Και τα Ψάρια Τραγουδούν, Χάλντορ Λάξνες | Stephen Dedalus

 

Γεια σε όλους! Χαίρομαι που γράφω δεύτερη φορά για την αγαπητή Πάστα Φλώρα! Με αυτό fafτο άρθρο θα ήθελα να προτείνω το μυθιστόρημα του 1957 “Και τα Ψάρια Τραγουδούν” του Ισλανδού Χάλντορ Λάξνες (1902-1998). Ο Λάξνες είναι ο πιο γνωστός Ισλανδός συγγραφέας και τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1955, αν και δεν είναι ιδιαίτερα γνωστός στο ελληνικό κοινό.

Το “Και τα Ψάρια Τραγουδούν” είναι ένα Bildungsroman, δηλαδή μυθιστόρημα που παρακολουθεί την ζωή ενός χαρακτήρα και την εξέλιξή του από την παιδική ηλικία ως την ωριμότητα. Πρωταγωνιστής και αφηγητής είναι ο Άουλβγκρίμερ, ένα παιδί (και αργότερα έφηβος) που μεγαλώνει με τη φροντίδα ενός ηλικωμένου ζευγαριού στο Μπρέκεκοτ, ένα φτωχό αγρόκτημα στα περίχωρα του Ρέυκιαβικ των αρχών του 20ού αιώνα. Κοντά σ’αυτούς μαζεύεται μια πλειάδα αλλόκοτων χαρακτήρων οι οποίοι ποικίλλουν από απλώς παράξενοι μέχρι και χαρακτήρες που κινούνται στα όρια του Μαγικού Ρεαλισμού. Η κάπως επεισοδιακή μορφή των κεφαλαίων δίνει χώρο σε αυτούς τους ήρωες να αναδείξει ο καθένας την ιδιαιτερότητά του και κάνει το διάβασμα εύκολο κι ευχάριστο. Πάντως, οι βασικοί άξονες της πλοκής είναι η ενασχόληση του Άουλβγκρίμερ με το τραγούδι και η σχέση του (και η σχέση όλης της πόλης) με τον “παγκοσμίου φήμης τραγουδιστή” Γκάρδαρ Χόουλμ, ο οποίος αποτελεί λαμπρό αστέρα για την τοπική κοινωνία.

fasΗ Ισλανδία που περιγράφεται μέσα από το βιβλίο είναι μια χώρα ακόμη επαρχιακή, που κατοικείται από χειρώνακτες και κυρίως ψαράδες – πολλούς ψαράδες που κάθε μέρα τροφοδοτούν το τραπέζι των στεριανών. Είναι ακόμη μια παγωμενή αποικία της Δανίας όπου αυτοί οι άνθρωποι ζουν και σκέφτονται προνεωτερικά: οι μέρες τους κυλούν σε μια επαναλαμβανόμενη γαλήνη μεταξύ της καθημερινής εργασίας, της θρησκείας, της κοινότητας και της οικογενειακής ζωής. Σ’αυτό το περιβάλλον αντιδιαστέλλονται η ανερχόμενη αστική και δημοσιουπαλληλική τάξη του Ρέυκιαβικ, ένα κράμμα εμπόρων και ανθρώπων του κράτους. Ποια θα τα αποτελέσματα;

Μιας και το βιβλίο γράφτηκε το ’57, ήταν βέβαια ήδη γνωστό στον Χάλντορ Λάξνες ότι ο παραδοσιακός τρόπος ζωής δεν επέζησε πουθενά στη δυτική Ευρώπη. Στην ουσία λοιπόν, το “Και τα Ψάρια Τραγουδούν” αποτελεί έναν φόρο τιμής και μια κάπως μαγική καταγραφή αυτής της χαμένης εποχής. Έτσι, από τη μια έχουμε την ισλανδική κοινωνία που αλλάζει και, από την άλλη, τον ήρωά μας, τον Άουλβγκρίμερ που μεγαλώνει στο φτωχικό Μπρέκεκοτ και ξεκινάει τη ζωή του στις σελίδες του βιβλίου. Είναι, τελικά, μια ιστορία τόσο προσωπική, όσο και συλλογική.  Μια ιστορία ρεαλιστική και συνάμα μαγική.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s