Συνέντευξη: Γιώργος Ποτίδης «O Άστεγος» | Πάστα Φλώρα

O Γιώργος Ποτίδης γεννήθηκε στο Κερατσίνι, σπούδασε στην δραματική σχολή της Ευγενίας Χατζίκου και του «Πειραϊκού Συνδέσμου» με καθηγητές τον Θάνο Κωτσόπουλο, τον Χρήστο Βαχλιώτη, τον Τάκη Καρνάτσο, την Πίτσα Καπιτσινέα, τον Νίκο Φιλιπόπουλο και αρκετούς άλλους. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Θεάτρου Προσωπείο, στην οποία και εργάστηκε ως ηθοποιός, κειμενογράφος, και βοηθός σκηνοθέτη σε όλες τις παραγωγές της και σε σκηνοθεσία του Σίμου Παπαναστασόπουλου. Μετράει συνεργασίες όπως: Θέατρο Κάτω από τη Γέφυρα, Αερόπλοιο , Όπερα Νέων, Θίασος Καθρέφτης, Θέατρο Φούρνος, Θέατρο Όραμα, Θέατρο Σημείο, “Μη μόναν όψιν”. Έχει γράψει και σκηνοθετήσει παραστάσεις για μεγάλους και παιδιά, ενώ έχει λάβει μέρος και σε τηλεοπτικές σειρές.

Επαγγελματικά που σας βρίσκουμε τώρα;

Αυτόν τον καιρό τελειώνω το νέο μου έργο , θεατρικό και αυτό, ενώ παράλληλα συνεχίζω κι ένα μυθιστόρημα που με απασχολεί τα τελευταία δύο χρόνια. Θα κάνω μία σκηνοθεσία σε μία όπερα του Μότσαρτ, και συνεχίζω τις αφηγήσεις και παρουσιάσεις παραμυθιών. Ως ηθοποιός αυτή τη χρονιά δεν θα εμφανιστώ.

Το όμορφο ταξίδι στο παιχνίδι των γραμμάτων και δη των βιβλίων πώς ξεκίνησε;

Αλήθεια, το ταξίδι αυτό είναι πολύ ωραίο και ξεκίνησε πριν από αρκετά χρόνια, από την ανάγκη θεατρικών κειμένων, διασκευών και μεταφράσεων. Τότε ήμασταν μια ομάδα νέων ηθοποιών που κάναμε δικές μας θεατρικές παραγωγές. Έτσι ξεκίνησε, και εκεί το ανακάλυψα. «Ο Άστεγος» είναι το πρώτο που εκδίδεται. Ελπίζω σύντομα να ακολουθήσουν και άλλα.

Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για το νέο σας βιβλίο «Ο Άστεγος».

Αυτό το έργο είναι μια ιστορία που θα μπορούσε να συμβαίνει μέσα σε έναν και μόνο άνθρωπο. Τα πρόσωπα που λαμβάνουν μέρος θα μπορούσαν να είναι οι προσωπικότητες που εμπεριέχονται στον ίδιο άνθρωπο. Το έργο αυτό είναι αφιερωμένο στον άστεγο που έχουμε μέσα μας· σε όλες αυτές τις προσωπικότητες που δεν επιτρέψαμε ποτέ να εκφραστούν.

Τι να περιμένουμε στην παρουσίαση του βιβλίου;

«Ο Άστεγος» παρουσιάστηκε τον Μάιο του 2016 στο Σύγχρονο Θέατρο σε παραγωγή των εκδόσεων Όστρια και σκηνοθεσία του Σίμου Παπαναστασόπουλου. Στη παρουσίαση λοιπόν, θα δούμε κάποιες σκηνές από το έργο, και θα ακούσουμε το «Τραγουδάκι» των Σίμου Παπαναστασόπουλου στους στίχους και Αντώνη Βαρθαλίτη στη σύνθεση και την ερμηνεία. Επίσης την εμπειρία τους από το έργο θα καταθέσουν οι ηθοποιοί που έλαβαν μέρος στην πρώτη, εκείνη, παρουσίαση: Μαίρη Ευαγγέλου, Κατερίνα Γαβαλά, Ανδρέας Βούλγαρης και αν τα καταφέρει, λόγω υποχρεώσεων και ο Ανδρέας Μαριανός. Τώρα , τι να περιμένετε από την παρουσίαση; Εγώ θα σας έλεγα «Τίποτα». Ελάτε «Καθαροί» για να το χαρείτε περισσότερο….

