0 καλλιτέχνης με τα μαύρα | Αλέξης Σακελλαρόπουλος

Πριν κάποια χρόνια ένας φίλος με προκαλούσε να πάμε μαζί να ακούσουμε τον Θάνο Ανεστόπουλο σε μία μπουάτ στην Πλάκα. Είχα μεγάλες και έντονες διαφωνίες με τα τραγούδια, με το στυλ, με την αναίτια κατάθλιψη που μου προκαλούσε ο Θάνος. Με τα πολλά, ο Φ. κατάφερε και με έπεισε να πάμε βραδιάτικα κάπου που μόνος μου δεν θα πήγαινα για κανένα λόγο.

Φτάνουμε στην πολυσυζητημένη αυτή μπουάτ και καθόμαστε μόνοι μας σε κάτι σχετικά μικρά καρεκλάκια, σε μία γωνιά λες και μας είχαν βάλει τιμωρία. Μέσα σε ένα τόσο μικρό χώρο εγώ και ο Φ. φαντάζαμε μοναχικοί γίγαντες που κανείς δεν χωρούσε να κάτσει πλάι τους. Μία πολύ ευγενική κοπέλα έρχεται και παραγγέλνουμε δύο μπύρες ενώ μας ενημερώνει ότι αντί εισιτηρίου υπάρχει μία προσαύξηση για τον καλλιτέχνη. Άλλο που δεν ήθελα να πληρώσω και παραπάνω για να με κάνει κάποιος να θέλω να φουντάρω.

Μετά από λίγη ώρα, και ενώ ήμασταν δεν ήμασταν δεκαπέντε- είκοσι άτομα στο χώρο, ο Θάνος ανεβαίνει σε μία μικρή σκηνούλα με ένα τσιγάρο στο χέρι και πιάνει βαριά την κιθάρα του για τη κουρδίσει. Μαζί του στη σκηνή ένα ορφανό από άνθρωπο πιάνο και ένα αναλόγιο που κρατάει στα στιβαρά του φτερά του τους στίχους της λύπης και της λήθης. Μία βαριά, αλλά πολλή ζεστή φωνή, ακούγεται να μας καλωσορίζει στο χώρο και αυτόματα η ενέργεια όλου του χώρου μεταβάλλεται. Οι πάντες σιωπούν ενώ ακόμα και τα φώτα φαίνεται να κάνουν το ίδιο. Αν δεν έβλεπα τον ιδιοκτήτη να τα χαμηλώνει μπορεί και να πίστευα ότι σκοτείνιασε ο χώρος από σεβασμό.

Παρόλο που σαν μικρός συνοδός γονέων και παππούδων, πέρασα από πολλά μοναστήρια, σεβάσμιους χώρους στην ελληνική επικράτεια, ακόμα και από τη χερσόνησο των μοναχών, ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που κατάλαβα τι πάει να πει μυσταγωγία. Ένας άνθρωπος με μία κιθάρα στα χέρια και ένα τσιγάρο στο στόμα, περιτριγυρισμένος από σιωπηλές ανάσες και χαμηλό φωτισμό. Αυτό είναι μυσταγωγία.

Οι στιγμές περνούσαν γρήγορα και μας προσπερνούσαν μαζί με τις νότες που μετατρέπονταν σε συναισθήματα, σε βιώματα. Μπορούσες να ακούσεις τη λύπη, τη στεναχώρια, το θυμό. Αν ήσουν αρκετά προσεκτικός μπορούσες να δεις να ξεπροβάλλει μέσα από όλα αυτά τα συναισθήματα, μία περίεργη αισιοδοξία, μία χαρά και πολλή αγάπη.

Κάπως έτσι, ακούγοντας τα συναισθήματα, το μυαλό μου διαλύθηκε σε άπειρα σωματίδια. Αποφάσισε από μόνο του να βρει τα συστατικά του, χωρίς να με ρωτήσει. Δεν με χρειαζόταν πλέον. Η λογική μόνο κακό θα έκανε. Για πολλή ώρα η ρευστότητα του εγκεφάλου μου με είχε συνεπάρει. Αφέθηκα, έζησα, ένιωσα. Δεν ήξερα τι. Απλά ένιωθα. Έλεγε λίγα τραγούδια και μετά έκανε ένα διάλλειμα για τσιγάρο, ενώ συζητούσε. Είναι λες και ήξερε ότι ήθελα χρόνο για να επεξεργαστώ το τι μου συνέβαινε.

Μία ώρα, μία μέρα, ένα χρόνο μετά –πραγματικά δεν είχα την αίσθηση του χρόνου- κατάλαβα τι γινόταν. Η θλίψη ανέπνεε. Επιτέλους ανέπνεε ελεύθερη, χωρίς κατακρίσεις. Για πρώτη φορά έβγαινε στην επιφάνεια. Ένα δάκρυ ήταν αρκετό. Πραγματικά αρκετό. Εκείνο το δάκρυ το θυμάμαι μέχρι σήμερα και δεν νομίζω να το ξεχάσω ποτέ. Είναι το κομβικό εκείνο δάκρυ όπου σαν σπέρμα της χαράς προκύπτει μέσα από τη θλίψη. Είναι η ζωή.

Αυτός ήταν ο Θάνος για εμένα. Αυτός είναι και θα είναι. Ο καλλιτέχνης με τα μαύρα, ο οποίος μου έδωσε εκείνο το δάκρυ, εκείνη την απενοχοποίηση, εκείνη την απόλαυση.  Την απόλαυση της λύπης ως κάτι μη καταδικαστέο αλλά ως ένα απαραίτητο εργαλείο για να ζεις, να υπάρχεις.

Η ώρα πέρασε και έπρεπε να φύγω. Ακόμα δεν ξέρω γιατί έφυγα. Θα είχα τους λόγους μου. Αφήνω πίσω μου τον Φ. και περνώ ανάμεσα από τους υπόλοιπους με την ίδια αίσθηση, αυτή του γίγαντα. Ρίχνω μία τελευταία ματιά στον Θάνο και στο τσιγάρο του και βγαίνω. Δεν είχα ακούσει και ούτε ξανάκουσα ποτέ. Δεν χρειάστηκε. Μου αρκεί εκείνη η βραδιά. Είναι μεγαλύτερη ακόμα και από όλη τη δισκογραφία του μαζί. Γιατί γι’ αυτό ζούσε, για να ανοίγει τους διαύλους με την “άλλη” μεριά και πλέον το ξέρω.  Και τον ευχαριστώ γι’ αυτό.

 

Αφιερωμένο στον Φ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s