Ο διχασμός της Ωραίας Κοιμωμένης | Ελλάδα Κράλλη

Ο διχασμός της Ωραίας Κοιμωμένης

 

Στο βασίλειο της Αρτέμιδας δεν υπήρχε μέλλον και ο λόγος ήταν που δεν μπορούσε ο βασιλιάς και η βασίλισσα να αποκτήσουν ένα παιδί. Διαισθάνθηκαν να τους κυριεύει κάποια κατάρα της συμβούλου τους και μακάριας Μοντεσίνας. Φήμες κυκλοφορούσαν για το πως απεβίωσε ο πρόσφατος σύζυγός της και ας έκανε έλεγχο η φρουρά,  η περισσότερη αυλή διατηρούσε επιφυλακτικότητα απέναντί της.

«Δεν πάει άλλο αυτό Σέιμουρ πώς θα συνεχίσει το όνομά μας δίχως ένα τέκνο που θα μας διαδεχτεί;

-Ναι κι εμένα με θλίβει αυτό το γεγονός καλή μου, αλλά αν η μοίρα δεν μας επιφυλάσσει τέτοιο μέλλον;

-Και θα μείνουμε έτσι χωρίς να χαρούμε ένα δικό μας παιδί;

-Συγνώμη αγαπημένη μου Έντιθ.

-Θα μπορούσαμε να ζητήσουμε τη γνώμη από τις Μοίρες πάνω σε αυτό το θέμα.

-Αν αυτό σε χαροποιεί, εγώ δεν έχω καμία αντίρρηση».

Έτσι έπραξε η βασίλισσα Έντιθ και με συνοδεία της βασιλικής φρουράς όδευσε προς το δάσος Μyrthiel, όπου εκεί κατοικούσαν οι Μοίρες, οι νεράιδες και τα ξωτικά. Θεωρείτο αγιασμένο έδαφος και ελάχιστοι αστοί τριγυρνούσαν σε αυτό το μέρος. Η είσοδος επιτρεπόταν μόνο σε ανθρώπους με βασιλικό αίμα και κυρίως αν υπήρχε συγκεκριμένη περίσταση.

«Σας χαιρετώ καλές μου Μοίρες.

-Μας τιμά η επίσκεψη σας βασίλισσα Έντιθ αν και γνωρίζουμε ήδη γιατί ήρθατε.

-Ακριβώς γι’άυτό το θέμα σκέφτηκα να απευθυνθώ σε σας. Δεν ήξερα τι άλλο να κάνω.

-Παρακαλώ συνεχίστε».

Η Έντιθ αναφέρθηκε στο ζήτημα της μη γέννησης κάποιου απογόνου και πόσο αυτό θα επέφερε προβλήματα στο βασίλειο και στους υπηκόους. Μέχρι και σε ερωτικές λεπτομέρειες αναφέρθηκε μήπως φταίει κάτι ανάμεσα σε εκείνη και τον σύζυγό της. Η Δόμνα, η μεγαλύτερη άκουγε με προσοχή για ώρα τα λόγια της βασίλισσας και απλά την διέκοψε.

«Μόνο με έναν τρόπο θα αποκτήσεις παιδί.

-Πώς; Πείτε μου σας ικετεύω.

-Πλάγιασε σήμερα με τον Σέιμουρ και δώσε του να πιεί ένα φίλτρο που θα σου σκευάσουμε αμέσως από φύλλα ανθοκερασιάς και μαύρης ντάλιας.

-Θα κάνω ότι μου πείτε.

-Όμως δεν είναι μόνο αυτό. Πρέπει η όλη πράξη να τελεστεί αφού εκείνος κοιμάται.

-Τί; Πώς θα γίνει αυτό;

-Μην ανησυχείς με το φίλτρο θα τα καταφέρεις έχει τρομερή δύναμη. Μόνο ο σπόρος του σε νεκρικό ύπνο θα επισπεύσει αυτό που λαχταράς τόσο καιρό».

