Μαζί σου την ημέρα της κρίσης – μέρος 2ο | Μιλένα Βλασσοπούλου

Το ραδιόφωνο έπαιζε πεισματικά, αποσπάσματα από την Εθνική Λυρική σκηνή της Γερμανίας. Σαν μια ανώτερη δύναμη να ήθελε να προστατεύσει τη νέα ζωή που βρήκε το φως της ημέρας. Γρήγορα κατάφεραν, με τη πονηριά και τα γυναικεία τεχνάσματα να ξεφύγουν από τα άγρυπνα μάτια των στρατιωτών και να βρουν καταφύγιο σ’ ένα ερειπωμένο νοσοκομείο.

Προμήθειες ελάχιστες μα ήταν αρκετές για να ζεσταθούν πέντε πια ψυχές. Το βρέφος κινδύνευε από το ψύχος. Οι τέσσερις γυναίκες έγιναν μια. Έγιναν ασπίδα για να ζήσει το μονάκριβο πλάσμα. Μέσα στις βόμβες και και τις περιπολίες, μια ζωή φώτιζε τον σκοτεινό θάλαμο του νοσοκομείου. Η φωτιά από τα κομμένα φάρμακα ήταν αρκετή για να τις κρατήσει ζεστές. Έστω για ένα βράδυ. Αυτό το παιδί ήταν η ελπίδα όλων να εξιλεωθούν για τα λάθη τους.

Το επόμενο πρωί συνέχισαν το δρόμο τους προς το κέντρο της Γερμανίας. Ήταν 28 Νοεμβρίου του 1941. Η τελευταία μέρα του πολέμου. Δεν είχαν λόγο να κρύβονται πια. Ήταν ελεύθερες, μα υπόλογες σε κανέναν. Είχαν την επιλογή να χωρίσουν τους δρόμους τους, να φτιάξουν ξεχωριστές ζωές, μα τα μάτια της μικρής Ζωής δεν τις άφηναν επιλογές. Αποφάσισαν να μεγαλώσουν όλες μαζί τη μικρή και να της παρέχουν ότι δεν είχαν εκείνες. Περπατούσαν στα μαύρα μονοπάτια του Βερολίνου, λίγες μέρες μετά τη λήξη του πολέμου και σε κάθε γωνιά άκουγαν να ψιθυρίζουν άγνωστοι προσευχές για ευημερία. Άλλοι στρατιώτες που μετάνιωσαν για το αίμα που έτρεχε από τα χέρια τους, προσεύχονταν για την γρήγορη θεία δίκη.

Παντού προσευχές και παρακάλια μα καμμιά από τις τέσσερις γυναίκες δεν γύρισε το κεφάλι της προς τους σκυθρωπούς στρατιώτες. Καμμιά από αυτές τις τέσσερις γυναίκες δεν άντεχε να αντικρύζει  τον παρολίγο φονιά της. Όλες αποστρέφονταν κάθε τι θείο.  Μα βρήκαν το Θεό στο κοριτσάκι που έσωσαν. Η Όλγα έβλεπε στα μάτια της Ζωής την κόρη της. Τη φανταζόταν ακριβώς έτσι. Γι’ αυτό και βάφτισαν, με νερό από μια κοντινή εκκλησία, τη μικρή νεογέννητη Ζωή. Η Λένα παρομοίαζε τη Ζωή με έναν σπάνιο πίνακα που συντηρούσε κάποτε. Έβλεπε την αντανάκλαση του γιού της στους καθρέφτες που ζωγράφιζε η Ρενέ. Αυτό το κοριτσάκι ήταν το κενό που γέμισε την καρδιά της Δόμνας. Μιας ακόμη μάνας που έψαχνε το παιδί της μα μάταια. Έπρεπε να συντηρηθούν και να πάρουν γρήγορα αποφάσεις ζωής. Έτσι, σαν ρυάκι πέρασε ένας χρόνος και ο χειμώνας βρίσκει τις τέσσερις γυναίκες να μεγαλώνουν με φροντίδα τη μικρή Ζωή.

Η Όλγα, παρά τα ψυχικά τραύματα που της είχε δημιουργήσει ο νεκρός πια Φρίντριχ, συνέχισε να προσφέρει τις υπηρεσίες της σε μια πλούσια οικογένεια της πόλης. Τα χρήματα ήταν αρκετά, μα έπρεπε να θρέψει όλη την υπόλοιπη οικογένεια. Οι τέσσερις γυναίκες μαζί με τη Ζωή είχαν γίνει αναπόσπαστο και απαραίτητο κομμάτι η μία της άλλης. Χωρίς να γίνει αντιληπτή έκλεβε από τη κουζίνα λίγο ψωμί και ελιές. Αυτό ήξερε να κάνει από παιδί.

Ειχε μάθει να υπηρετεί πλούσιες οικογένειες και να ξεκλέβει ότι έμενε από τα από τα αποφάγια. Η Λένα τρύπωνε σε ορυχεία και φύσαγε τη σκόνη από τα έργα τέχνης που είχαν καλύψει οι στρατιώτες. Τα επανέφερε στην αρχική τους κατάσταση και σιγά σιγά έδινε πνοή στην Εθνική Πινακοθήκη.

Η Ρενέ, κρατώντας τους πίνακες της στα χέρια έψαχνε άτομα με καλλιτεχνικές ευαισθησίες και χρήματα στη τσέπη. Για καλή της τύχη, ένας περαστικός της χαμογέλασε και αγόρασε όλα της τα έργα. Όσο για τη Δόμνα, βρήκε δουλειά στο ορφανοτροφείο που φιλοξένησε για τελευταία φορά το γιό της. Κάθε πρωί έμπαινε στο δωμάτιο του, ξάπλωνε στο κρεβάτι του και του διάβαζε το αγαπημένο του παραμύθι.

Άλλες φορές άναβε ένα κεράκι σε ένα λόφο εκεί κοντά. Πίστευε πως ο καπνός από το κερί έφτανε στα σύννεφα. Τα δάκρυα της γίνονταν βροχή και η βροχή διαλυόταν στη θάλασσα. Το αιώνιο σπίτι του νεκρού γιού της. Η Ζωή μεγάλωνε και έπαιρνε αγάπη από τέσσερις καρδιές. Ένωσαν την απώλεια τους και την έκαναν θέληση για Ζωή.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s