καθότι εκείνη τη στιγμή αυτό με έκανε να νιώσω τόσο μα τόσο μικρός)
– το γέλιο που ακολούθησε το ξεστόμισμα της λέξης «άνθρωπος» μετά από τα όσα «μιλήθηκαν» για το Σύμπαν. Τόσο μικρός, σχεδόν αστείος, μια «φευγαλέα πύκνωση της ενέργειας μες στο σύμπαν και μετά τίποτε» (και πάλι ένιωσα ακόμη πιο μικρός).

Από αυτή τη παράσταση βγαίνεις πιο ταπεινός (όπως διατείνονται τόσα θρησκευτικά διδάγματα), βγαίνεις με ένα ενδιαφέρον να μάθεις τι σημαίνει «καμπύλωση του χωροχρόνου», γιατί ακούστηκε στην αρχή της παράστασης πως τη στιγμή του Big Bang τίποτε δε δημιουργήθηκε (!), και άλλα, που καλό θα ήταν κάποιος να τα δει μόνος του. Βγαίνεις -ίσως- και εκστασιασμένος.
Plus info: άνοιξα τα μάτια και τ’ αυτιά μου όλη την ώρα που χρειάστηκε να φτάσω και να φύγω από το θέατρο. Συνάντησα δύο πολύ σημαντικές αφίσες στον σταθμό του μετρό Αττική. Ορίστε, λοιπόν, χωρίς πολλά πολλά. Μπείτε και δείτε:

Τελευταίες παραστάσεις: Πέμπτη 24, Παρασκευή 25, Σάββατο 26, Κυριακή 27 Νοέμβρη / Θέατρο Rex, Πανεπιστημίου 48
%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%be%ce%af%ce%b1%cf%82-%cf%86%cf%89%cf%84%cf%8c-%cf%80%cf%81%cf%8c%ce%b2%ce%b1%cf%82-97-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b2%ce%b1%cf%83%ce%af%ce%bb%ce%b7-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%cf%81%ce%ae
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s