Η βασίλισσα αν και τρομαγμένη με τα λόγια της Δόμνας τόλμησε να πάρει αυτό το μαγικό φίλτρο και να κάνει μια τελευταία προσπάθεια. Την ώρα που έμπαινε στην άμαξα, «Κυρά μου!

-Αμαλία τί είναι;

-Μπορεί να ανήκω μαζί τους, αλλά σε εκλιπαρώ να το καλοσκεφτείς αυτό που πας να κάνεις.

-Τί εννοείς;

-Όταν πας ενάντια στη φύση η εκδίκηση δεν θα αργήσει να φανεί και κάτι αλλιώτικο θα γεννηθεί. Αυτό ήθελα να σας πω και σκεφτείτε καλά τι θα κάνετε. Φυσικά ότι αποφασίσετε εγώ θα είμαι δίπλα σας όπως και οι υπόλοιπες αδελφές μου. Σας χαιρετώ» και της φίλησε το χέρι και με μια σπίθα εξαφανίστηκε.

Με την επιστροφή της στο παλάτι ένιωσε κουρασμένη και αποσύρθηκε στην κρεβατοκάμαρα της. Δεν μπόρεσε να κοιμηθεί ούτε καν να χαλαρώσει λίγο και όλο τα λόγια της Αμαλίας έρχονταν στο μυαλό της και συνάμα αυτή η επιθυμία να κρατήσει ένα μωρό στην αγκαλιά της. ‘Έφτασε σε σημείο να αγνοήσει τη λογική και ακολούθησε την καρδιά της και πήρε την απόφαση να αποπλανήσει τον άντρα της στον ύπνο του ώστε να εκπληρωθεί αυτό που ποθεί τόσο. Αφού έδυσε ο ήλιος ο βασιλιάς σκέφτηκε να μάθει νεότερα για ένα ζήτημα για την σοδειά των σταφυλιών και η Έντιθ τον πρόλαβε στο δρόμο συνοδευόμενη από την παραμάνα της την Ανέτ. Το άρωμα της τον έκανε να ξεχάσει τις δουλειές που ήθελε να κάνει και πήγαν και οι δυο τους στην κεντρική κρεβατοκάμαρα. Η Έντιθ διέταξε την Ανέτ να φέρει μια κανάτα με νερό και μια λεκάνη με ζεστό νερό εμποτισμένη με αιθέρια έλαια. Του έβαλε τα πόδια μέσα και άρχισε να τα τρίβει και εκείνος χαλάρωνε και του αραίωσε το νερό μαζί με το φίλτρο αν και δεν θα το καταλάβαινε διότι ήταν αόρατο για τα δικά του μάτια. Τον παρέσυρε στο κρεβάτι και απλά τον αγκάλιασε. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα αποκοιμήθηκε εντελώς. Τότε εκείνη του έβγαλε τα ρούχα και ανέβηκε πάνω του πράττοντας έναν έρωτα τόσο παράδοξο από ότι περίμενε η ίδια. Αφέθηκε τόσο όμως που το ευχαριστήθηκε στο τέλος έχοντας σιγουρευτεί για τους σπόρους που αναζητούσε μέσα της. Το πρωί ο ήλιος φώτισε τα γυμνά κορμιά τους και ο Σέιμουρ απόρησε και το αιτιολόγησε λόγο ζάλης του αρώματός της που πάντα τον σαγήνευε. Ετοιμάστηκε για να δεχτεί την πρωινή βασιλική αναφορά.

Και είχε ξεκινήσει το φθινόπωρο να καταφθάνει. Η Έντιθ αισθανόταν ναυτία και είχε τάση για εμετό. Αυτό συνεχίστηκε για τις δυο επόμενες μέρες και ο Σέιμουρ αποφάσισε να φωνάξει τον γιατρό. Τα χαρμόσυνα νέα εισακούστηκαν παντού ότι η βασίλισσα ήταν έγκυος.

