Μαζί σου την ημέρα της κρίσης | Mιλένα Βλασσοπούλου

10 Σεπτεμβρίου 1941. Τέσσερις γυναίκες και ένας διαρκής πόλεμος. Αποφασίζουν να εγκαταλείψουν τα προάστια της Βαρσοβίας και να μεταναστεύσουν στο κέντρο της Γερμανίας. Το μυαλό τους πλησίαζε όσο τίποτα άλλο το τοπίο έξω από τα κλειστά παράθυρα. Εάν κάποιος επισκεπτόταν τη σκέψη τους, θα έλεγαν με μια φωνή βραχνή πως όλα εκεί έξω είναι ασπρόμαυρα. Ο ουρανός μαύρος, καπνός από τα χιλιάδες τσιγάρα των ανίδεων στρατιωτών του καθεστώτος. Το μέλλον τους αβέβαιο, μα τι άλλο μπορούσαν να κάνουν παρά να σώσουν τον εαυτό τους;

Καμιά από τις τέσσερις γυναίκες δεν πρόλαβε να αποκτήσει οικογένεια. Όχι τουλάχιστον σκόπιμα. Η Όλγα, κατάφερε στα 25 της χρόνια να αποκτήσει ένα κοριτσάκι, μα δεν πρόλαβε να δει το φως πέρα από τη κοιλιά της μάνας. Ο άντρας της και πατέρας της μικρής, βίαιος και χειριστικός. Η θέση της υπηρέτριας δεν άρμοζε στη γυναίκα του. Έτσι πίστευε και ξεσπούσε τη μανία του μυαλού του πάνω στο αγέννητο πλάσμα. Δεν πρόλαβε να ζήσει, ούτε να ανοίξει τα μάτια της. Οκτώ μήνες πέρασαν και η ζωή της διεκόπη από το τελειωτικό χτύπημα του Φρίντριχ πάνω στην ετοιμόγεννη γυναίκα. Ένα δάκρυ διέλυσε τη κηλίδα αίματος που χύθηκε και ένα μαχαίρι συνόδευε πια την κόρη της Όλγα. Πήρε μαζί της και τον Φρίντριχ.

Η Λένα, καταξιωμένη συντηρήτρια τέχνης, αφοσιώθηκε στη καριέρα της και στα πρόσωπα των πινάκων που έβρισκε. Διόρθωνε και αναβίωνε έργα τέχνης, σκονισμένα και ταλαιπωρημένα από πολέμους, μα δεν μπορούσε να βάλει σε τάξη τη ζωή της. Γέννησε στα 19 της χρόνια ένα αγοράκι. Η γέννα πρόωρη. Το βρέφος γεννήθηκε με μια σπάνια αρρώστια. Θα έμενε για πάντα εγκλωβισμένο σε ένα παιδικό σώμα. Η Λένα χωρίς πολλή σκέψη, αποφασίζει να το δώσει για υιοθεσία. Τώρα στα 27 και τι δεν θα δινε να είναι ακόμα παιδί. Και τι δεν θα δινε να μπορούσε να αλλάξει τα γεγονότα και να κρατούσε το παιδ;i στην αγκαλιά της μια τελευταία φορά.

Η Ρενέ, είχε χάσει τη μητέρα της στα 6 της χρόνια και αρνιόταν πεισματικά να δημιουργήσει οικογένεια. Ποτέ δεν κατάφερε να νιώσει τη ζεστασιά τηw μητρότητας. Ζωγράφιζε εικόνες από τη ζωή της με χρώματα διάφανα. Πίστευε πως έτσι θα έβλεπε τη μητέρα της. Νόμιζε πως ζωγράφιζε καθρέφτες της ψυχής της. Εκεί ζούσαν όλοι ευτυχισμένοι.

Στην άλλη άκρη της πόλης, η Δόμνα έψαχνε μάταια τον νεκρό γιό της σε ορφανοτροφεία της χώρας. Της είχαν πάρει το παιδί στη γέννα. Μια συνωμοσία ενός ζευγαριού που ήθελε απεγνωσμένα να υιοθετήσει ένα αγοράκι με μπλε μάτια. Σαν τη θάλασσα στην οποία το παιδί χάθηκε μαζί με τη θετή του μητέρα. Οι τύψεις την έπνιξαν πριν το κάνει το νερό. Ο σύζυγος της από τότε άφαντος. Κανείς δεν ξέρει τι απέγινε. Ίσως πολεμά και κείνος σ’ αυτή την αέναη μάχη των κόσμων.

Και οι τέσσερις γυναίκες είχαν κάτι κοινό. Προς το παρόν την απώλεια. Τις συνέδεαν τα δάκρυα μιας απώλειας αβάστακτης και ο μόνος τρόπος επιβίωσης ήταν η διαφυγή. Δεν τις τρόμαζε ο πόλεμος, μα το ίδιο τους το μυαλό. Βόμβες τρυπούσαν τα ρούχα τους, μα τίποτα δεν τις άγγιζε. Πέρασαν τα σύνορα της Βαρσοβίας μετά από κακουχίες και χτυπήματα. Συνέχιζαν ακάθεκτες τον αγώνα για επιβίωση. Περνούσαν από σκοτεινά μονοπάτια, επικίνδυνες πλατείες και στρατιώτες με ζωώδη ένστικτα.

Στο δρόμο τους απέφυγαν τα πάντα, κατάφεραν να γλυτώσουν από κάθε σειρήνα που ηχούσε, μα… πως να ξεφύγουν από το ένστικτο της μάνας. Σ’ ένα σκοτεινό και βρώμικο μονοπάτι ακουγόταν το σιγανό κλάμα ενός νεογέννητου βρέφους. Τα μάτια ακόμα κλειστά μα ένιωθε μέσα του την απώλεια και την εγκατάλειψη. Τέσσερα ζευγάρια μάτια κοιτάχτηκαν φευγαλέα γιατί η σκέψη ήταν η ίδια. Και οι τέσσερις σκέφτηκαν να σώσουν το παιδί. Και φυσικά το έκαναν. Το τύλιξαν σε μια κουβέρτα και δυνάμωσαν την ένταση του ραδιοφώνου, έτσι ώστε να καλύπτεται το κλάμα του μωρού.

Έγιναν μια οικογένεια. Τέσσερις γυναίκες κατάφεραν να καλύψουν τις πληγές τους με το γέλιο ενός παιδιού που κάλυπτε ακόμα και τις βόμβες του άχρηστου πολέμου.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s