Είναι ιερό να σ’ αγαπούν | Μιλένα Βλασσοπούλου

Ξεκινώ την δική μου Ψυχογράφηση με μουσική υπόκρουση από April Rain – A melting snowman (Full EP).

Έχει κάτι αυτή η μακρόσυρτη μελωδία. Μια ομορφιά που σου προκαλεί συγκίνηση και δάκρυα στα μάτια. Ξέρεις κάτι; Μου θυμίζει αυτό το συναίσθημα που νιώθεις όταν σου λέει κάποιος που αγαπάς ότι σ’ αγαπάει κι αυτός. Εσύ δεν βγάζεις κουβέντα μα εκείνος τολμά και το λέει. Ακόμα και μπροστά σε χιλιάδες μάτια που είναι καρφωμένα πάνω σου. Χρόνια σκληρά μου δημιούργησαν μια πέτρινη άμυνα. Μα σπάει σαν γυαλί όταν ακούω να μου λέει κάποιος, αυτός ο κάποιος «Σ’ αγαπώ».

Είμαι αυτή που όταν ακούσει κάτι τέτοιο, κάτι τόσο ιερό λυγίζει. Ναι ,εσύ ο κάποιος, ξέρεις ποιος, λυγίζω και η καρδιά μου ζεσταίνεται, μ’ ακούς; Με διαβάζεις; Τι σημασία έχει πόσο καιρό περίμενα αυτή τη στιγμή για να με ηρεμήσει μια λέξη; Εάν δεν νιώθω αγάπη για σένα, θα σου χαμογελάσω και θα σου πω είμαι εδώ για σένα, σε κάθε πόνο και χαρά. Υπάρχει κι αυτή η όχι τόσο σπάνια στιγμή που κάποιος που αγαπάς σου λέει, κοιτώντας σε στα μάτια και μ’ ένα ζεστό χαμόγελο «Σ’ αγαπώ».

Τότε λοιπόν θέλω να γιορτάσω τη χαρά μου λιώνοντας στο κλάμα. Μην βιάζεσαι να κρίνεις. Αυτά τα δάκρυα είναι ξέσπασμα συγκίνησης και μιας ανείπωτης ζεστασιάς ενός ήλιου που καίει για μένα. Αυτή η λέξη λοιπόν έρχεται και μου αλλάζει τη ζωή μου ολόκληρη. Βλέπω τα τραγούδια που ακούω πιο όμορφα και τη μελωδία τους πιο εγκάρδια. Είναι αυτό μωρέ, που δεν το περίμενα. Ξέρεις σχηματίζω στο μυαλό μου έναν τοίχο και δεν έχω εμπιστοσύνη στη καρδιά μου. Στην αρχή όταν ακούω αυτό το «Σ ‘αγαπάω Μιλένακι ή μου δίνεις χαρά, με κάνεις να νιώθω όμορφα» ξαφνιάζομαι.

Κοκαλώνω το σύμπαν γύρω μου και ψάχνω κάποιον να με τσιμπήσει για να διαπιστώσω ότι είμαι ξύπνια. Το μυαλό μου βγάζει φωνή και μου λέει «Ξύπνια είσαι! Ζήσε τη στιγμή, το λεπτό που σου λέει ότι σ’ αγαπάει. Μην είσαι χαζή και κοίτα τον στα μάτια! Πέσε στην αγκαλιά του και κλάψε όσο θες. Μα δείξ’ το! Δεν σου κρύβω πως θα το σκέφτομαι συνέχεια με κάθε αφορμή που μου δίνεις, κάθε σκέψη σου που νιώθω. Η μουσική συνεχίζει να παίζει στα ακουστικά μου και γω συγκεντρώνω όσα θέλω να πω, όσα η σκέψη μου δεν μπορεί να αρθρώσει. Πόσο με συγκινεί αυτή η μουσική και πόσο όμορφα με κάνει να αισθάνομαι κάθε νότα. Είναι και περασμένες δώδεκα εκεί που σκέφτομαι ασταμάτητα, όπως πάντα, μα τώρα έχω κάποιον να μ’ αγαπάει.

Έχω κάποιον δίπλα στη σκέψη μου. Εγώ για σένα που με θεωρείς κάτι όμορφο στη ζωή σου, μην κατεβάζεις το βλέμμα, δεν χωράει πάτωμα αυτό ο συναίσθημα, εγώ για σένα ήμουν πάντα εκεί, ανησυχούσα χωρίς να ξέρω αν και συ νιώθεις το ίδιο. Έμαθα. Τα δάκρυα συγκίνησης ακόμα κυλάνε και να ξέρες πόσο με ανέστησε αυτή η λέξη. Να ξερες μόνο…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s