«Είτε κορίτσι είτε αγόρι είναι το μωρό που περιμέναμε».

Πέρασαν οι μήνες με ηρεμία και προσοχή και έφτασε η μέρα που τα ερωτήματα των αριστοκρατών για το φύλο του παιδιού θα έπαυαν. Η Έντιθ είχε τρομερή αγωνία και φόβο. Ευτυχώς που όλα πήγαν καλά ασχέτως με την ταλαιπωρία της γέννας, ένιωθε τόσο ευτυχισμένη που κρατούσε το νεογέννητο κοριτσάκι της και πλάι της έστεκε ο Σέιμουρ.

«Θα την ονομάσουμε Αυγή, επειδή χάραξε επιτέλους κάτι νέο στη ζωή μας».

Μετά από μια βδομάδα ο βασιλιάς προσκάλεσε όλους τους κατοίκους και από άλλα βασίλεια φίλους για να τιμήσουν όλοι τον ερχομό της κόρης του. Μέχρι και ο βασιλιάς Ζεράλντ με τον γιο του τον Φίλιππο κατέφτασαν. Ο Ζεράλτν έδειξε την Αυγή στον γιο του λέγοντάς του ότι μια μέρα αυτό το μικρό μωρό θα γινόταν γυναίκα του και ότι θα επεδίωκαν με αυτόν τον τρόπο την ένωση των δυο βασιλείων. Ο Φίλιππος ξίνισε όταν την είδε και πήγε πιο πέρα ενώ ο πατέρας του αγκάλιαζε τους γονείς της νεογέννητης Αυγής. Μα, οι σάλπιγγες ήχησαν με τον ερχομό των Μοιρών. Η Έντιθ ένιωσε ένα μικρό σφίξιμο, αλλά ηρέμησε και τις καλωσόρισε με ένα χαμόγελο. Δεν είχαν έρθει και η εφτά μα μόνο οι τρεις σεβάσμιες η Δόμνα, η Λοράνα και η Νούφελ.

«Ήρθαμε να δώσουμε και το δικό μας ξεχωριστό δώρο για την κορούλα σας».

Έγνεψαν και οι δυο τους και απομακρύνθηκαν για να παραδώσουν αυτό που επιθυμούσαν οι Μοίρες στην κόρη τους. Προχώρησε η Δόμνα πρώτη : «Εγώ μικρούλα μου σου χαρίζω ακαταμάχητη ομορφιά με τα πιο κατάξανθα μαλλιά και πρόσωπο μοναδικό στον κόσμο» και ένας ροζ στρόβιλος με άρωμα αμυγδαλιάς έπεσε στο μικρό κεφαλάκι της.

Μετέπειτα η Λοράνα κοίταξε το κοριτσάκι : «Εγώ σου χαρίζω μικρή πριγκίπισσα την πιο γλυκιά και αιθέρια φωνή που μόνο το κελάηδημα των πουλιών θα μπορούσε να αγγίξει μια ανθρώπινη ψυχή» και ένας πράσινος στρόβιλος από άνθη γιασεμιού εμφανίστηκε.

Στο τέλος η Νούφελ άγγιξε την Αυγή : «Εγώ καλή μου σου δίνω την ελπίδα να κάνεις τα όνειρά σου αληθινά και να γνωρίσεις τον έρωτα που θα σου ανοίξει τα φτερά.

-Χαχαχα! Τι αηδίες είναι αυτές;

-Μοντεσίνα;

-Αααα! Η μικρή μας Αυγή. Γι’αυτό όλη αυτή η γιορτή και εμένα δεν θα με καλούσατε.

