Παλιό Φιλμ | Όμικρον Μι

 

Είμαι μαζί σου

αφήνοντας το χρόνο να κυλάει αργά

σε κανονική ροή.

Σαν σε πλάνο του Ταρκόφσκυ.

Η ζωή μας είναι σαν μια ταινία,

[καλή η κακή, ποιος θα το κρίνει;]

μα εμείς δεν είμαστε οι πρωταγωνιστές.

Είμαστε δυο άσημοι κομπάρσοι.

Εγώ ποιητής, εσύ χορεύτρια.

Ποιος θα νοιαστεί για μας,

αν δεν νοιαστούμε εμείς;

Κι ο χρόνος μας κυλά.

Οι στιγμές μας σβήνουν

στην ξεφτισμένη λάμψη των χρόνων.

Ψιχαλίζει.

Σηκώνομαι και περπατάω

μ’ενα κερί στο χέρι.

Γελάς.

Πάντα γελάς τόσο όμορφα.

Τα μάτια σου λάμπουν

και το πρόσωπο σου φωτίζεται.

Φοβάμαι να μην σβήσει.

Φοβάμαι να μην σε χάσω.

Φοβάμαι μήπως και…

Φοβάμαι.

Δεν ξέρω τι φοβάμαι.

Βλέπω το τελικό αποτέλεσμα της ταινίας μας.

Ένα παλιό φιλμ, υπό το πρίσμα των αναμνήσεων.

Δεν είμαστε πουθενά.

Οι σκηνές μας κόπηκαν στο μοντάζ.

Τι κρίμα..!

Και ήμασταν πολλά υποσχόμενοι.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s