Αιώνια Φροντίδα |Μιλένα Βλασσοπούλου

Ξύπνησα χαράματα σήμερα, με μια φωνή μέσα στο κεφάλι μου να ψιθυρίζει «Ξύπνα. Είμαι εγώ εδώ για σένα. Δεν σε αγγίζω , δεν είμαι δίπλα σου, μα είμαι εδώ. Μέσα από τα ποιήματα μου για σένα, μέσα από τον πόνο που ένιωθα καθώς έφευγα». Λυπάμαι για τις μέρες που κύλησαν χωρίς αγάπη. Ήσουν απών. Λυπάμαι που δικαιολογούσα ακόμα και το παραμικρό θυμό και δεν άφηνα το μυαλό μου να νεκρώσει από σένα. Δεν αρνούμαι ότι νοσταλγώ μια ζεστή αγκαλιά και ένα φιλί στο μέτωπο.

Ένα δάκρυ στην άκρη του ματιού που δήλωνε τόση αγάπη. Ευτυχία θυμάμαι την ονόμασες. Και η ευτυχία ήμουν εγώ…

Όλα άλλαξαν μέσα μου από τότε. Είχα κάποιον να με λατρεύει.

Έχω κάποιον να με αγαπά μα είναι απών.

Πρέπει να μείνει απών για να μπορέσω να αδειάσω τις βαλίτσες μου. Να παρηγορήσω το μυαλό μου το ακούραστο και να ζήσω.

Θες να σου πω τι νιώθω; Νιώθω κουρασμένη, νιώθω ένα μεγάλο κενό και μια πληγή που δεν επουλώνεται.

Δεν θα σου πω ότι δεν γελάω πια. Θα ναι μεγάλο ψέμα. Αλλά γελάω πιο δύσκολα πλέον. Ξέρεις, ένα κομμάτι μου βρήκε τον θάνατο. Του ρίχνω μύρο και το περιποιούμαι. Εγώ μένω αθάνατη στα ποιήματα σου και συ μια αιώνια φροντίδα…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s