Επιρροές και εμπνεύσεις, που έβαλαν και βάζουν το λιθαράκι τους μέχρι και σήμερα;

Η ίδια η ζωή είναι η έμπνευση. Το συναίσθημα και η πορεία του μέσα μας. Κάθε εποχή όμως, δίνει τα δικά της ερεθίσματα και γεννά τα δικά της συναισθήματα.

Περιγράψτε μας με λίγα λόγια την δουλειά σας, να σας γνωρίσουμε καλύτερα.

Αυτό το «με λίγα λόγια» είναι από τα πιο δύσκολα πράγματα που μου έχει ζητηθεί ποτέ. Μου αρέσει να παίζω. Μου αρέσουν όλα τα παιχνίδια που δεν βάζουν σε κίνδυνο τη σωματική μου ακεραιότητα. Βλέπεις δεν είμαι και στην πρώτη νιότη. Είμαι όμως στη δεύτερη και πολύ το χαίρομαι. Διασκεδάζω πολύ και προσπαθώ να είμαι πάνω από τα προβλήματα κι όχι μέσα σε αυτά. Έτσι είμαι και στη δουλειά μου. Στην υποκριτική, στη σκηνοθεσία, στη συγγραφή, στις εναλλακτικές θεραπείες, στις παρουσιάσεις, στην αφήγηση των παραμυθιών ακόμα και στον διαλογισμό και την προσευχή. Κυνηγάω το φως, όχι τη λάμψη.

Τι νομίζετε ότι λείπει από τα βιβλία σήμερα;

Πιστεύω πως σήμερα μπορείς να βρεις ό,τι θέλεις. Αν ψάξεις, θα το βρεις το καλό βιβλίο. Και καλό βιβλίο είναι αυτό που μπορεί να μας αγγίξει. Πιστεύω πως τα πάντα έχουν ειπωθεί, αλλά ταυτόχρονα κι όλα είναι προς εξερεύνηση. Νέα οπτική ή μια νέα διατύπωση του ίδιου θέματος μπορεί να οδηγήσει σε νέα μονοπάτια σκέψης. Μπορεί να μας ελευθερώσει ή ακόμα και να μας ωριμάσει, αν και δεν μου αρέσει αυτή η έκφραση γιατί μου θυμίζει ντομάτες, ή να μας ανοίξει το δρόμο για το εσωτερικό φως. Όλα εξαρτώνται από εμάς. Σε τι στιγμή επιλέγουμε αυτό που επιλέγουμε και πότε τελικά θα το διαβάσουμε.

Θεωρείτε ο άνθρωπος μπορεί να μυηθεί μέσω των τεχνών;

Δεν πιστεύω να υπάρχει καλύτερος τρόπος! Αν αφεθείς, αν αφοσιωθείς στην τέχνη, αν μη τι άλλο, θα οδηγηθείς στο εσωτερικό σου φως. Τώρα, το αν θα το δεις και αν θα το αποδεχθείς, είναι ένα πολύ μεγάλο ζήτημα.

Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας. Κλείνοντας, υπάρχει κάποια αγαπημένη φράση που θα θέλατε να μοιραστείτε με τους αναγνώστες;

Είναι μία φράση που λέει στο έργο ο Πέτρος, ο Άστεγος: «Κάθε μέρα να σκέφτεσαι και να επαναλαμβάνεις τους στόχους και τα όνειρά σου. Κανένας δεν ξέρει ποια θα είναι η στιγμή που θα ανοίξουν και για εκείνον οι ουρανοί, για να ακούσουν την προσευχή του, την ευχή του και να την πραγματοποιήσουν. Γιατί αν οι ουρανοί ακούσουν, ποτέ δεν ξεχνούν. Ό,τι και να είναι, το πραγματοποιούν. Γι’ αυτό πρόσεχε…!»

Σχέδια για το μέλλον;

Να είμαι καλά, να διασκεδάζω, να συνεχίσω να είμαι ερωτευμένος, να με αγαπάω ( για να μπορώ να αγαπώ και τους άλλους γύρω μου), να προσφέρω χαμόγελο στον κόσμο και σε εμένα, και να γίνομαι όλο και πιο Άνθρωπος. Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s