-Μα, στείλαμε πρόσκληση σε όλους δεν…

-Σιωπή Έντιθ. Έχω κι εγώ ένα δώρο για το αξιαγάπητο μικρό σας». Ακούμπησε το ραβδί της στο πάτωμα και πάγωσαν οι πάντες. «Προτού κλείσει τα δεκάξι της χρόνια θα τσιμπήσει το δάχτυλο της στο αδράχτι μιας ανέμης και τότε θα πεθάνει.

-Τί; Φρουροί συλλάβετέ την.

-Χαχαχα! Κανένας δεν μπορεί να με αγγίξει. Την τιμωρία θα την υποστείτε» και έφυγε γελώντας ανατριχιαστικά.

«Κάτι θα πρέπει να γίνεται. Σας παρακαλώ Μοίρες βοηθήστε μας.

-Δεν μπορούμε να λύσουμε τόσο βαριά μάγια και ούτως ή άλλως κάναμε τις ευχές μας.

-Όχι, όμως εγώ.

-Αμαλία; Δεν έχεις θέση εδώ.

-Θα σώσω εγώ το κοριτσάκι σας. Μικρή μου Αυγή όταν θα φτάσεις να τσιμπήσεις αυτό το θανατικό αδράχτι δεν θα σου φέρει τον θάνατο μα έναν βαθύ ύπνο και μόνο με το φιλί της αληθινής αγάπης θα ξαναξυπνήσεις» και άρωμα μπλε τουλίπας κάλυψε το μέτωπο της Αυγής.

Ο Σέιμουρ διέταξε να καούν όλα τα αδράχτια και πήρε την δύσκολη απόφαση μαζί με την Έντιθ να δώσουν την κόρη τους στις Μοίρες μέχρι τα δεκάξι της χρόνια, ώστε να την προστατεύσουν από την κακιά Μοντεσίνα. Με λυγμούς αποχαιρέτησαν την κόρη τους που δεν πρόλαβαν να χαρούν. Οι Μοίρες μεταμορφώθηκαν σε απλές χωρικές και έφτιαξαν ένα σπίτι πιο πέρα από το δικό τους βασίλειο για να μείνουν εκεί προσέχοντας την Αυγή και υποσχέθηκαν να μην χρησιμοποιήσουν μαγεία για να μην τους εντοπίσει η Μοντεσίνα. Ήταν δύσκολο για εκείνες να μεγαλώσουν παιδί των ανθρώπων. Γενικά ήταν ατίθαση αν και δώδεκα ετών. «Αυγή σε παρακαλώ μην είσαι τόσο παρορμητική.

-Μα γιατί θεία Δόμνα; Είναι όμορφο να αισθάνεσαι ολόγυρα σου καθετί που σε περιβάλει και το επιθυμείς.

-Πρέπει να προσέχεις όμως όπως σου έχουμε πει.

-Ναι θεία αν και φοβάμαι για μια σκοτεινή γυναίκα που έρχεται κάθε βράδυ εδώ.

-Μα τί λες Αυγή; Δεν υπάρχει καμία τέτοια γυναίκα εδώ. Μένουμε τόσα χρόνια μόνες μακριά από τον κίνδυνο των άλλων.

-Αλλά πόσο θα ήθελα να μπω στο σύνολο.

-Αυγή συγκεντρώσου και πήγαινε να φέρεις μανιτάρια.

-Μάλιστα θεία».

Δεν ανησύχησε για την όλη συμπεριφορά της και απλά το δικαιολόγησε στη δίψα της να μάθει νέα πράγματα. Της έδωσε ένα καλάθι και έφυγε. Στο δρόμο έπαιζε με τα ζωάκια και πάντα της άρεσε όταν έλειπε από το σπίτι. Ένα χαμόγελο την τράβηξε. Ήταν ένα αγόρι πιο μεγάλο από εκείνη και της πήρε το χέρι και την οδήγησε σε μια σπηλιά. Την ξάπλωσε σε ένα αυτοσχέδιο κρεβάτι από πέτρες και της έβγαζε τα ρούχα της και συγχρόνως την χάιδευε. Αναστέναζε από το πάθος και τον έβαλε κάτω απότομα και τον δάγκωνε με μανία σκίζοντας τα δικά του ενδύματα. Αφήνιασε σε αυτό τον οργιώδης πόθο και χάθηκε σε αυτή την ερωτική συνουσία ξανά και ξανά και ξανά. Είχε περάσει πολύ η ώρα και σκέφτηκε πόσο θα

