Δύο χρόνια χωρίς τον Παύλο Φύσσα

«…Νέοι, και μας άφησεν εδώ, μια νύχτα, σ’ ένα βράχο, το πλοίο που τώρα χάνεται στου απείρου την καρδιά, χάνεται και ρωτιόμαστε τι να ‘χουμε, τι να ‘χω, που σβήνουμε όλοι, φεύγουμ’ έτσι νέοι, σχεδόν παιδιά!» Κώστας Καρυωτάκης, «Τι νέοι που φτάσαμεν εδώ»

Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ δεν έλεγες ρε ‘συ Παύλο; Ούτε στιγμή δεν φοβήθηκες ρε μπαγάσα, ούτε μια αράδα. Το κλάμα έπεσε όμως ρε συ, βαρύ και στυγερό σαν τον χαμό σου, απ’ όλους μας έπεσε. Χάσαμε έναν φίλο, έναν αδερφό, έναν συνάνθρωπο, χάσαμε τον Παύλο, το δικό μας παιδί. Δυο χρόνια χωρίς εσένα, σαν κακόγουστο αστείο μου φαίνεται.

Σαν χτες θυμάμαι το χαστούκι που μου ήρθε μαθαίνοντας για τη δολοφονία σου. Είναι άσχημος ο κόσμος και εσύ πολύ ξεροκέφαλος για να τον αντέξεις, έφυγες μακριά από τη βρωμιά και την ψευτιά. Να σου πω κάτι όμως;  Σε ζηλεύω, ώρες, ώρες σε ζηλεύω. Ηρέμησες, γαλήνεψες και μας προσέχεις. Ναι, μας προσέχεις από εκεί πάνω, γιατί αυτός είσαι ρε συ Παύλο, πόλος αγάπης και δύναμης, αυτός είσαι, Άνθρωπος!

Τα κακώς κείμενα φίλε μου παραμένουν τα ίδια και όσο πάει αυξάνονται, δεν άλλαξε και κάτι με το που έφυγες. Αλλάξαμε εμείς, αλλά αυτά αμετάκλητα και στάσιμα. Ρατσισμός, φασισμός, διχόνοια, εγκληματικότητα, φτώχεια. Ψάχνουμε μια λύση, για το δικό μας το μέλλον, για τα δικά μας τα παιδιά για τη ρημάδα την μνήμη σου ρε γαμώτο. Φοβάμαι, ώρες, ώρες φοβάμαι. Ζαχαρώνουν το πικρό μας κώνειο καιρό, το δικό σου πετιμέζι το έκαναν, τι να λέμε τώρα.

Δεν θέλω να μιλήσω για το ποιος είσαι, αυτό το κάνουν πολλοί και ξέρουμε καλά πλέον. Θέλω να σε ντύσω μονάχα έτσι.  Ένας αντάρτης αγάπης ήσουν. Αυτό ήσουν. Η μουσική σου η λύτρωση μας, για την πονεμένη μας καρδιά και ψυχή πλέον λύτρωση, γιατί δεν ξεχάσαμε ρε Παύλο. Ξεχνιούνται αυτά άλλωστε;

Αυτοί τι κάνανε;

Α, ξεχάσανε ρε συ, τι νόμιζες, αλλά κλάιν μάιν. Άλλος ένας αλήτης έφυγε από την ζωή, αλλά θα κάτσουμε να σκάσουμε κιόλας; Λίγο αίμα είναι, θα φύγει ο λεκές, μην αγχώνεσαι. Σαν να μην έγινε τίποτα… Τι που το ομολόγησαν;

18 Σεπτεμβρίου, τι έχει να λέει ρε; Έγινε κάτι; Δε θυμάμαι….

Άραξε μούργο, θυμόμαστε εμείς και ποτέ δεν θα ξεχάσουμε. Δεν ξεχνιέται το μίσος, δεν λασπώνεται ο φασισμός, δεν κρύβεται το έγκλημα. Μένουν ανεξίτηλα αν όχι στους νόμους και στην δικαιοσύνη, στο μυαλό και στην ψυχή μας. Τις μεγαλύτερες μάνες δικαιοσύνης και αλήθειας απ’ ό λες.

Ζεις, ζεις. Είσαι εκεί στον πρωινό μου τον καφέ, στο άραγμα του καναπέ, στις βραδινές εξόδους, στη μουσική που σιγοκούγεται τα ξημερώματα, στην μουσική των δρόμων, στο κυριακάτικο ηλιοβασίλεμα, στα παιδιά του πάρκου. Είσαι εκεί, σε βλέπω, σου γνέφω και μου σκας ένα χαμόγελο. Δεν ξεχνιέται αυτό το χαμόγελο ρε, δεν ξεχνιέται αυτό το βλέμμα.

Κάποια μέρα στο υπόσχομαι θα έρθω στο σπίτι σου να τα πούμε. Θα φέρω και γιασεμιά για να στολίσουμε πάνω στην ταφόπλακα, να ευωδιάσουμε αναμνήσεις και νοσταλγία, να κάνουμε πλάκα, να ξεχάσουμε και να χτίσουμε έναν καινούριο κόσμο, καλύτερο όπως εσύ τον φαντάστηκες, όπως εγώ το φαντάστηκα, όπως όλοι μας εδώ έξω ρε συ. Έναν κόσμο αγάπης, έναν κόσμο γεμάτο ηλιοτρόπια και χαμόγελα, έναν κόσμο που να χωράει στην αγκαλιά του όλα τα παιδιά του κόσμου. Τον κόσμο του Παύλου.

Στα χαρακώματα των πονεμένων μας γειτονιών δεν έχει φως σήμερα, δε θα ‘χει ούτε αύριο.

Κανείς εδώ δεν τραγουδά Παύλο. Δυο χρόνια χωρίς εσένα.

Μας λείπεις ρε, μας λείπεις πολύ. Δεν πονάει τόσο πολύ ο χαμός σου πλέον. Ξέρω. Ξέρω πως είσαι καλύτερα εκεί πάνω, περισσότερο πονάει το μίσος που μας κυριεύει. Σήμερα όμως θα το ποδοπατήσουμε. Ίσως να ξεχνάμε μέρα με την μέρα να του ρίχνουμε μια κλωτσιά, αλλά στις 18 Σεπτέμβρη ποιος μπορεί να ξεχάσει;

Να είσαι σίγουρος, θα παλεύουμε, θα παλεύουμε για μας αλλά προπάντων για σένα. Στο χρωστάμε άλλωστε. Είσαι ο δικός μας άνθρωπος, αδελφός, γιος, πατέρας.

Μην την ξεχάσεις την μάνα σου όμως ρε συ. Ειδοποίησε την ότι είσαι καλά και την αγαπάς να μην ανησυχεί. Την έννοια σου έχει τόσο καιρό.

Τα φιλιά μας στον Σαχζατ, στο είπα, ποτέ δεν ξεχνάμε. Πως γίνεται άλλωστε; Χάθηκαν 2 αδέρφια μας.

Θα την αλλάξουμε τη ζωή παρ’ όλα αυτά Παύλο…

Πρώτη δημοσίευση:

http://www.mindthetrap.gr/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s