Moby: Are You Lost In The World Like Me | Διονύσης Αναλυτής

Πριν λίγες ημέρες ο Moby κυκλοφόρησε το νέο του τραγούδι  «Are You Lost In The World Like Me», σε κλιπ του Steve Cutts.

Youtube link: https://www.youtube.com/watch?v=VASywEuqFd8

Και λίγοι στίχοι από το refrain:

Are you lost in the world like me?
If the systems have failed?
Are you free?
All the things, all the loss
Can you see?
Are you lost in the world like me?
Like me?

Το βίντεο είναι πραγματικά αριστούργημα. Είναι γυρισμένο όπως τα animation του ’30, ενώ είναι τόσο σύγχρονο. Έτσι φαίνεται ακόμα πιο έντονα το μήνυμα του Steve Cutts. Όλοι οι άνθρωποι κυκλοφορούν με κινητά στα χέρια, παντού και συνέχεια. Συμβαίνουν γεγονότα τριγύρω, μέχρι και αυτοκτονίες, αλλά το μόνο που μετράει σε αυτό τον γρήγορο και online κόσμο, είναι να τα «μοιραστούμε» στα social media, να πάρουμε την προσοχή που αποζητάμε από τους ανθρώπους γύρω μας –που κατά βάθος δεν μας ενδιαφέρουν και τόσο- και μετά στο επόμενο δευτερόλεπτο να πάμε στο επόμενο viral θέμα. Υπάρχουν selfie –η απενοχοποίηση του ναρκισσισμού-, οι άνθρωποι γίνονται μάζα με όλη αυτή την τεχνολογική επέλαση χωρίς να το αντιλαμβάνονται, και χάνουν σταδιακά την υποκειμενική τους θέση. Το αποκορύφωμα είναι ότι δείχνει τον έρωτα να συμβολίζεται από το animation της Ωραίας Κοιμωμένης με τον πρίγκηπα και την κοιμωμένη να παίζουν με τα κινητά τους, παντελώς αποξενωμένοι.

Αυτό όμως που πραγματικά με έβαλε σε σκέψεις ήταν ότι πριν λίγα χρόνια δεν κυκλοφορούσαν τέτοια βίντεο ειδικά από καλλιτέχνες που είχαν τεράστια απήχηση στο κοινό, και δεν απασχολούσε καθόλου την πλειοψηφία του κόσμου. Τώρα πια όμως φαίνεται ότι κάτι ταρακουνιέται, μιας και οι επιπτώσεις αυτής της νεωτερικότητας είναι πια εμφανείς. Πρόκειται για αισιόδοξο σενάριο? Μήπως κάτι αρχίζει και αλλάζει? Η πρώτη σκέψη μου ήταν ότι ναι. Είναι μια αλλαγή. Αλλά οι επιπτώσεις της νομίζω θα είναι ελάχιστες. Πάντα αναρωτιέμαι γιατί να πρέπει μια κατάσταση να φτάσει στο όριό της για να μας αγγίξει τελικά? Γιατί πρέπει να πληγεί ο εαυτός μας για να μπορέσουμε τελικά να κοιτάξουμε και τον διπλανό μας? Και εν τέλει θα αλλάξει κάτι συνολικά? Την επόμενη στιγμή ο καθένας θα κοιτάξει μόνο τον εαυτό του και στην καλύτερη των περιπτώσεων και τους κοντινούς του ανθρώπους. Δεν νομίζω ότι θα αλλάξει ποτέ αυτό όσα βίντεο, όσες διαλέξεις και να γίνονται για τέτοια θέματα. Το πώς να βγει ο καθένας από το φαντασιακό καβούκι του δεν είναι μόνο θέμα παιδείας. Ένας λαός σαν τους Γερμανούς που γέννησε τον Νίτσε, τον Χάιντεγκερ, τον Μαρξ, τον Έγελο, τον Καντ και πόσους άλλους γέννησε και τον Χίτλερ. Αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση..

Η μεγαλύτερη ειρωνεία είναι ότι η πλειοψηφία είδε το βίντεο του Moby στο κινητό της. Ίσως και αυτό το άρθρο να το διαβάζετε τώρα εκεί. Σκεφτείτε το..

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s