Βιβλιοπαρουσίαση: Generation X: Tales For An Accelerated Culture του Douglas Coupland | Ιωάννα Μαλούνη

ew

 

Το να θέλει κάποιος συγγραφέας να σκιαγραφήσει μια ολόκληρη γενιά είναι, σίγουρα, φιλόδοξο. Εξίσου φιλόδοξο είναι το να δίνει κι όνομα στη γενιά αυτή που θέλει να σκιαγραφήσει.

Ως Generation X, λοιπόν, ορίζεται η γενιά που συμπεριλαμβάνει όσους γεννήθηκαν τα τέλη της δεκαετίας του 1960, τη δεκαετία του ’70 και τις αρχές της δεκαετίας του ’80.  Ο συγγραφέας επέλεξε τρεις ήρωες, για να δώσουν τον παλμό της, τον Άντι, την Κλαιρ και τον Νταγκ. Αυτοί οι τρεις φίλοι ζουν στην Coachella Valley, στην Καλιφόρνια,  ακολουθώντας ένα μποέμ τρόπο ζωής, μακριά από τα αστικά κέντρα.

Το μυθιστόρημα ακολουθεί μια χαλαρή πλοκή και στηρίζεται σε μια πληθώρα μικρών ιστοριών, βγαλμένες είτε από τη φαντασία των πρωταγωνιστών, είτε από την καθημερινή τους ζωή. Μέσα σε αυτές, περικλείουν το μηδενιστικό κλίμα της δεκαετίας του ’90 και δίνουν τη δική τους οπτική έναντι του αμερικάνικου ονείρου, το οποίο αμφισβητούν με τον τρόπο ζωής τους.  Η κουλτούρα των γιάπις, η έξαρση του καταναλωτισμού, η εργασιακή επισφάλεια κι η θεωρία περί καταστροφής του κόσμου παρελαύνουν, μεταξύ άλλων, στο βιβλίο, δίνοντας έναν πλήρη χάρτη της εποχής και των αντιλήψεων των ηρώων.

Άξιοι αναφοράς είναι κι οι ορισμοί λέξεων που θα εντοπίσει κανείς, αν ρίξει μια πιο προσεκτική ματιά. Κάθε κεφάλαιο προαναγγέλει μια ξεχωριστή ενότητα, με ένα δικό της θέμα. Έτσι, μπορεί κανείς να συναντήσει όρους και νεωτερισμούς, που σημάδεψαν την ποπ κουλτούρα, όπως McJob, 101-ism κτλ.

Το Generation X, μαζί με τα στοιχεία που περιέχει, είναι ένα, στην πραγματικότητα, επίκαιρο βιβλίο. Η αμφισβήτηση αξιών κι η εργασιακή αστάθεια, η πολυπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων, η αίσθηση του «κάτι δεν πάει καλά»,  ακόμα κι αν όλα δείχνουν να πάνε καλά, που διέπουν το έργο, πιο πολύ οικεία θα φανούν  σε κάποιον, εν έτει 2016. Η κυνική οπτική των τριών πρωταγωνιστών, που πολλές φορές αγκαλιάζει το νιχιλισμό, δίνει τα σημεία μιας εποχής φοβικής και φορτικής για τους νέους ανθρώπους. Η κουλτούρα της αφθονίας, των πολλών προ’ι’όντων, των αγορών, των target groups και του νεοπλουτισμού λειτουργούν, στην πραγματικότητα, ως απαγορευτικά, επειδή η αφθονία επιλογών πιο πολύ εγκλωβίζει παρά απελευθερώνει τους νέους ανθρώπους, ακριβώς γιατί σε μια καπιταλιστική κοινωνία, τις επιλογές μπορούν να τις κάνουν μόνο οι οικονομικά προνομιούχοι.  Η εργασιακή αστάθεια,ο υποβιβασμός σε δουλειές χωρίς μέλλον, τους φέρνουν στο περιθώριο.

Ένα άλλο κοινό σημείο του Generation X με τη σημερινή εποχή είναι, σίγουρα, η παρουσίαση των οικογενειακών σχέσεων των ηρώων. Οι γονείς τους ανήκουν στη γενιά των baby boomers, τη γενιά των χίπις, που καταλήγει να είναι η «πιο διαζευγμένη γενιά». Έτσι, οι γονείς των ηρώων είτε περνούν το ένα διαζύγιο μετά το άλλο, είτε βουλιάζουν στη ρουτίνα του μακροχρόνιου γάμου. Τίθεται με αυτόν τον τρόπο το ζήτημα του αν η αστάθεια είναι η νέα σταθερότητα.

Εν ολίγοις,  ο κόσμος του Generation X είναι ένας κόσμος οικείος, οι ήρωες έτοιμοι να ταυτιστείς μαζί τους, ακόμα και με τους περιέργους τρόπους, και τα ερωτήματα, που θέτει, πολλά. Αποτελεί φόρο τιμής σε έναν κόσμο των αποκλεισμένων, χωρίς, όμως, να τους ρομαντικοποιεί. Πιο πολύ η αναπαράσταση τους ανταποκρίνεται στη φράση της Κλαιρ, «Μέχρι σήμερα, προτιμώ να κουβεντιάζω με ατελείς ανθρώπους – είναι πιο ολοκληρωμένοι».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s