 

θύμωναν οι θείες της. Είχε σχεδόν νυχτώσει. Ντύθηκε στα γρήγορα και το έσκασε λέγοντας :

«Θα τα ξαναπούμε σύντομα, θέλω τόσο να το επαναλάβουμε το σημερινό. Γεια σου κρυφέ μου εραστή».

Και έτρεξε να προλάβει, αλλά μάταια εφόσον δεν υπάκουσε σε όσα της είχαν μάθει να αποφεύγει και ειδικά να μην αργεί και να απομακρύνεται. Δεν την μάλωσαν μα την τιμώρησαν για μια βδομάδα να μην βγει από το δωμάτιό της. Ανακουφίστηκε με αυτή την ιδέα και χαιρόταν από μέσα της γι’αυτό που μόλις είχε κάνει.

Η Λοράνα συζητούσε έντονα με την Δόμνα για το θέμα που χειριζόταν την Αυγή και ότι διαισθανόταν κάτι κακό. Η Νούφελ ζήτησε να πάρει τη θέση της η Αμαλία, διότι δεν έβλεπε να τα καταφέρνει και το επέτρεψαν μιας και η Αμαλία έδωσε την τελευταία και πιο κρίσιμη ευχή ώστε να σωθεί η πριγκίπισσα. Η Αυγή δεν μπορούσε να της ακούσει μα δεν ήθελε να λάβει μέρος στη συζήτηση και είχε αρχίσει να κουράζεται με την τιμωρία της και ακόμα βρισκόταν στα μέσα της βδομάδας.

«Τί να κάνω; Πόσο βαριέμαι εδώ. Αχ! Πού να είναι ο κρυφός εραστής μου;

-Σσς! Μικρή μου λαγνεία εδώ είμαι, αλλά όχι μόνος μαζί με μια φίλη που θα ήθελε να σε δοκιμάσει.

-Αααα μμμμ!!! Το ήξερα ότι θα έρθεις».

Και φίλησε την άλλη κοπέλα παθιασμένα και εκείνος τις κοιτούσε, θέλοντας να ορμήσει και στις δυο και να κολαστούν σε ένα μοιραίο όργιο. Το ήθελε τόσο πολύ που το επανέλαβε μέχρι το πρωί και είχε εξασθενήσει τελείως. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι πριν τα δεκάξι της χρόνια.

Οι Μοίρες αποφάσισαν να της κάνουν έκπληξη για τα γενέθλιά της και την έδιωξαν από το σπίτι εφόσον την εμπιστεύονταν πια. Ξεκίνησαν τις ετοιμασίες και είδαν ότι χειρονακτικά δεν θα τα έβγαζαν πέρα και για μια μόνο φορά αρκέστηκαν να χρησιμοποιήσουν λίγη μαγεία για να προλάβουν πριν επιστρέψει η Αυγή. Στο δάσος η Αυγή είχε ξεχάσει το λόγο που την έστειλαν κάτι να μαζέψει προφανώς. Ξεκίνησε να τραγουδάει τόσο ηδονικά που όλα τα ζωάκια την ακολουθούσαν σε κάθε βήμα της και ένας νέος που περνούσε από εκεί την είδε και χάζευε την ομορφιά και την χροιά που έβγαζε η φωνή της. Διαισθάνθηκε την παρουσία του και συνέχισε να τραγουδάει. Κατευθύνθηκε προς το ποτάμι και άρχισε να βγάζει ένα-ένα τα ρούχα της. Τον πλησίασε και εκείνος είχε αποχαυνωθεί στη θέα του γυμνού κορμιού της. Τον φίλησε δίνοντας του μια γεύση από κεράσια που είχε φάει πιο πριν. Την έριξε στο χορτάρι και ασέλγησε πάνω της ξελογιασμένος από το νεανικό σώμα της. Τον άφησε μόνο του ναρκωμένο από την ερωτική ζάλη και γύρισε πίσω στο σπίτι. Ξαφνιασμένος μετά από αρκετή ώρα σηκώθηκε και δεν την είδε πουθενά και με μεγάλη απογοήτευση στο πρόσωπό του έφυγε. Είχε πάθει εμμονή μαζί της και θα κινούσε γη και ουρανό για να την βρει.

