Είδαμε: Ρωμαίος και Ιουλιέτα σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη – Pantheon Theater | Mιλένα Βλασσοπούλου

Εχθές  παρακολούθησα στο θέατρο Πάνθεον το ποιητικό αριστούργημα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, Ρωμαίος και Ιουλιέτα.

Αυτή τη φορά τη σκηνοθεσία – διασκευή ανέλαβε ο Δημήτρης Λιγνάδης. Θέλησε να βγάλει στη σκηνή μια μοντέρνα έκδοση του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας. Πρωταγωνιστές δεν ήταν κάποιοι έμπειροι και γνωστοί στο κοινό ηθοποιοί, μα δύο παιδιά.

Ρωμαίος είναι ο 16χρονος Γιάννης Τσουμαράκης και Ιουλιέτα η 15χρονη Δανάη Βασιλοπούλου. Την παραμάνα της Ιουλιέτας υποδύεται ο… Στάθης Ψάλτης. Φυσικά δεν ακολούθησε πιστά τον ρόλο της παραμάνας, καθώς δεν παρέλειψε να θυμηθεί τους ρόλους του την εποχή του ’80. Δεν παύει όμως να ισχύει πως στον ρόλο του ήταν εξαιρετικός, καθώς και όλο το υπόλοιπο cast. Ο

4ff114a5991759dee180dcc954edd980_xl

Δημήτρης Πιατάς υποδύεται τον πατέρα Λαυρέντιο, τη μητέρα της Ιουλιέτας η Ελισάβετ Μουτάφη, ενώ είδαμε στη σκηνή και τους: Σταύρο Βόλκο, Βασίλη Μηλιώνη, Παναγιώτη Παπαδόπουλο, Ρένο Ρώτα, Νικόλα Στραβοπόδη, Θάνο Τοκάκη, Γιώργη Τσουρή, και φυσικά τον Δημήτρη Λιγνάδη.

Ένας 20μελής θίασος που κατάφερε να φέρει εις πέρας την ομορφότερη μα και πιο θλιβερή ιστορία αγάπης. Η μετάφραση είναι του Δημήτρη Καψάλη, τα σκηνικά και τα κουστούμια του Απόλλωνα Παπαθεοχάρη, η μουσική του Γιάννη Χριστοδουλόπουλου και η κίνηση του Πωλίν Ούγκε.

Τα σκηνικά δεν θύμιζαν σε τίποτα το θρυλικό μπαλκόνι της Ιουλιέτας στη πανέμορφη Βερόνα. Ήταν απλά, στην απόχρωση του γκρι και σε μορφή σκάλας. Τα κοστούμια αναμεμειγμένα μοντέρνα ρούχα και με ρούχα εποχής. Τη παράσταση όμως έκλεψαν οι δύο πρωταγωνιστές της παράστασης. Δυο παιδιά κατάφεραν να ενσαρκώσουν έναν έρωτα που έσβησε με ρο δηλητήριο στα χέρια των παιδιών. Εκπληκτικές ερμηνίες που συγκίνησαν τον θεατή.

Κατά τη διάρκεια της παράστασης αναφέρθηκαν αποσπάσματα από Όμηρο, Αντιγόνη του Σοφοκλή, Μυρτιώτισσα και στην τελευταία σκηνή ο Ρωμαίος απήγγειλε Οδυσσέα Ελύτη… το Μονόγραμμα. Θα εστιάσω στα δύο τελευταία αποσπάσματα. Καθώς ξετυλίγεται η σκηνή ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές, ακούω τους στίχους » Σ’ αγαπώ, δεν έχω τίποτα άλλο να πω, πιο βαθύ, πιο απλό, πιο μεγάλο». Πάγωσα για μια στιγμή. Όπως καταλαβαίνεις είναι οι πιο αγαπημένοι μου στίχοι.

Μπορεί να γράφτηκαν 50 χρόνια πριν, μα τι σημασία έχει άραγε; Είναι τα ομορφότερα λόγια που μπορεί να ακούσει ένας ερωτευμένος, μαζί με τα λόγια του Οδυσσέα Ελύτη στο Μονόγραμμα. Εκεί, στη τελευταία σκηνή του επικείμενου θανάτου των δύο παιδιών από όπλo στη διασκευή του Δημήτρη Λιγνάδη, ανατρίχιαζω καθώς απαγγέλει ο Ρωμαίος το Μονόγραμμα. Δεν μπόρεσα να κρατήσω τη συγκίνηση μου και αφέθηκα στα λυτρωτικά αυτά δάκρυα. Τα δύο παιδιά μιλούσαν σπαρακτικά και ταυτόχρονα.

Περιττό να πω ότι σε όλη τη διάρκεια της παράστασης η μουσική ήταν εξωπραγματικά υπέροχη. Με σιγουριά θα σου πω πως δεν μπορώ ακόμα να συνέλθω από την επήρεια αυτού του αριστουργήματος.

Εάν ευκαιρήσεις, σε ξορκίζω. Παρακολούθησε το… Έτσι απλά.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s