Bιβλιοπαρουσίαση: To Άρωμα | Μιλένα Βλασσοπούλου

ew

Αγαπητέ αναγνώστη,

Στις επόμενες αυτές γραμμές θα σου παρουσιάσω το αγαπημένο μου βιβλίο ή μάλλον το βιβλίο που με στιγμάτισε. Τα έχει όλα. Ατμόσφαιρα, μυστήριο, φαντασία. Έχει την ατμόσφαιρα ενός σκοτεινού παραμυθιού, μα στο τέλος σου αφήνει μια αίσθηση γαλήνης. Και ο τίτλος αυτού; Το Άρωμα του Πάτρικ Ζίσκιντ. Η ιστορία έχει ως εξής: Στο Παρίσι του 1738, στις 17 Ιουλίου γεννήθηκε ο Ζαν-Μπατίστ Γκρενούιγ. Ένας ήρωας που γεννήθηκε ανάμεσα στα σκουπίδια της αγοράς. Μεγάλωσε με τροφούς σε ένα μοναστήρι, μα έφυγε γρήγορα για να συνεχίσει τη μοναχική πορεία του.

9789607021038_hdΤρόμαζε τον περίγυρο του με την παντελή έλλειψη μυρωδιάς, μα είχε την πιο ευαίσθητη μύτη του κόσμου. Αυτό το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τον έκανε βίαιο, μα του κόστισε και τη ζωή. Μη βιάζεσαι όμως θα φτάσουμε και εκεί. Ο Ζαν Μπατίστ δούλευε σε ένα βυρσοδεψείο, μα η τύχη του τον προόριζε για το μαγαζί του Τζιουζέπε Μπαλντίνι. Εκεί μπόρεσε να αναπτύξει το έμφυτο ταλέντο του, να αποθηκεύει στη μνήμη του κάθε μυρωδιά που έπιανε η ευαίσθητη μύτη του. Μπορούσε να ανακαλέσει στη μνήμη του, οποιαδήποτε μυρωδιά διάλεγε εκείνη τη στιγμή. Ταξιδεύοντας στο Νότο βρίσκει τη τέλεια εφαρμογή ώστε να αποθηκεύει όποια μυρωδιά ήθελε, ώστε να έχει διάρκεια και ουσία.

Με ζωϊκό λίπος έφτιαχνε αποστάγματα από χιλιάδες αντικείμενα και μη. Το έμφυτο ταλέντο του τον οδήγησε στην απόλυτη τρέλα, μα είχε πλήρη επίγνωση των πράξεων του. Ήθελε να αποτυπώσει για πάντα το πιο ύψιστο και συγκλονιστικότερο άρωμα που υπήρχε. Αυτό της ανθρώπινης ύπαρξης. Θύματα του νεαρές, ανυποψίαστες κοπέλες. Έμεναν αθάνατες μέσα σε λίγες σταγόνες αρώματος.

Το τέλος της ζωής του Ζαν Μπατίστ όμως δεν άργησε να έρθει. Συνελήφθη από την αστυνομία για τα εγκλήματα που είχε διαπράξει, μα εκείνος ήταν ευτυχισμένος. Είχε δημιουργήσει το απόλυτο άρωμα, συνδυάζοντας όλες τις ζωές που είχε αφαιρέσει εγωιστικά για να ικανοποιήσει το μοναδικό του αυτό όνειρο. Λίγο πριν την εκτέλεση του βγάζει το μαντήλι με το απόσταγμα, το ανεμίζει και ολόκληρο το Παρίσι σταματά τους ρυθμούς του. Κάνει έρωτα στο δρόμο, χωρίς αναστολές και ντροπή. Αυτό το άρωμα ήταν κάτι το εξωπραγματικό. Ο Ζαν Μπατίστ γλύτωσε τη θηλιά. Στα μάτια του κόσμου φάνταζε άγγελος. Σχηματίστηκε ένας κύκλος ανθρώπων που πάλευαν να βρεθούν στο κέντρο. Άρχισαν να ξεσκίζουν τα ρούχα του και σιγά σιγά, με ότι μέσο είχαν κομμάτιασαν και τη σάρκα του. Τον έφαγαν ζωντανό. Μισή ώρα αργότερα είχε εξαφανιστεί από τη γη κάθε ίχνος του Ζαν Μπατίστ Γκρενούιγ. Όλοι σε αμηχανία.

Το βιβλίο τελειώνει με τη φράση που με στιγμάτισε : «Όταν τελικά τόλμησαν και είδαν ο ένας τον άλλο, στην αρχή δειλά και ύστερα στα ίσια, χαμογέλασαν. Ένιωθαν αφάνταστη περηφάνια. Για πρώτη φορά στη ζωή τους έκαναν κάτι από αγάπη…

Τώρα όσον αφορά τη ταινία, δεν είχε τεράστιες παραλείψεις. Ήταν μια από τις ομορφότερες ταινίες που έχω δει και όσο ζω θα τη βλέπω ανά διαστήματα. Χωρίς καμιά αντικειμενικότητα λοιπόν θα σου πω να αγοράσεις το βιβλίο και αργότερα δες τη ταινία!

Έτσι απλά.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s