«Χρόνια πολλά Αυγή.

-Αχ! Πόσο ευτυχισμένη με κάνετε.

-Ήρθε η ώρα όμως να σου εξομολογηθούμε την αλήθεια».

Και όντως οι Μοίρες της διηγήθηκαν την εξέλιξη των πραγμάτων, μα δεν έδειχνε σοκαρισμένη και της άρεσε η ιδέα που ήταν απόγονος βασιλικής οικογένειας, μα θλιβόταν που όλη αυτή η πονηρία της θα έπρεπε να κρυφτεί και να παριστάνει κάτι άλλο.

«Λοιπόν θα με πάτε να δω τον Δον Αλφόνσο;

-Τί λες Αυγή;

-Μα, έρχεται κάθε βράδυ και με φιλάει γλυκά.

-Δεν έρχεται κανένας Αυγή μου.

-Ποτέ σας δεν με πιστέψατε και ξέρατε ότι ο βιασμός της ψυχής μου κακές δυνάμεις παροτρύνει».

Δεν δώσανε βάση στα λόγια της και την ετοίμασαν να την παραλάβουν στους γονείς της όπως είχαν υποσχεθεί. Την οδήγησαν στο δωμάτιο της κρυφά από όλους στο παλάτι και προετοίμαζαν όλη την γιορτή για την επιστροφή της. Θλιμμένη προσπάθησε να κοιμηθεί και οι Μοίρες θέλησαν να την αφήσουν για λίγο μόνη. Η Μοντεσίνα περίμενε αυτή την κίνησή τους για να παγιδέψει την ανήμπορη και αθώα Αυγή. Είχε ενημερωθεί από τους υπηκόους της για το ότι σε ένα σπιτάκι στο δάσος παρατήρησαν μαγεία. Μετά όλα τα άλλα τα είχε σχεδιάσει τέλεια. Την παρέσυρε με κάποιο τραγούδι μέχρι να φτάσει πάνω στη σοφίτα που ακουγόταν ένα αδράχτι. Η Αυγή το είδε τόσο λαμπερό και γυαλιστερό που μπήκε στον πειρασμό να το αγγίξει. Εν τέλει υπέκυψε και σωριάστηκε στο πάτωμα και η Μοντεσίνα αποσύρθηκε μέσα σε ένα πυκνό καπνό με κύματα γέλιου. Όταν έφτασαν οι Μοίρες ήταν πολύ αργά. Την τοποθέτησαν σε ένα σατινένιο κρεβάτι και οι γονείς της ακούμπησαν χιλιάδες ρόδα για να καλύψουν την ομορφιά της μέχρι να βρεθεί αυτός που θα την ξυπνήσει.

Από εκείνη τη μέρα όλοι στο βασίλειο ήταν μια λυπητερή εικόνα και οι Μοίρες αποφάσισαν να τους κοιμίσουν με ένα ξόρκι μέχρι να βρουν μια λύση για το ζήτημα της Αυγής. Δεν ήξεραν όμως προς τα που να ψάξουν και είχαν αρχίσει να απελπίζονται και να σκέφτονται να γυρίσουν στο δικό τους βασίλειο. Μια μέρα ο πρίγκιπας Φίλιππος εμφανίστηκε στο παλάτι και είδε τους πάντες σε λήθαργο.

