Ένα τέλος | Σταματίνα Μπαρμπαγιάννη

Είναι τεράστιο το βάρος στην καρδιά μου.

Καταλαβαίνω πως δεν με θέλει πια.

Δεν ξέρω αν γεμίζει ποτέ ή πάντα μένει άδεια. Δεν ξέρω αν το επιλέγει. Μα δεν την θέλω πια. Δεν την μπορώ.

Ξεριζώστε την σάρκα μου όσο και αν πονάω. Όσο και αν φωνάζω. Πρέπει να φύγω.

Πάρτε τη καρδιά μου και λιώστε την ή κόφτε την σε μικρά κομμάτια. Κάψτε την. Βάλτε την στάχτη στο στόμα μου.

Θεέ μου τι ωραία γεύση που έχω !

Αισθανθείτε να χτυπάει στην παλάμη σας. Δεν είναι αγγελική ;  Σας ξεγελάει ! Πετάξτε την κάτω και λιώστε την σας λέω !

Αφήστε για το τέλος το μυαλό. Πρέπει να καταλάβει ότι τα έχασε όλα. Ότι δεν έχει τίποτα άλλο πια να βασανίσει. Πρέπει να πονέσει. Πάρτε ένα μαχαίρι και χαράξτε τις σκέψεις σας πάνω του. Έχει αρκετές μα αντέχει. Χρειάζεται ένα θάνατο. Ποτέ δεν με αγάπησε. Όταν το λιώσετε και αυτό βάλτε το μου στην γλώσσα μου. Το δαγκώνω.

Μ ακούς ; Σε σκότωσα.

Είμαι πια ελεύθερη.

 

– Χειμώνας, 2014.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s