«Μα γιατί είναι όλοι έτσι; Τί συνέβη εδώ;

-Εμείς το δημιουργήσαμε αυτό διότι η πριγκίπισσα Αυγή επέστρεψε και δεν μπορέσαμε να την προλάβουμε και τσίμπησε το αδράχτι όπως είχε προβλέψει η Μοντεσίνα. Ευτυχώς που η Αμαλία το άλλαξε κάπως αυτό, μα μόνο με το φιλί της αληθινής αγάπης θα ξυπνήσει αλλιώς θα παραμείνει μια ζωή έτσι μέχρι να πεθάνει».

Ο Φίλιππος θέλησε να την δει μόνος του σε περίπτωση που μπορέσει να βοηθήσει. Την είδε στο κρεβάτι πόσο γαλήνια και πανέμορφη έδειχνε και τότε θυμήθηκε ότι ήταν εκείνη που τον ξελόγιασε στον ποταμό. Δεν μπορούσε να αντισταθεί και άρχισε να την χαϊδεύει και ήθελε να απολαύσει το γυμνό της σώμα. Έτσι της έβγαλε τα ρούχα της και ξέχασε ότι βρισκόταν σε λήθη και ερωτοτρόπησε μαζί της με έναν τρόπο αποτρόπαιο. Όταν τελείωσε από την ντροπή του θέλησε να φύγει μα είχε δώσει το λόγο της προσπάθειας. Την έντυσε ξανά και την φίλησε. Κατά ένα περίεργο τρόπο ξύπνησε η Αυγή και τα μάγια λύθηκαν και για τους υπολοίπους. Ο Φίλιππος κατέβηκε μαζί της και όλοι συγκινήθηκαν με αυτή την κατάληξη και δώσανε ιερό όρκο μπροστά σε όλους ότι αυτοί οι δυο νέοι θα είναι οι επόμενοι που θα διοικήσουν και τα δυο βασίλεια.

Ο γάμος ήταν μεγαλοπρεπής και ονειρικός και από εκείνη τη μέρα και μετά όλα πήραν διαφορετική τροπή. Όλα έμοιαζαν μαραμένα και ο θάνατος είχε πλήξει τους περισσότερους κατοίκους.

«Αγάπη μου πάμε από το κακό στο χειρότερο, μα γιατί γίνεται αυτό; Ακόμα και οι γονείς μας πέθαναν και ελάχιστοι παραμένουμε.

-Θέλω να μου κάνεις έρωτα.

-Τί λες είσαι καλά;

-Μα και εσύ το θες έλα».

Ποτέ του δεν μπόρεσε να αντισταθεί ακόμα και μετά από τόσο καιρό σε αυτή την ιδιαίτερη θηλυκότητα της. Αφού ολοκληρώθηκε η πράξη αυτή, η Αυγή τυλίχτηκε με ένα σεντόνι και άνοιξε το παράθυρο να δει τον ήλιο να ανατέλλει. Γύρισε και κοίταξε τον Φίλιππο :

«Δεν φταίω εγώ, μα εκείνη χιχιχ!».

Και όσο και να προχωρούμε τόσα ακόμα υπάρχουν αποθηκευμένα ίσως στην βιβλιοθήκη του μυαλού μας. Διότι μπορεί κάτι να φαίνεται αγνό και αθώο σε διαφόρων τα μάτια, πόσο ειδυλλιακό όμως θα καταλήξει μέσα από γενναίες να διδάσκει κάτι τόσο αποκομμένο και να παραπλανεί σε μέρη μιας άλλης πραγματικότητας, η οποία θα αποφέρει μοιραία τέλη; Αυτή η σκέψη θα στοιχειώνει αιώνια τις παιδικές ψυχές.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s